— wężykiem Jasiu, wężykiem?


Malowanie okazjonalne

Dreamliner SP-LSC

Polskie Linie Lotnicze LOT

9.06.2018 r.




Dreamliner SP-LSC, LOT Polish Airlines, malowanie okazjonalne, 100-lecie odzyskania niepodległości



Z informacji prasowej LOT Polish Airlines z dnia 9.06.2018 r.: By uczcić 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, dwa z naszych najnowocześniejszych samolotów Boeing 787-9 Dreamliner i Boeing 737 MAX 8 zostały na stałe ozdobione biało-czerwonymi barwami. Oto pierwszy z nich Dreamliner SP-LSC.*



Komentarz: Za każdym razem, gdy moje oko „nadziewa się” się na podobną kreatywność w obszarze wizerunku państwowego nachodzi mnie pytanie:

— Czy aby zadbać o piękne uzębienie należy udać się do kowala, bo też ma obcęgi?

Nie od dziś — ani od wczoraj — odnoszę wrażenie, że są decydenci, którzy zrobią wszystko, aby odpowiedź na powyższe pytanie brzmiała twierdząco.


LOT, Dreamliner SP-LSC, malowanie okazjonalne 100-lecie odzyskania niepodległości Polski, Boeing 787-9 Dreamliner, Polskie Linie Lotnicze



--
* informacja prasowa @PllLOT 09.06.2018

Ilustracja:
Boeing 787-9 Dreamliner SP-LSC, PLL LOT © LOT Facebook

[P] 09.06.2018











3. maja — Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski


Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Uroczystość liturgiczna 

Ustanowienie: papież Benedykt XV, 1920 r.





3 maja, Najświętsza Maria Panna Królowa Polski, Zofia Trzcińska Kamińska, Korona, Orzeł Biały, godło Polski, Zygmunt Kamiński, symbole narodowe, nagrobek Powązki




Odnieść można wrażenie, że przy okazji obchodów Konstytucji 3 maja, rozumianych jako święto prawnej regulacji ustroju państwa, wyparty został z powszechnej świadomości aspekt religijny. Służy temu podkreślanie przez polityków, historyków, publicystów i dziennikarzy kwestii politycznych i społecznych, stanowionych przez ówczesną Ustawę Rządową.

Można jednak uznać, że konstytucja majowa z roku 1791 była wypełnieniem lwowskich ślubów króla Jana Kazimierza z roku 1656, który obrawszy Najświętszą Marię Pannę za swoją Patronkę i Królową jego ziem, przyrzekł za wyzwolenie Rzeczypospolitej spod najazdu Szwedów osobistą opiekę króla nad państwem i ludem oraz ustanowienie Jej święta:
  • Obiecuję prócz tego i ślubuję: iż gdy za świętem Twym pośrednictwem i wielkiego Syna Twego miłosierdziem, nad nieprzyjaciółmi, a osobliwie Szwedami, Twoją i Syna Twego cześć i chwałę wszędzie po nieprzyjacielsku prześladującymi i zupełnie zniszczyć usiłującymi, zwycięstwo odniosę, u Stolicy Apostolskiej starać się będę, aby ten dzień na podziękowanie za tę łaskę Tobie i Synowi Twojemu corocznie jako uroczysty i święty na wieki obchodzono i polecę czuwać nad tym biskupom królestwa mego, aby to, co przyrzekam, od ludów moich dopełnione było.*
Niektórzy „ponowocześni” politycy, powołujący się dziś na oświeceniową nowoczesność i demokratyczność majowej konstytucji, stanowiącej według nich
  • oświecone, mądre i odpowiedzialne dążenia rządzących do modernizacji naszego kraju” (czytaj: zapewniające funkcjonowanie nowoczesnego, demokratycznego państwa, wolnego i chroniącego obywateli przed szowinizmem, rasizmem, homofobią”)** 
i zestawiający ją z wprost z… konstytucją roku 1997, pomijają fakt, iż uchwalane ówcześnie prawo oparte było na fundamencie religijnym. Co więcej — na wyznaniu rzymsko-katolickim. Akt rozpoczynający się preambułą W imię Boga w Trójcy świętej Jedynego stanowił m.in.:
  • Religią narodową panującą jest i będzie wiara święta rzymska katolicka ze wszystkimi jej prawami. Przejście od wiary panującej do jakiegokolwiek wyznania jest zabronione pod karami apostazyi. Że zaś ta sama wiara święta przykazuje nam kochać bliźnich naszych, przeto wszystkim ludziom, jakiegokolwiek bądź wyznania, pokój w wierze i opiekę rządową winniśmy i dlatego wszelkich obrządków i religii wolność w krajach polskich, podług ustaw krajowych, warujemy.***
Projekt Konstytucji 3 Maja nie wyrastał bowiem z oświeceniowych idei w ich rewolucyjnym, francuskim modelu, którego symbolem była równość regulowana gilotyną, wolność od Boga i realizowana agresywną sekularyzacją wszystkich dziedzic życia społecznego oraz braterstwo wszystkich, żywiących atawistyczną nienawiść do Kościoła Katolickiego. Polska konstytucja czerpała bowiem z dziedzictwa I Rzeczypospolitej, której fundament opierał się na wartościach chrześcijańskich. Można powiedzieć, że stanowiła próbę oczyszczenia ustroju przez powrót do źródeł moralności i wiary — była rewolucją, ale przeprowadzaną bez przemocy.


Historycznie kult Maryi jako Królowej Polski ma swój początek w roku 1608, kiedy to w objawieniach włoskiego jezuity Giulio Mancinellego poleciła nazywać się „Królową Polski”. I tak:
  • w 1635 roku kanclerz wielki litewski Albrycht Stanisław Radziwiłł publikacją „Dyskurs nabożny z kilku słów wzięty o wysławianiu Najświętszej Panny Bogurodzicy Mariey” ogłosił treść kolejnych objawień Mancinellego z lat 1610 i 1617, podając tytuł Królowa Polski Wniebowzięta
  • 1 kwietnia 1656 roku król Jan Kazimierz w katedrze lwowskiej złożył uroczyste śluby przed obrazem Matki Bożej Łaskawej oraz ogłosił Maryję Królową Korony Polskiej
  • 25 listopada 1908 roku dekretem papieża Piusa X ustanowiono dla archidiecezji lwowskiej i diecezji przemyskiej święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polskiej, obchodzone na pamiątkę ślubów Jana Kazimierza
  • w 1910 roku Pius X ogłosił NMP Królową Korony Polskiej patronką archidiecezji lwowskiej
  • 27 lipca 1920 roku episkopat polski ponownie wybrał Maryję na Królową Polski
  • w 1923 roku Kongregacja Obrzędów wyznaczyła święto Matki Bożej Królowej Polski na 3 maja, a do litanii loretańskiej oficjalnie dołączono wezwanie „Królowo Korony Polskiej
  • 1925 Pius XI rozszerzył święto NMP Królowej Polski na wszystkie diecezje w Polsce.
  • 26 sierpnia 1956 Episkopat Polski dokonał aktu odnowienia ślubów lwowskich
  • 3 maja 1957 roku Prymas Stefan Wyszyński poświęcił polichromowaną rzeźbę na zwieńczeniu II bramy jasnogórskiej, noszącej od tej pory nazwę „Matki Bożej Zwycięskiej”, autorstwa Zofii Kamińskiej-Trzcińskiej

Zofia Trzcińska-Kamińska, rzeźba, Matka Boża Zwycięska, Jasna Góra, orzeł, korona,

  • w 1962 Jan XXIII ogłosił NMP Królową Polski główną patronką Polski, a święto NMP Królowej Polski stało się świętem I klasy we wszystkich diecezjach polskich
  • w 1969 Paweł VI podniósł święto do rangi uroczystości


Post scriptum: Ilustracje do 3-majowego wpisu, przedstawiające rzeźby autorstwa Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej, wybrałem nieprzypadkowo. To nie tylko znana przedwojenna rzeźbiarka i medalierka, autorka wielu nagradzanych prac — w tym pomników Kościuszki i Wilsona w Poznaniu — ale przede wszystkim żona Zygmunta Kamińskiego, autora projektu godła państwowego z roku 1927. Jej osobisty temperament sprzyjał wzajemnemu przenikaniu się ich talentów w artystycznej twórczości. Widać to w wielu zrealizowanych przez nich dziełach — m.in bitych w złocie monetach 10- i 20-złotowych z Bolesławem Chrobrym (1925)

Zajmując się kwestią herbu polskiego pod hasłem dokończmy dzieła profesora Kamińskiego (patrz: Tylko dla orłów — radiownet.pl), od dawna żywię przekonanie — a wspomniałem o tym w roku 2013 podczas prezentacji pt. „Wywijanie orła” — czyli godło państwowe między sacrum a profanum na Targach Wiedzy Graficznej w Warszawie — że to spod jej ręki wyszedł plastyczny model orła, będący wzorem graficznego przedstawienia herbu Polski, wykonanego przez jej męża. Jest zatem więcej niż pewne, że „orzeł Kamińskiego” ma nie tylko ojca, ale także matkę.


--
* Śluby lwowskie króla Jana Kazimierza, 1 kwietnia 1656
** Jacek Jaśkowiak, prezydent miasta Poznania — Przemówienie z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja, Poznań 2018
*** Konstytucja 3 Maja, artykuł 1 — Religia panująca

Ilustracja:
1. Najświętsza Maria Panna Królowa Polski — nagrobek Zygmunta Kamińskiego i Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej na Powązkach, projekt Z. Trzcińska-Kamińska © nac.pl
2. Matka Boża Zwycięska — rzeźba nad II bramą jasnogórską, Częstochowa, Zofia Trzcińska-Kamińska © Paweł Marynowski / Wikimedia

[P] 03.05.2018











Barwne konfabulacje na Dzień Flagi


Dzień Flagi — bądź dumny, że jesteś Polakiem. Wywieś Flagę!

PKN Orlen

spot z okazji Dnia Flagi

23 kwietnia 2018 r.





Dzień Flagi Bądź dumny - wywieś flagę. flaga Polski, liało-czerwone barwy, barwy narodowe, konfabulacja Znamierowskiego, damy wystąpiły w białych sukniach przepasane czerwonymi wstęgami, rocznica Konstytucji 3 Maja



Z treści spotu: Biel i czerwień uznano za barwy narodowe 3 maja 1792 roku. […].1



Komentarz: Parafrazując klasyka: Konfabulacja powtórzona tysiąc razy staje się prawdą. Od z górą 10 lat, od kiedy na Wikipedii opublikowano po raz pierwszy (2007) znamienny tekst:
  • Barwy biała i czerwona zostały uznane za narodowe po raz pierwszy 3 maja 1792. Podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia ''Ustawy Rządowej'' damy wystąpiły wówczas w białych sukniach przepasanych czerwoną wstęgą, a panowie nałożyli na siebie szarfy biało-czerwone. Nawiązano tą manifestacją do heraldyki Królestwa Polskiego — Białego Orła na czerwonej tarczy herbowej.2
informacja ta uznana została za prawdę objawioną — cytat: 
  • Jest powszechnie wiadomo, kiedy barwy biało-czerwone zostały uznane za polskie barwy narodowe, nie mniej warto ta sprawę jeszcze raz przypomnieć. W pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja polskie damy wystąpiły publicznie w sukniach przepasanych wstęgami biało-czerwonymi, zaś panowie paradowali w biało-czerwonych szarfach. Było to pierwsza, tak znaczące uznanie barw biało-czerwonych jako polskich barw narodowych.3

Przywołują ją w zasadzie prawie wszyscy — od specjalistów z branży (historycy, heraldycy, weksylolodzy), przez urzędników państwowych (posłowie, senatorowie, ministrowie, samorządowcy), profesorów akademickich i nauczycieli, dziennikarzy i żołnierzy, aż po pasjonatów oraz uczniów szkół podstawowych. I tak w powszechnej świadomości warszawskie damy w białych szatach z czerwoną wstęgą i panowie przepasani szarfami biało-czerwonymi stali się wyrazicielami woli narodu, którzy w jego imieniu ukonstytuowali polskie barwy narodowe. Choć są też tacy, co twierdzą nawet, że barwy „uregulowała” sama Konstytucja 3 Maja (sic!).4

Autorem cytowanym przez Wikipedię jest Alfred Znamierowski — dziennikarz, heraldyk i weksylolog, członek Polskiego Towarzystwa Heraldycznego oraz Komisji Heraldycznej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji — który w swojej książce „Insygnia, symbole i herby polskie”, wydanej w 2003 roku, zamieścił następujący opis:
  • „[…] Z heraldycznego punktu widzenia barwami polskimi była jednak biel orła i czerwień tarczy herbowej. Barwy te pojawiły się po raz pierwszy w charakterze barw narodowych w 1792 roku podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Damy wystąpiły w białych sukniach przepasanych czerwonymi szarfami, a panowie nałożyli szarfy biało-czerwone.” 5
Opis ten o podobnej treści powtórzony został w 2016 roku w jego kolejnej książce „Orzeł Biały. Znak państwa i narodu”, adresowanej do młodzieży i dorosłych:
  • „w dniu 3 maja na uroczystościach w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji po raz pierwszy oficjalnie pojawiają się barwy biało-czerwone jako barwy narodowe; panie wystąpiły w białych sukniach z czerwonymi szarfami, a panowie włożyli biało-czerwone szarfy.
  • „[…] Jednakże w charakterze barw narodowych biel i czerwień użyto oficjalnie po raz pierwszy dopiero 3 maja 1792 roku w Warszawie — na uroczystościach w I. rocznicę uchwalenia Konstytucji. Panie wystąpiły wtedy w białych sukniach z czerwonymi szarfami, a panowie włożyli szarfy biało-czerwone.” 6
Opublikowane w wydawnictwie Alfreda Znamierowskiego treści „pozyskane” zostały do tzw. domeny publicznej w Wikipedii (początkowo nawet bez wskazania publikacji), która to stała się źródłem powszechnego cytowania. 

Ponieważ Alfred Znamierowski w żadnej ze swoich publikacji nie podał źródła, z którego swoją wiedzę czerpał, stąd pozostaje jedynym odpowiedzialnym za wypuszczenie tzw. „fejka”. Nie będę tu przytaczał szerszego uzasadnienia nieprawdziwości rozpowszechnianej informacji — zainteresowanych zapraszam do tekstu z Aktualności roku 2016-I — Bajka o (nie)narodowych barwach w rocznicę 3 Maja — wspomnę tylko, że w znanym mi historycznym źródle nie ma mowy o biało-czerwonych szarfach, a uroczystość miała religijny charakter.

Chcę zatem powiedzieć wyraźnie — z biało-czerwonych barw narodowych i polskiej flagi możemy być dumni, nawet jeśli ich rodowód jest o 40 lat krótszy. Nie potrzebujemy fałszować historii, aby poczuć się lepiej — wystarczy nam bowiem prawda.


Jednak powodów do dumy nie powinni mieć ci, którzy swój ekspercki wizerunek budują na rozpowszechnianiu niezweryfikowanych źródłowo treści, przy okazji na tym zarabiając.






Post scriptum: Encyklopedyczną definicję konfabulacji polecam przeczytać powoli i ze zrozumieniem — także tę w interpretacji epistemicznej :)


--
Źródła:
1. Dzień Flagi — bądź dumny, że jesteś Polakiem. Wywieś Flagę! © PKN Orlen SA, youtube.com, 27.04.2018
2. Barwy Polski — Historia, edycja 15.01.2007, wikipedysta Aoteaora
3. Krzysztof J. Guzek, Trzy flagi Drugiej Rzeczypospolitej, Zduny k/Łowicza, 2012 r.
Krzysztof J. Guzek, Cztery flagi państwowe Drugiej Rzeczypospolitej, II Europejska Konferencja Heraldyczno-Weksylologiczna Cieszyn 2014
4. Jerzy S. Majewski, Skąd w Polsce biało-czerwona flaga? W sobotę jej święto © wyborcza.pl, 01.05.2015
Alina Bosak, dr Paweł Korzeniowski, Świętujemy Dzień Flagi. Nie wstydźmy się biało-czerwonej! © Biznes i styl, 01.05.2018
5. Alfred Znamierowski, Insygnia symbole i herby polskie, Świat Książki, Warszawa 2003, s. 159
6. Alfred Znamierowski, Orzeł Biały. Znak państwa i narodu, Wydawnictwo Bajka, Warszawa 2015, s. 9 i s. 44
7. Edward Osóbka-Morawski, Niczego nie zaprzepaściliśmy, „Kontakt” nr 9 , Paryż 1983

Ilustracja: 
• Kadry ze spotu Dzień Flagi — bądź dumny, że jesteś Polakiem. Wywieś Flagę! © PKN Orlen SA, youtube.com

[P] 02.05.2018











„Wywijanie orła” czarno na białym


Biała Księga

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

8 marca 2018 r.





Biała Księga w sprawie reform polskiego wymiaru sprawiedliwości, Mateusz Morawiecki, Bruksela, Komisja Europejska, Jean-Claud Juncker



Z informacji prasowej KPRM z dnia 8.03.2018 r.: Na dzisiejszym spotkaniu z przewodniczącym Komisji Europejskiej Jeanem-Claudem Junckerem Premier Mateusz Morawiecki przedstawił białą księgę w sprawie reform polskiego wymiaru sprawiedliwości. Prawie stustronicowy dokument zawiera wyliczenie powodów, dla których reformy sądownictwa były konieczne oraz odpowiada na najważniejsze zastrzeżenia Komisji Europejskiej.*



Komentarz: Trzeba przyznać, że działania polskiego rządu w obszarze polityki międzynarodowej powoli przestają być wyłącznie „reaktywne”, lecz stają się także uprzedzające. W kontekście ewidentnej „wojny” informacyjnej podejmowanej przez rożne środowiska — zarówno „tuziemcze” jak i zagraniczne — można wyrazić nadzieję, że polska administracja rządowa zaczęła uczyć się na błędach.

Niestety z ubolewaniem muszę przyznać, że podejmowanym działaniom nadal towarzyszą błędy w odpowiednim stosowaniu symboli państwowych. Dotyczy to przede wszystkim wykorzystania ustawowego wzoru godła państwowego — herbu RP «Orzeł Biały». Takim „gorącym” przykładem może być właśnie „Biała Księga” przekazana przewodniczącemu Komisji Europejskiej przez premiera Mateusza Morawieckiego. 



Na okładce „Białej Księgi” umieszczony został wizerunek orła w czarno-białej wersji linearnej. Jego źródłem jest projekt Andrzeja Heidricha z roku 1990, przygotowany dla potrzeb wykonania pieczęci urzędowych. Niestety, z uwagi na fakt iż odtworzenie przedwojennego wzoru godła państwowego z roku 1927 powieliło niesymetryczność rysunku orła, jego stosowanie obarczone jest najczęściej prozaicznym błędem. Pozycja orła „poziomowana” jest poprzez wyrównanie górnej linii skrzydeł, zamiast utrzymania orła w pionie na osi korona — ogon. 

I tak po latach znów przypomnę, że „wywijanie orła z urzędu” sparafrazować można znanym dowcipem o wróbelku:

Czym się różni orzełek? 
— Tym, że ma jedną nóżkę bardziej…


--
Źródło:
* Rząd przedstawia Białą Księgę w sprawie reform polskiego wymiaru sprawiedliwości, premier.gov.pl

Ilustracja: 
• Wizyta premiera Mateusza Morawieckiego w Brukseli, 2018.03.08, fot. W. Kompała / KPRM
• Biała Księga © KPRM

[P] 08.03.2018










Odnotowane


Winieta dziennika Rzeczpospolita

www.rp.pl

30 stycznia 2018 r.





100 lecie Niepodległości, Orzeł Biały, godło, winieta Rzeczpospolita, flaga, biało-czerwone barwy





Rok Niepodległości zawitał także na winiecie elektronicznego wydania dziennika «Rzeczpospolita». Na skrzydle orła, stanowiącego element znaku słowno-graficznego, pojawiły się biało-czerwone barwy. Wydanie papierowe posługuje się nadal standardową wersją znaku.

„Flagowy” element winiety internetowego portalu i wydania papierowego «Gazety Wyborczej» tradycyjnie czerwony.





--
Ilustracja: 
• winieta elektronicznego wydania dziennika Rzeczpospolita, rp.pl, 30.01.2018 r. © Gremi Media SA
• winieta elektronicznego wydania dziennika Gazeta Wyborcza, wyborcza.pl, 29.11.2017 r. © Agora SA

[P] 08.02.2018











187 lat polskiej Kokardy Narodowej


Postanowienie Rządu Narodowego

Warszawa, 7 lutego 1831 r.





Kokarda Narodowa, kokarda biało-czerwona, polska kokarda foto: © 2011 Aleksander Bąk


Kokardę Narodową stanowić będą kolory Herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, to iest: kolor biały z czerwonym.*


Komentarz: 187 lat temu — 7 lutego 1831 roku — ustanowiono Kokardę Narodową w biało-czerwonych barwach. Barwy kokardy wywiedzione zostały z tynktur godła państwowego, ustanowionego przez powstańczy sejm na podstawie projektu Joachima Lelewela — czerwieni pola tarczy dwudzielnej w słup oraz bieli godeł — ukoronowanego orła, symbolu Korony Królestwa Polskiego oraz zbrojnego w miecz jeźdźca, symbolu Księstwa Litewskiego. Układ barw kokardy odzwierciedlał właściwą hierarchię — w sercu kokardy barwa godeł, a w otoku barwa pola herbowego.


Herb Polski i Litwy z powstania listopadowego, herb Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Orzeł Biały, Pogoń, Korona Królestwa Polskiego, Wielkie Księstwo Litewskie, rysunek Z. Kwiatkiewicz © Wydawnictwo Naukowe PWN, encyklopedia pwn



--
Źródło: 
Postanowienie Rządu Narodowego na podstawie uchwały sejmowej z 29 stycznia 1931 roku w sprawie zmiany stempla, godła państwowego i kokardy, 07.02.1831 r.

Ilustracje: 
• Kokarda Narodowa — foto © 2011 Aleksander Bąk
• 
Herb Polski i Litwy z powstania listopadowego (1831) — rys. Z. Kwiatkiewicz/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN, encyklopedia.pwn.pl

[P] 07.02.2018











Od… się od Orła Białego


Trzeba poprawić Orła Białego

Alfred Znamierowski

Ale Historia / Wyborcza

5 lutego 2018 r.




Godło Polski, nowe godło Polski, Alfred Znamierowski, Heraldyka i weksylologia, Gazeta Wyborcza, zmiana herbu Polski, nowy herb Polski, symbole narodowe, projekt godła Polski, Orzeł Biały


Ale Historia / Wyborcza: Trzeba poprawić Orła Białego. Lewa część ilustracji przedstawia obowiązujący wizerunek Orła Białego w herbie Polski, a prawa uwzględnia zmiany zaproponowane w nim przez heraldyków. *



Komentarz: Gazeta Wyborcza w swoim poniedziałkowym dodatku «Ale Historia» opublikowała wywiad z… Alfredem Znamierowskim (sic!) pod znamiennym tytułem: Trzeba poprawić Orła Białego. Na okładce zamieszczono wizerunek herbu, którego prawa część (nieheraldycznie prawa), uwzględnia — zgodnie z podpisem — „zmiany zaproponowane w nim przez heraldyków”. Mowa o rysowaniu orła czarną linią bez cieniowania sylwetki, wyodrębnienia w koronie prześwitu między liliami oraz nadaniu łapom w całości złotej barwy.

Należy zauważyć, że wbrew opisowi lewa część (nieheraldycznie lewa) nie przedstawia obowiązującego ustawowo wizerunku, lecz jest nieautoryzowaną grafiką wektorową, zamieszczoną w Wikipedii. Ot, taka rzetelność dziennikarska à rebours w weryfikowaniu materiałów źródłowych.

Początkowo miałem zamiar szczegółowo skomentować wywołany tytułem temat, zważając na jego faktyczną ważkość, jednak po lekturze artykułu stwierdziłem, że nie warto. Alfred Znamierowski w wywiadzie udzielonym Wyborczej odniósł się do tytułowego problemu jedynie w 1 akapicie, wyrażając w nim na koniec swoją osobistą frustrację:

[…] opracowanie ustawy trwa już bardzo długo i na razie, niestety, zajmują się tym wyłącznie urzędnicy bez udziału heraldyków, co jest dla mnie niezrozumiale. *

Publikacja 11 szpaltowego artykułu (1/4 dodatku), pod pozorem wywołania „społecznie nośnego” tematu, służy tak naprawdę autopromocji Alfreda Znamierowskiego i jego najnowszej książki Heraldyka i weksylologia. W tle majaczy także próba „przykrycia” zaprezentowaną erudycją kuriozalnego faktu zaprojektowania dla powiatu słubickiego herbu z brandenburskim czerwonym orłem. Cytując autora:

[…] W herbie udało mi się symbolicznie utrwalić fakt pokonania wojsk brandenburskich pod Grunwaldem w 1410 roku. Bowiem kształt orła brandenburskiego w herbie powiatu słubickiego nawiązuje do kształtu tego orła z chorągwi brandenburskiej, zdobytej przez nasze wojska w tej bitwie. **

No cóż, nie od dziś wiadomo, że… cel uświęca środki. Ale o tym kiedy indziej, powróćmy do naszych baranów.

Potrzeba wykonania restylizacji wzoru graficznego polskiego godła państwowego — herbu RP Orzeł Biały — jest bezdyskusyjna. Jednak patrząc na infografikę, stanowiącą efekt propozycji „heraldyków” — choć uzasadnionym wydaje się domniemanie, iż jest to osobista propozycja Alfreda Znamierowskiego — muszę kategorycznie stwierdzić, że proponowane przez nich wzory graficzne stanowią dowód na przekraczanie swoich kompetencji.


Alfred Znamierowski, nowe godło Polski, projekt herbu Polski, niekompetencja, Heraldyka i weksylologia, Orzeł Biały, Trzeba poprawić godło, Gazeta Wyborcza



Dlatego podsumowując artykuł parafrazą znanej wypowiedzi redaktora naczelnego medium, które użyczyło Alfredowi Znamierowskiemu swoich łam dla autopromocji, powiem krótko:

— z szacunku dla profesora Zygmunta Kamińskiego od…czepcie się od Orła Białego — generalnie!


--
Źródło: 
* Trzeba poprawić Orła BiałegoAlfred Znamierowski / Mirosław Maciorowski, Ale Historia, Wyborcza, 05.02.2018 r.
** Dlaczego orzeł brandenburski?, Alfred Znamierowski, powiatslubicki.pl, 05.01.2018 r.

Ilustracja: 
• wizerunek Orła Białego infografika © Wawrzyniec Święcicki / Wyborcza
• propozycja nowego rysunku herbu — Alfred Znamierowski, Facebook, 22.02.2015 r.

[P] 07.02.2018











Rok 2018 pod skrzydłami Orła Białego


Godło państwowe Rzeczypospolitej Polskiej

Projekt: Zygmunt Kamiński

Wykonanie: Zofia Trzcińska-Kamińska




Godło Polski, godło państwowe RP, herb Polski, Orzeł Biały, płaskorzeźba godła Polski, projekt Zygmunta Kamińskiego, rzeźba Zofii Kamińskiej-Trzcińskiej, fotografia © Aleksander Bąk



Dzień 1 stycznia 2018 rozpoczął obchody Roku 100-lecia Odzyskania Niepodległości. Przyjęty uchwałą Rady Ministrów Program Wieloletni «Niepodległa» na lata 2017-2021przewiduje wiele działań w zakresie kształtowania propaństwowego patriotyzmu, w tym także budowanie wizerunku Polski.

Z mojej osobistej perspektywy kwintesencją jubileuszu stulecia będzie ostateczne ustalenie właściwego wzoru polskiego godła państwowego — herbu Rzeczypospolitej Polskiej „Orzeł Biały”. Jaki on będzie? Prace trwają…


--
Ilustracja: 
• Godło państwowe RP — rzeźba Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej według projektu Zygmunta Kamińskiego, archiwum własne, foto © Aleksander Bąk

[P] 01.01.2018










90 lat godła państwowego II RP


Godło państwowe

Projekt: Zygmunt Kamiński

Rozporządzenie Prezydenta RP

13 grudnia 1927 r.




13 grudnia 1927, 90 rocznica godła Polski projektu Zygmunta Kamińskiego, godło II RP, herb Polski, Orzeł Biały, Aleksander Bąk



Z treści rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13 grudnia 1927 r.: Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji oraz ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporzą­dzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. N!! 78, poz. 443) postanawiam co następuje:
Art. 1. Godłami państwowemi są:
1) herb państwowy t. j. wizerunek orla białego z głową zwróconą w prawo (dla patrzącego w.lewo) ze skrzydłami rozwiniętemi, z koroną i dziobem oraz szponami z/otemi (orzeł państwowy) na prostokątnej tarczy w polu czerwonem (wzór N° 1) […]



Komentarz: 13 grudnia 1927 roku, na mocy rozporządzenia Prezydenta RP Ignacego Mościckiego, ustalono nowy wzór godła państwowego według projektu Zygmunta Kamińskiego — profesora Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.* Zastąpił on dotychczas używany wizerunek herbu, ustanowiony w 1919 podczas trwających działań wojennych — niejako tymczasowo — do czasu ustalenia granic Polski. Z uwagi na upadek idei Rzeczypospolitej jako państwa federacyjnego, w herbie państwowym pozostało jedynie polskie godło — ukoronowany biały orzeł. 

Zaprojektowany przez Zygmunta Kamińskiego w 1927 roku symbol odróżniał się od poprzedniego nie tylko zmianami w obrębie detali, ale przede wszystkim nową stylistyką. Nie wnikając w cały kontekst historyczny oraz estetyczny, związany ze stworzoną przez Kamińskiego stylizacją, należy jednoznacznie powiedzieć, że wizerunek tego właśnie białego orła w koronie wrósł przez kolejne 90 lat głęboko w polską świadomość tożsamościową. Nie tylko przez kultywowaną ciągłość z II RP, ale także — a może w szczególności — przez ofiarę krwi tych wszystkich, którzy pod jego znakiem walczyli o niepodległość państwa i wolność jego obywateli. 

I choć sam autor od początku ubolewał nad niestosownością utrzymania jednego i tego samego rysunku godła dla wszystkich celów i technik plastycznych, dla laików niedostrzegalnych, ale dla projektodawcy rażących — w moim przekonaniu wywiązał się z postawionego mu zadania znakomicie, a zaproponowana wówczas stylistyka okazała się być ponadczasowa.


Niestety tzw. „czynniki niezależne” — czytaj: urzędowe — od samego początku odcisnęły piętno na nowym wzorze znaku państwa. Dość powiedzieć, że już we wrześniu 1927 roku opublikowano w prasie codziennej wzór pieczęci państwowej z wizerunkiem orła opartego na wersji nieustalonej jeszcze aktem prawnym. Minęło 90 lat i mogę skonstatować, że… niewiele się zmieniło.

Znając historię wprowadzenia wizerunku orła autorstwa Zygmunta Kamińskiego przed 90 laty, a także „urzędniczy” kontekst przygotowania jego restylizacji przez Andrzeja Heidricha w roku 1990, ośmieliłem się rzucić hasło — dokończmy dzieła profesora Kamińskiego (patrz: Tylko dla orłów — radiownet.pl). Propozycja ta złożona została odpowiednim decydentom u początku prac nad ujednoliceniem identyfikacji wizualnej administracji rządowej, podjętych w 2016 roku. Uważałem bowiem, że tak doniosła okazja, jaką jest 100-lecie odzyskania niepodległości w 2018 roku, zobowiązuje do wykonania pracy nad znakiem państwa nie tylko w zakresie wprowadzenia „poprawek” uzasadnionych heraldycznie, estetycznie, czy też użytkowo. 


Niestety każdy z ośrodków, które w międzyczasie weszły w obszar prac nad ustawą o symbolach narodowych, podjął działania na własną rękę. Efekty tej decyzji są już widoczne. Prace Zespołu do spraw identyfikacji wizualnej administracji rządowej, powołanego przy Kancelarii Premiera, skonfrontowane zostały z „udzielnymi” działaniami Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, inspirowanymi przez Komisję Heraldyczną przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. Własne prace prowadził Zespół powołany przez Szefa Kancelarii Prezydenta RP. W wyniku prac Kancelarii Senatu zrealizowane zostało w ramach projektu znaku Senatu RP eksluzywne opracowanie, które nie nadaje się do szerszego wdrożenia.

Nawet wprowadzana obecnie „okazjonalna” edycja paszportu 2018 zawiera nadal na swojej okładce wzór orła niedostosowany do przeznaczenia, oparty na wersji linearnej — dodatkowo tłoczonej folią złotą wbrew heraldycznej barwie orła — ale przede wszystkim oparty nie na rysunku pieczętnym Andrzeja Heidricha z roku 1990, ale na rysunku Zygmunta Kamińskiego z pieczęci II RP z roku 1927. Na każdym kroku widać brak kompetentnego nadzoru, choć podejmowane od 2 lat działania nie są bynajmniej prowadzone bezkosztowo.


Obecnie żaden z zaangażowanych w proces ośrodków decydenckich i realizacyjnych — od Kancelarii Prezydenta i Premiera, przez Kancelarie Sejmu i Senatu, aż po Państwową Wytwórnię Papierów Wartościowych — nie może powiedzieć, że nie był informowany o problemach lub nie miał możności zapoznania się z przygotowanymi przeze mnie od 2009 roku opracowaniami standaryzacyjnymi. 

nowe godło Polski, standaryzacja wzoru godla państwowego, projekt herbu RP, Repozytorium herbu Rzeczypospolitej Polskiej Orzeł Biały, Aleksander Bąk


Dlatego dziś w 90. rocznicę wprowadzenia wzoru godła państwowego 1927 mówię — Dość! Z powołaniem 11 grudnia 2017 rządu Mateusza Morawieckiego skończył się dany przeze mnie 2 letni czas na „dobrą zmianę” w obszarze stosowania symboli państwowych i podjęcie skutecznych działań.

Projekt godła państwowego Zygmunta Kamińskiego z 1927 roku nie został właściwie przełożony na odpowiednie pola eksploatacji — podobnie bazujący na nim wzór Andrzeja Heidricha z roku 1990. Ponieważ problem z odwzorowaniem określonego w nomenklaturze tzw. „wizerunku orła ustalonego dla godła” jest mi bliski od z górą 24 lat (sic!) — pierwszą aplikację wzoru godła dostarczonego z urzędu wykonałem w roku 1993 na potrzeby stoiska targowego Ministerstwa Budownictwa na Wystawie Związku Miast Polskich «InvestCity '93» — deklaruję, że bez względu na to, co obecnie zostanie oficjalnie zrealizowane oraz nie oglądając się na prowadzony wyścig w „wywinięciu nowego orła” — ja zrobię swoje. Wzór godła państwowego będzie gotowy na 100 lecie odzyskania przez Polskę Niepodległości.


PS. Uzupełnienie z 13 grudnia: Z uwagi na powyższe bieżąca aktywność portalu jakiznaktwoj.pl w dziale Aktualności, zawieszona we wrześniu 2016 roku, zostaje podjęta na nowo.


Mateusz Morawiecki Twitter, Premier Morawiecki, godło państwowe, wizerunek godła Polski, wzór herbu Polski, Orzeł Biały, wizerunek orła ustalony dla godła, niewłaściwe godło, godło z Wikipedii, projekt herbu, projekt nowego godła Aleksander Bąk


--
Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o znakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. 1927 nr 115 poz. 980

Ilustracje: 
• Zygmunt Kamiński, rzeźba Zofia Trzcińska-Kamińska, archiwum własne, foto © Aleksander Bąk
 Herb państwowy, Załącznik nr 1 do rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 13 grudnia 1927 r., Dz. U. 1927 nr 115 poz. 980
 Orzeł Biały — Herb Rzeczypospolitej Polskiej. Wprowadzenie do standaryzacji godła państwowego RP © Aleksander Bąk
 Orzeł Biały — Repozytorium Herbu Rzeczypospolitej Polskiej © Aleksander Bąk
• Tweet do Premiera Mateusza Morawieckiego — zrzut ekranowy, 13.12.2017

[P] 12.12.2017