AKTUALNOŚCI 2013

Spis treści

Życzenia z urzędu

Boże Narodzenie

Życzenia urzędów administracji publicznej

Oficjalne strony internetowe

24 grudnia 2013 r.

Przegląd świątecznych życzeń skierowanych do obywateli przez urzędy administracji centralnej:

Prezydent RP, Sejm RP*, Premier RP**, Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Gospodarki, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministerstwo Obrony Narodowej, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwo Skarbu Państwa, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ministerstwo Sprawiedliwości, Ministerstwo Środowiska.

Na stronach Senatu RP, Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju, Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej, Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Ministerstwa Zdrowia życzeń brak.

Komentarz:

Życzenia umieszczone na oficjalnych stronach internetowych urzędów państwowych mają formę tekstową zilustrowaną zdjęciem lub formę graficzną — kartki świątecznej.

Jedynie dwa ministerstwa zamieściły na życzeniach wizerunek symboli państwowych — Ministerstwo Skarbu Państwa — pełen herb oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych — nowe logo z wizerunkiem orła.

--Oficjalne strony urzędów administracji centralnej* Foto: Krzysztof Białoskórski / Kancelaria Sejmu RP** Życzenia KPRM na Facebook
[P] 24.12.2013

Profesorskie wykładanie godła…

„Powstańcze symbole i znaki”

prof. Tomasz Panfil

Stowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza

16 grudnia 2013 r.

Prof. Tomasz Panfil:

— Pamięć o barwach i o symbolach trwała mocno do czasów powojennych, kiedy się okazało, że Polska stała się państwem bez herbu. I nadal jesteśmy państwem bez herbu. Nie mamy herbu. Nie istnieje takie pojęcie prawne. To nie jest herb. W myśl tego, co Państwo widzicie na ekranie jest to „godło”. To nie jest herb. Jest to ewidentny bubel prawny. Godło umieszczone na tarczy jest zawsze herbem. Tymczasem w żadnym akcie prawnym nie pojawia się słowo „herb”. Trzecia Rzeczpospolita nie ma herbu. To jest załącznik do ustawy sejmowej, wyraźnie podpisany — z błędem. […] *

Pytanie z sali:

— Tak jak zrozumiałam, to słowo „godło” zostało wprowadzone przez PRL zamiast herbu. Czy to jest tylko zamiast, żeby sie nie kojarzyło — nie wiem — ze szlachtą, rycerstwem…?

Prof. T. Panfil:

— Taki był ich cel.*

Komentarz:

Temat wykładu interesujący. Kompetencje wykładowcy nie budzą wątpliwości. Symbole narodowe i państwowe są przedmiotem powszechnego zainteresowania. Chwalebna jest zatem każda inicjatywa poszerzająca o nich wiedzę. Dlaczego jednak to ciągłe powielanie błędnego przekonania o komunistycznej proweniencji zapisu „godło” w polskiej konstytucji?

Oczywistym błędem jest brak w aktach prawnych określenia „herb”, ale ustawowe sformułowanie „godło”, określające łącznie elementy składowe herbu państwowego, dotyczy godła, rozumianego jako najważniejsze insygnium państwowe, najwartościowszy symbol tożsamości narodowej.

Tak właśnie był określany herb Rzeczypospolitej u początków odzyskanej niepodległości w ustawie z 1919 roku jako jedno z godeł Państwa Polskiego:

  • Dopóki nie zostaną ustalone granice Państwa Polskiego i dopóki konstytucja nie określi godeł, barw państwowych, jak i tytułów urzędów i instytucji państwowych, urzędy Rzeczypospolitej używać winny godeł i barw według załączonych wzorów:

  • Za Herb Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się znak orła białego z głową zwróconą w prawo (dla patrzącego w lewo), ze skrzydłami wzniesionemi do góry, ze złotemi szponami, koroną i dziobem w czerwonem polu prostokątnem (wzór N° 1).

oraz w rozporządzeniu z 1927 roku:

Godłami państwowemi są:

  1. herb państwowy t. j. wizerunek orła białego z głową zwróconą w prawo (dla patrzącego w lewo), ze skrzydłami rozwiniętemi, z koroną i dziobem oraz szponami złotemi (orzeł państwowy) na prostokątnej tarczy w polu czerwonem (wzór N° 1),

  2. chorągiew Rzeczypospolitej, przysługująca wyłącznie Prezydentowi Rzeczypospolitej, t. j. chorągiew barwy czerwonej z wizerunkiem orła państwowego pośrodku i z obramieniem dookoła. Stosunek szerokości do długości chorągwi wynosi 5:6, wysokość wizerunku orła państwowego w stosunku do szerokości chorągwi 3:5 (wzór N° 2).5

… i wywijanie kokardy

Prof. Tomasz Panfil:

— Niedawno stosunkowo następuje próba reaktywacji — bardzo słuszna próba — reaktywacji rozet jako takich indywidualnych oznak, czy symboli indywidualnego patriotyzmu. No właśnie, coś się dzieje nie tak, Pan Prezydent tutaj występuje z rozetą taką… dziwną. Na szczęście o wielkości Pana Prezydenta zaświadczyło również to, że potrafił dostrzec błąd i szybko się z niego wycofał. […]

— Są okazje, są daty historyczne, przy których można manifestować swoje przywiązanie do Ojczyzny, do barw biało-czerwonych, nosząc Kokardę, nosząc rozety, ale nie kotyliony. A na pewno nie czerwono-białe. Będziemy wtedy wyglądać jak samoloty Królestwa Danii — one mają czerwono-białe znaki.***

Komentarz:

Pan Prezydent ś.p. Lech Kaczyński nosił jak najbardziej właściwy wzór Kokardy Narodowej. Założył ją z okazji Święta Niepodległości w 2008 roku i nosił także 11 listopada 2009 roku.

Z niczego się nie wycofał, w przeciwieństwie do Kancelarii Prezydenta Komorowskiego, która nieszczęsny „kotylion narodowy” zmieniała kolejno przez 3 lata.

Przypomnieć też należy, że analogicznie do polskiej Kokardy Narodowej, będącej obecnie odpowiednikiem barw polskiego herbu Orzeł Biały (a historycznie barw herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego — „Orła Białego” i „Pogoni”), w przypadku Królestwa Danii Kokarda Narodowa jest odpowiednikiem historycznego sztandaru „Dannebrog” — białego krzyża na czerwonym płacie.

Przełożenie barwy głównego symbolu — krzyża oraz czerwonego pola — płata, na formę kolistej kokardy, zgodnie z zasadami heraldyki i weksylologii, umieszcza w sercu kokardy barwę białą, a na otoku barwę czerwoną.

Dla jasności — znaki Królewskich Duńskich Sił Powietrznych są biało-czerwone, a nie czerwono-białe. Barwy symboli należy czytać w kolejności zgodnej z porządkiem hierarchii barw.

O właściwym wizerunku polskiej Kokardy Narodowej — pod linkiem: Kokarda Narodowa.

--* Blogpressportal — youtube (0:33:25)** Blogpressportal — youtube (1:34:00*** Blogpressportal — youtube (0:35:10)
Foto:KPRP © 2008-2009F-16 Królewskich Duńskich Sił Powietrznych © hottail.nl
[P] 16.12.3013

Prawnicze rozprawianie o „przetwórstwie” orła na czarno

„Przetworzonego orła można sprzedać”

Dziennik Gazeta Prawna

Nr 241 (3631)

13-15 grudnia 2013 r.

Autor: Piotr Szymaniak

Cytat z artykułu:

— Zmiana barw polskiego godła bez wątpienia jest wystarczająco istotna, aby uznać ją za artystyczne przetworzenie. Jest to tym bardziej oczywiste, że ocena, czy doszło do artystycznego przetworzenia, czy też nie, abstrahuje od walorów artystycznych owej zmiany — twierdzi Mateusz Krywult, prawnik w kancelarii Kaczor Klimczyk Pucher Wypiór. Przypomina, że przepisy te interpretował już w ten sposób minister kultury w odpowiedzi na jedną z interpelacji poselskich.

— Co więcej, zgodnie z interpretacją ministra nawet jeśli modyfikacje godła bądź barwy mają niską wartość artystyczną, to nie może pociągać to za sobą odpowiedzialności karnej. Skazany przedsiębiorca nie naruszył więc przepisów o godle, barwie i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż dokonał artystycznego przetworzenia symbolu narodowego, a tym bardziej nie okazał lekceważenia narodowi polskiemu — zauważa prawnik, który podkreśla, że w tego typu sprawach w grę nie wchodzi również odpowiedzialność karna na podstawie art. 137 par. 1 kodeksu karnego za znieważenie godła.”

— Zakazy związane z użyciem symboli narodowych należy interpretować zgodnie z duchem wyrażonym w stanowisku ministra kultury: obywatele powinni mieć możliwość ekspresji swoich uczuć narodowych. Nakładanie grzywny za sprzedaż nieznacznie zmienionego wizerunku godła państwowego jest sytuacją kuriozalną, która nie powinna mieć miejsca w państwie prawa, odnosi się bowiem wrażenie, że aparat państwa karze obywateli za manifestowanie patriotyzmu — uważa prawnik z KKPW.”*

Komentarz:

Ponieważ w artykule wypowiadają się specjaliści z zakresu prawa, przed skomentowaniem ich wypowiedzi niezbędny jest nie jeden, ale nawet trzy głębsze… — oddechy.

Po uważnej lekturze artykułu całkiem uzasadniona będzie analiza następujących określeń:

  • istotna zmiana barw polskiego godła;

  • nieznaczna zmiana wizerunku godła;

  • artystyczne przetworzenie;

  • walory artystyczne;

  • niska wartość artystyczna;

  • stylizowanie;

  • drobna modyfikacja;

  • duch stanowiska ministra;

  • ekspresja uczuć narodowych;

  • patriotyzm.

Przy okazji zauważyć należy, że chyba nieprzypadkowo pod tekstem o inkryminowanej naszywce z „czarnym orłem” zamieszczono wizerunek znaku patronackiego — logo Ministerstwa Gospodarki RP.

Dla zainteresowanych przywołanym stanowiskiem ministra warto przypomnieć, że dotyczyło ono interpelacji w sprawie umieszczania reklam na barwach narodowych, a nie przetworzenia wizerunku godła państwowego.

Budzi zatem zdziwienie mieszanie przez cytowanego prawnika odrębnych wypowiedzi ministra oraz ewidentny brak przedmiotowego rozróżnienia między barwami a godłem, w ramach obrony „nieznacznie zmienionego” wizerunku godła państwowego.

Wydaje się, że dla prawnika powinno mieć to zasadnicze znaczenie.**

Opinia ministra, dotycząca reklam na barwach narodowych, zawierała następującą interpretację pojęć „stylizowanie” oraz „artystyczne przetworzenie”:

  • Art. 16 ust. 2 ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych posługuje się pojęciami nieostrymi: ˝w formie stylizowanej˝ lub ˝artystycznie przetworzonej˝. ˝Stylizowanie˝ (zgodnie ze ˝Słownikiem języka polskiego˝, Wydawnictwo Naukowe PWN SA) w plastyce polega na przedstawianiu postaci lub przedmiotów w sposób dekoracyjny. Artystyczne przetworzenie jest pojęciem jeszcze szerszym, skoro zawierać się ma w ˝zmianie czegoś, nadając temu inny kształt i wygląd˝. Z pewnością precyzyjnych interpretacji powyższych pojęć o charakterze generalnym nie sposób wykoncypować. Każda ocena musi być zatem dokonywana w oparciu o konkretny jednostkowy przypadek.**

Natomiast w kwestii wywołanego „ducha” stanowiska ministerstwa, dotyczącego interpelacji poselskiej w sprawie egzekucji zakazów używania symboli narodowych, także warto precyzyjnie zacytować odpowiedż ministra Bogdana Zdrojewskiego:

  • — Pozwalam sobie zaznaczyć, że kwestie związane z egzekwowaniem art. 137 § 7 Kodeksu karnego leżą w kompetencjach ministra sprawiedliwości. Przy czym dodać należy, że ewentualne modyfikacje — o charakterze artystycznym czy wyłącznie prowokacyjnym — symboli państwowych pozostają w sferze subiektywnej oceny odbiorcy, jakim może być każdy obywatel, który, uznawszy daną modyfikację symboli państwowych za znieważającą, ma prawo złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.***

Zaznaczenia własne.

--* gazetaprawna.pl © 2013** Interpelacja nr 8282 w sprawie umieszczania reklam na barwach narodowych, Krzysztof Brejza, 29.08.2012*** Odpowiedż Ministra Kultury i Dziedzictwa narodowego na interpelację poselską w sprawie przedsięwzięcia działań mających na celu doprecyzowanie przepisów ustawowych w zakresie stylizacji lub też artystycznego przetworzenia godła i hymnu Rzeczypospolitej Polskiej, 5.07.2013
[P] 16.12.2013

Google a godło państwowe (2)

Hasło: „godło państwowe

Wyszukiwanie treści i obrazu

Przeglądarka: Safari/Google

Dane z 15 grudnia 2013 r.

Wyniki wyszukiwania hasła: „godło państwowe”: Tym razem „zwycięzcą” wyszukiwania obrazowego jest Sąd Rejonowy w Muszynie. W przypadku wyszukiwania treści algorytm Google wyświetla w wynikach uzupełnienia: sklep, polski, cena oraz — co bardzo ciekawe — federacji rosyjskiej.

Oznacza to, że polscy internauci poszukują przede wszystkim informacji o możliwości zakupu wizerunku godła państwowego, pozyskania źródeł informacji o polskim symbolu oraz cenie wzoru użytkowego.

Na pierwszych miejscach ukazywane są grafiki:

  • godło państwowe — winieta Sądu Rejonowego w Muszynie;

  • godło państwowe, arkusz format A3, karton foliowany — drukiszkolne.pl;

  • godło państwowe, arkusz format A3, karton foliowany oprawiony w oszkloną ramkę — drukiszkolne.pl;

  • godło państwowe emaliowane na budynek szkołę 40x50 — pomocedydaktyczne.info;

  • godło państwowe, witraż — Anmart Pracownia Witraży Marek Narożny.

--google.pl

[P] 15.12.2013

Czerwona wstęga pamięci

„Świeca pamięci”

32 rocznica wprowadzenie stanu wojennego

Kancelaria Prezydenta RP

13 grudnia 2013 r.

Z informacji na stronie prezydent.pl:

13 grudnia, w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, Prezydent RP odznaczy działaczy opozycji demokratycznej za zasługi w działalności na rzecz przemian ustrojowych w Polsce.

Wieczorem Prezydent RP wraz z Małżonką zapalą w oknie Belwederu świecę na znak pamięci o ofiarach stanu wojennego oraz z myślą o tych ludziach i krajach, dla których trudny czas braku wolności jeszcze się nie skończył.

Ponadto, na fasadzie Pałacu Prezydenckiego rozbłyśnie po zmroku okolicznościowa iluminacja - symbol świecy pamięci na czerwonym tle.”

Okolicznościowe winiety „upamiętniające” rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w 1981 roku.

Komentarz:

Szczerze powiedziawszy, po raz kolejny — po „kotylionie narodowym” oraz różowych barwach akcji „Orzeł może” — trudno zrozumieć wizualne przesłanie znaku czerwonej wstęgi, jako narodowego symbolu upamiętnienia rocznicy wprowadzenia stanu wojennego.

--Foto © Piotr Molecki / KPRPprezydent.plwyborcza.plgazeta.pldziennik.plpap.pl
[P] 13.12.2013

Rozprawa z czarnym orłem odroczona

Sąd Rejonowy Poznań Grunwald-Jeżyce

Sygnatura: VIII W 2145/13

11 grudnia 2013 r.

Informacja własna:

Przed Sądem Rejonowym Poznań Grunwald-Jeżyce, Wydział VIII Karny, odbyła się rozprawa odwoławcza w sprawie o wykroczenie: okazanie demonstracyjnego lekceważenia Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej poprzez umieszczenie w ofercie sprzedaży czarnego orła na brązowym tle, podpisanego jako Godło Polski.

Po odczytaniu zeznań strony obwinionej oraz przesłuchaniu świadka, sąd postanowił rozprawę odroczyć, celem uzyskania materiału fotograficznego wskazanego przez świadka.

Komentarz:

Z wyjaśnień przedstawionych przez świadka wynika, że przyczyną złożenia wniosku był podpis: „Godło Polski” umieszczony pod wzorem naszywki z wizerunkiem czarnego orła na brązowym tle.

Strona obwiniona oświadczyła, że przy naszywce oferowanej w sprzedaży pierwotny opis brzmiał w całości: „Godło Polski — Polska — gaszone, oliwkowe tło”. Natomiast po otrzymanym wyroku produkt został opisany jako „Godło Polski stylizowane — Polska — gaszone, oliwkowe tło”. Z przywołanego przez sąd zeznania wynika, że obwiniona powołała się na art. 16 ust. 2 ustawy o godle, zgodnie z którym „dozwolone jest umieszczanie na przedmiotach przeznaczonych do obrotu handlowego godła lub barw Rzeczypospolitej Polskiej w formie stylizowanej lub artystycznie przetworzonej”. W wyjaśnieniu wskazano też, że naszywki w opisanej formie używane są przez grupy ASG i Paintball.

Warto zauważyć, że sąd nie tylko nie posiadał w aktach sprawy materiału fotograficznego przesłanego przez świadka, ale także nie posiadał materiału dowodowego w postaci inkryminowanej naszywki. Naszywkę okazał sądowi obrońca strony obwinionej.

Sąd nie odniósł się także do uzasadnienia podstawy orzeczenia wyroku nakazowego. Z odczytanego przez sąd zeznania świadka wynika, że złożone zawiadomienie dotyczyło możliwości naruszenia art. 49 z rozdziału VIII kodeksu wykroczeń. W wyroku nakazowym sąd wskazał jako podstawę art. 49 § 2:

  • Tej samej karze podlega, kto narusza przepisy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej.

cytując treść § 1:

  • Kto w miejscu publicznym demonstracyjnie okazuje lekceważenie Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej lub jej konstytucyjnym organom, podlega karze aresztu albo grzywny.

W oczekiwaniu na kolejną rozprawę oraz sądowy werdykt należy zauważyć, że:

  • konstytucyjnym prawem każdego obywatela jest możliwość zgłoszenia podejrzenia o popełnieniu wykroczenia/przestępstwa odpowiednim organom: policji lub prokuraturze;

  • to policja lub prokuratura dokonuje merytorycznej oceny złożonego wniosku i podejmuje decyzję o jego oddaleniu lub wdrożeniu postępowania, zgromadzeniu dowodów, postawienia zarzutu z odpowiedniego artykułu oraz skierowanie sprawy do sądu;

  • właściwy sąd rozstrzyga na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę skarżącą — policję lub prokuraturę — o fakcie popełnienia wykroczenia/przestępstwa lub uniewinnia stronę obwinioną od postawionego zarzutu.

Z przebiegu 20 minutowej rozprawy, odnieść można wrażenie, że to na świadka przerzucone zostało zobowiązanie — pod karą grzywny — udowodnienia inkryminowanych faktów.

W odniesieniu do samej naszywki można przyjąć, że jest to wzorcowy przykład popełnienia „błędu w sztuce”. Nikt nie ma złych intencji — to fakt bezsporny — trzeba jednak podkreślić, że zaspakajanie potrzeb rynku wymaga nie tylko dobrych chęci, ale także merytorycznej wiedzy, odpowiednio przygotowanego projektu wzorniczego oraz znajomości regulacji prawnych.

Tocząca się w internecie emocjonalna dyskusja potwierdza — przy jednocześnie deklarowanym patriotyzmie i poszanowaniu symboli narodowych — brak znajomości obowiązujących regulacji prawnych, zasad związanych z użytkowaniem i wizualizacją symboli państwowych oraz mylenie pojęć.

Co do samego faktu postawienia tak drastycznego zarzutu — „okazania demonstracyjnego lekceważenia Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej” — to z przykrością trzeba stwierdzić, że znów trafiło na tzw. „małego”, czytaj: szarego obywatela.

Jednak można zauważyć, dla podniesienia obwinionej obywatelki na duchu, że wbrew pozorom jest też dobra strona zaistniałej sytuacji — proces ten będzie casusem, który na zasadzie adekwatności pozwoli ocenić działania znacznie większych podmiotów, z urzędami administracji centralnej włącznie.

Tak przy okazji — w kwestii powszechnego „wywijania orła” — na winiecie strony internetowej Sądu Rejonowego Poznań Grunwald-Jeżyce widnieje wizerunek godła państwowego pochodzenia „wikipedyjnego” (wzór 2006).

Na winiecie serwisu internetowego „Portal Informacyjny Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu” zamieszczono — eufemistycznie ujmując — wizerunek godła państwowego zdecydowanie odbiegający od ustawowego wzoru.

Do pełni obrazu można dorzucić fakt krzywo zawieszonego godła państwowego, wiszącego na ścianie za plecami sędzi przewodniczącej rozprawie w sali 210.

Najnowsze logo MSW

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych RP

Oficjalna strona internetowa MSW RP

Identyfikacja wizualna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

Wdrożenie: 10 grudnia 2013 r.

Autor: Brand New Idea Elżbieta Skrzypek, Warszawa

Z informacji ministerstwa na Facebook'u z dn. 10.12.2013 r.:

„Uprzejmie informujemy, że uruchomiliśmy serwis www.msw.gov.pl w nowej odsłonie. Prosimy o pisanie w komentarzach do tego wpisu, co się wam w nowej stronie podoba oraz co należy jeszcze zmienić.

Będziemy wdzięczni za wszelkie uwagi :)” 1


Z odpowiedzi MSW z dn. 29.11.2013 r.:

„W związku z faktem, iż w dniu 18 listopada 2011 roku w miejsce Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji zostało utworzone Ministerstwo Spraw Wewnętrznych pojawiło się wiele rozbieżności w zakresie stosowania oficjalnego znaku Ministerstwa oraz wszelkich materiałów nim opatrzonych, które funkcjonowały w obrębie resortu w kilku wariantach graficznych. W celu zapobieżenia rozbieżnościom pojawiającym się w tym zakresie, Ministerstwo zleciło uporządkowanie systemu identyfikacji wizualnej, wraz z przygotowaniem znaku graficznego. […] W wyniku przeprowadzonego postępowania ww. zamówienie zostało zlecone firmie BRAND NEW IDEA Elżbieta Skrzypek, z siedzibą w Warszawie. […]

… z uwagi na brak zgody Wykonawcy na ujawnienie wartości wynagrodzenia zleconej usługi oraz udostępnienia Księgi Znaku MSW, mając na uwadze potencjalną odpowiedzialność odszkodowawczą wobec Wykonawcy, zachodzi konieczność odmowy udzielenia informacji publicznej. […]” 2


Z informacji Brand New Idea z dn. 22.10.2013 r.:

„Identyfikacja wizualna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Zakończyliśmy prace nad uporządkowaniem wizerunku MSW. Stworzyliśmy znak odnoszący się do identyfikacji narodowej i nawiązujący do poprzedniego logo instytucji. Opracowaliśmy również inne elementy identyfikacji oraz wzory dokumentów i materiałów promocyjnych Ministerstwa.” 3

Komentarz:

„Kreatywne nawiązanie” zastosowane w układzie graficznym nowego logo MSW wydaje się być zadziwiająco znajome.4

--1. www.facebook.com/MSWRPmsw.gov.pl2. Odpowiedź MSW z dn. 29.11.2013 r. na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dn. 5.11.2013 r.3. brandnewidea.pl4. www.wiem-jak.com
[ P ] 10.12.2013

Nowe logo MSW?

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych RP

Kanały informacyjne MSW — Facebook/Twitter/Flickr

Wdrożenie: 16 lipca 2013 r.

Z informacji na Facebook z dn. 10.11.2013 r.:

„Jutro na naszej stronie oraz na twitterze (twitter.com/MSW_RP) będziemy informować o przebiegu obchodów Święta Niepodległości w Warszawie. Już teraz możecie zapoznać się z informacjami na temat utrudnień w ruchu oraz z ilustracją listy wszystkich zgromadzeń i imprez 11 listopada w Warszawie.” *

Komentarz:

O totalnym chaosie identyfikacyjnym w rządowej tożsamości wizualnej wiadomo nie od dziś. Nie tylko poszczególne ministerstwa różnią się wizerunkiem stosowanego godła państwowego, ale nawet w ramach jednego urzędu centralnego panuje stan, który można nazwać eufemistycznie: „Wywijanie orła”.

Takim przykładem jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, które ma wyraźny problem ze spójną identyfikacją. Aktualne wiadomości publikowane na stronie MSW sygnowane są obecnie znakiem upublicznionym w lipcu 2013 roku na ministerialnym fanpejdżu na Facebook'u. Znak ten obecny jest także na blogu MSW na Twitterze, na portalu thinglink, Flickr i kanale Youtube.

Na oficjalnej stronie internetowej ministerstwo posługuje się natomiast znakiem wdrożonym w grudniu 2011 roku — po wydzieleniu z MSWiA ministerstw Spraw Wewnętrznych oraz Administracji i Cyfryzacji:

Znak ten jest z kolei adaptacją logo wdrożonego dla MSWiA w czerwcu 2011 roku:

Dla uzupełnienia obrazu wizerunkowego warto przypomnieć, że w 2008 roku MSWiA ogłosiło konkurs na nowy znak graficzny. Wśród zgłoszonych prac był koncept ideowy oraz wizualny, wskazujący na potrzebę odejścia od podkreślania odmienności, indywidualnej specyfiki urzędu na rzecz ujednolicenia identyfikacji wizualnej wszystkich urzędów centralnych administracji państwowej. Koncepcja projektowa bazowała na graficznej stylizacji orła umieszczonego nad umownymi barwami państwowymi.

Ministerstwo nie rozstrzygnęło konkursu „z uwagi na niski poziom, zarówno pod względem wizualnym jak i merytorycznym”.

Pod kuriozalnym nierozstrzygnięciem podpisali się m.in. eksperci: prof. Andrzej Pepłoński, Karol Śliwka, Andrzej-Ludwik Włoszczyński.**

--* MSWRP – FacebookMSWRP – TwitterMSWRP — thinglinkMSWRP — Youtube** Konkurs na logo MSWiA
Zestawienie urzędowych zastosowań wizerunku orła: Aleksander Bąk © 2013
[P] 12.11.2013

Jest jak było — nadal krzywo

Mównica Prezydenta RP

Uroczysta zmiana wart przed Grobem Nieznanego Żołnierza

Narodowe Śwęto Niepodległości

Warszawa, 11 listopada 2013 r.

Z pisma Kancelarii Prezydenta RP z dn. 31.07.2013 r.:

[…] Odnosząc się do poruszonej kwestii pragniemy wyjaśnić, że Prezydent RP korzysta z wielu mównic z wizerunkiem godła państwowego. Zapewniamy, że Kancelaria Prezydenta RP z najwyższą starannością przygotowuje uroczystości z udziałem Głowy Państwa. Chcielibyśmy jednocześnie nadmienić, że posiadana przez Biuro Prasowe Kancelarii dokumentacja fotograficzna i filmowa wystąpień Prezydenta RP — także wskazanego w liście wystąpienia, które miało miejsce podczas tegorocznego Święta Narodowego 3 Maja — nie potwierdza Pana zarzutów dotyczących nieprawidłowego umieszczenia godła państwowego na mównicy.

Komentarz:

2005… , 2010…, 2013…

--Foto: Transmisja na żywo © TVPFoto: © mjr Robert Siemaszko / MON
[P] 11.11.2013

Wiwat!

Narodowe Święto Niepodległości

11 listopada 2013 r.

--www.aleksanderbak.plgrafika: Aleksander Bąk © 2013
[P] 11.11.2013

Orzeł niekontrolowany

„Przywrócenie tymczasowo kontroli granicznej”

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych

23 października 2013 r.

Z informacji na stronie ministerstwa:

Od 8 do 23 listopada wracają kontrole graniczne. Kontrola zostanie przywrócona w dniach od 8 do 23 listopada, na odcinkach granicy państwowej z Republiką Czeską, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Litewską i Republiką Słowacką oraz na morskim odcinku granicy państwowej i w lotniczych przejściach granicznych. Powodem jest konieczność zapewnienia porządku publicznego i bezpieczeństwa podczas Konferencji Klimatycznej, która odbędzie się w Warszawie w dniach od 11 do 22 listopada.*

Komentarz:

Przy okazji wprowadzonego rozporządzenia ministra Spraw Wewnętrznych, w sprawie przywrócenia tymczasowo kontroli granicznej osób przekraczających granicę państwową stanowiącą granicę wewnętrzną w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., rzut oka na obowiązujący opis słupa granicznego oraz tablicy z godłem państwowym:

„Pokrycie powierzchni nakładki na betonowe słupy graniczne:

a) pasy biało – czerwone (barwy narodowe zgodnie z ustawą o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 stycznia 1980 roku Dz. U. Nr 7 poz. 18 z późn. zm.), rozmieszczone na całej powierzchni nakładki o szerokości 21 cm, zgodnie z rys. nr 2, […]

c) godło państwowe (zgodnie z cyt. wyżej ustawą), na tle prostokąta wykonanego z tworzywa sztucznego o wymiarach 21 cm x 28 cm w kolorze czerwonym (barwy narodowe) z białym napisem „POLSKA” i białą obwódką o szerokości 4 mm, oddaloną od brzegów prostokąta o 5 mm (zgodnie z rys. nr 4), […].” **


Zważając na specyfikę opisu wartości barwnych, zawartych w załączniku do ustawy o godle i przeznaczonych dla flagi (współrzędne trójchromatyczne barw x, y, ich składowa Y oraz dopuszczalna różnica barwy ΔE w przestrzeni barw CIE 1976 (L* u* v*) ustalona według wzoru CIELUV przy iluminancie C i geometrii pomiarowej d/0), arcyciekawym pozostaje sposób weryfikacji odpowiedniości barw na słupach granicznych.

Niewątpliwy jest natomiast brak zgodności wizerunku orła ze wzorem z ustawowego załącznika.

--* msw.gov.pl** SIWZ
[P] 10.11.2013

Doborowa egzegeza

„Kokardy narodowe na Święto Niepodległości”

Spotkanie w Pałacu Prezydenckim

Prowadzenie: Agnieszka Popielewicz i Maciej Dowbor

9 listopada 2013 r.

Maciej Dowbor:

Proszę Państwa, historia barw narodowych, kokardy narodowej, jest naprawdę długa, a zaczyna się właściwie w 1792 roku. To jak wygląda w tej chwili, a właściwie układ kolorów, no to jest oczywiście temat wielu dyskusji, ja tylko dodam, że już podczas powstania listopadowego, powstała właśnie kokarda, wtedy układ kolorów był odwrotny, ponieważ środek był czerwony i symbolizował serce. Nawiązywało to oczywiście do herbu Litwy, czyli Pogoni, a otoczka, otoka, była biała i nawiązywała do Orła Białego.

Dzisiaj używamy odwrotnego układu kolorów i takiego właśnie rodzaju kokardy dzisiaj przygotowują nasi goście i mamy nadzieję, że będą przygotowywali Polacy w całym kraju, bo w końcu chodzi o to, aby utrwalać tą naszą tradycję narodową i tożsamość narodową, podczas takich rodzinnych spotkań.” […]

Agnieszka Popielewicz:

Mamy też nadzieję, że Państwo w całej Polsce dzisiaj z bliskimi, z przyjaciółmi, z sąsiadami będą wspólnie wykonywać kotyliony, czy też właśnie kokardy narodowe. A jeżeli Państwo jeszcze nie wiedzą jak to zrobić, zapraszamy bardzo serdecznie na stronę Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej: www.prezydent.pl — tam dokładna instrukcja właśnie wykonania tych kokard. My już się z tą instrukcją z Maciejem zapoznaliśmy — nie jest to takie trudne — ale to ogromna radość i przyjemność.

Dzisiaj jesteśmy niezwykle dumni, że możemy właśnie te kokardy, te kotyliony nosić i to też jest taka możliwość, by młodemu pokoleniu przekazać tradycje i historię naszego kraju*

Komentarz:

Jak co roku warto przysłuchać się wypowiedziom związanym z symbolem Kokardy Narodowej. Tym razem Maciej Dowbor, prezenter TV Polsat, otwierając spotkanie w Pałacu Prezydenckim, w krótkich słowach starał się zmierzyć z zagadnieniem.

Dzieje kokardy może i są długie, ale historia polskiej Kokardy Narodowej zaczyna się dokładnie postanowieniem Uchwały z 7 lutego 1831 roku

— Kokardę Narodową stanowić będą kolory Herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, to iest: kolor biały z czerwonym.

Barwy Kokardy Narodowej odpowiadały zatem barwom obu heraldycznych godeł — bieli orła i jeźdźca zbrojnego oraz czerwieni wspólnego pola tarczy. Zgodnie z heraldycznym porządkiem odwzorowania barw herbu — środek, czyli serce kokardy winien być biały, a otok czerwony.

Zważając na deklarowaną misję budowania tożsamości narodowej w oparciu o tradycję historyczną, warto byłoby posługiwać się rzetelnymi informacjami, nie mieszając pojęć oraz wydarzeń.

Ponadto nadal aktualne pozostaje pytanie — dlaczego organizatorzy, ozdobieni właściwym wzorem Kokardy Narodowej, zachęcają społeczeństwo do wykonywania jej substytutu w postaci kotylionów?

Kokardylion

Winieta oficjalnej strony Prezydenta RP

8 listopada 2013 r.

Z informacji na stronie prezydent.pl:

W Święto Niepodległości przypnijmy barwy narodowe. Biało-czerwona flaga, godło z białym orłem w koronie i Mazurek Dąbrowskiego są symbolami państwowości, wokół których gromadzi się wspólnota obywateli. W Święto Niepodległości przypnijmy barwy narodowe.

W sobotę — 9 listopada br. Para Prezydencka wspólnie z zaproszonymi do Pałacu Prezydenckiego gośćmi — sportowcami i paraolimpijczykami oraz ich rodzinami — będzie przygotowywała kokardy narodowe.*

Komentarz:

Na świąteczną okazję biało-czerwony kotylion zastąpił białego orła na winiecie oficjalnej stronie Prezydenta RP. No cóż… — jak co roku należy teraz oczekiwać ponowoczesnej egzegezy prof. Nałęcza.

Zanim to jednak nastąpi przypomnijmy mój zeszłoroczny komentarz do wypowiedzi prof. Nałęcza:

Jak widać, wszyscy mają dobre intencje, tylko wciąż panuje pomieszanie z poplątaniem.

Drodzy Państwo — kokarda to kokarda, a kotylion to kotylion. Tak jak herb to herb, Orzeł Biały to Orzeł Biały, prezydent to prezydent, a profesor to profesor — bez względu na panujące stulecie. Nie należy mieszać bytów.

Nie należy też mieszać dzieciom w głowach, bo mylenia pojęć nie usprawiedliwia nawet największa świąteczna radość. Skoro jednak przywrócono właściwy układ barw to należy oczekiwać, że kolejnym krokiem będzie uporządkowanie właściwego nazewnictwa. Trzymam kciuki!**

--* prezydent.pl** Aktualnosci 2012
[P] 8.11.2013

Jak zrobić „nie-kokardę”

„Jak wykonać kokardę narodową”

Instrukcja multimedialna

prezydent.pl

Publikacja: 6 listopada 2013 r.

Z informacji prezydent.pl na kanale Youtube:

W Święto Niepodległości 11 listopada przypnijmy barwy narodowe. Obejrzyj multimedialną instrukcję jak przygotować kokardę narodową.*

Komentarz:

Niestety, wbrew tytułowi, instrukcja nadal promuje nieszczęsny substytut Kokardy. Powtórzmy zatem podnoszone od 3 lat zastrzeżenie — to NIE JEST Kokarda Narodowa!

Ewolucja prezydenckiego wzoru tego artefaktu trwa od 2010 roku, zarówno w sferze samego pojęcia — kotylion narodowy — jaki i w zakresie wizualnym.

Pomimo przywrócenia właściwej nazwy symbolu — Kokarda Narodowa — nadal pozostawiono mu niewłaściwą „kotylionowatą” formę.

Należy mieć jednak nadzieję, że podobnie jak na 3 Maja bieżącego roku, także i na 11 Listopada, Para Prezydencka wystąpi ozdobiona Kokardą Narodową, według wzoru przesłanego na jej ręce w listopadzie 2011 roku. Bardzo byśmy tego Państwu i sobie życzyli…

Instrukcja wykonania właściwego wzoru Kokardy Narodowej w 3 krokach zamieszczona jest tu: Kokarda Narodowa

--* prezydent.plFoto: © Wojciech Grzędziński/ KPRP
[P] 7.11.2013

„Ministerstwo Szczęścia”

„Ministerium für Glück und Wohlbefinden"

Kampania transmedialna — praca dyplomowa

Gina Schöler i Daniel Clarens

Hochschule Mannheim, Niemcy

Wdrożenie: listopad 2012

Z informacji o projekcie:

Zwiększanie się trudności jest obecnie coraz bardziej odczuwalne w systemie społecznym naszego kraju. Naprawdę dobrych wiadomości już nie będzie. Przepaść między bogatymi a biednymi porzerza się, zasoby się kurczą, a ludzie wydają się być coraz bardziej niezadowoleni.

Dlatego stworzyliśmy «Ministerstwo Szczęścia i Dobrobytu».

Chcemy promować ten projekt trans-medialnie, tak aby móc rozpocząć dyskurs publiczny i wspólnie znaleźć rozwiązanie kwestii: Co sprawia, że ​​ludzie są szczęśliwi? Czy można ustanowić Ministerstwo Szczęścia w Niemczech? Jak by to wyglądało? Czego można oczekiwać od Ministerstwa Szczęścia i jakie zadania może podjąć? *

Komentarz:

Pomysł budzi szczery uśmiech — wizerunek stylizacji orła także — niemiecka robota. Nawet dowcip można dopracować wizerunkowo. Nie mówiąc już o czysto merkantylnym wymiarze projektu...

Jak do tej pory jedynym krajem na świecie z Ministerstwem Szczęścia był Bhutan. Miarą szczęścia jest tam „Szczęście-krajowe-brutto”, które opiera się na czterech filarach: kultury, ochrony środowiska, wzrostu gospodarczego i dobrych rządów. Warunkiem rozprzestrzeniania się szczęścia jest zrównoważenie tych czterech obszarów.

W październiku, następca Hugo Chaveza — prezydent Wenezueli Nicolas Maduro, powołał „Zarząd ds. osiągnięcia największego społecznego szczęścia”.

Kto następny…?

„Polak mały”

Edukacyjny film animowany

pamiec.pl

Portal edukacyjny Instytutu Pamięci Narodowej

Scenariusz i reżyseria: Justyna i Maciej Marcińscy

Ilustracja: Andrzej Kidaj

Produkcja: Pixel Flow / IPN Oddział w Krakowie

Realizacja: 2012 r.

Z informacji na portalu:

Jak wygląda godło Polski? Co symbolizują czerwień i biel? Dlaczego Mazurek Dąbrowskiego jest wyjątkową pieśnią? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w filmie animowanym dla najmłodszych uczniów.*

Komentarz:

W kontekście zbliżającego się Narodowego Święta Niepodległości 11 Listopada, warto wskazać pozytywne wzorce utrwalania w świadomości publicznej wizerunku narodowych symboli. Działania Instytutu Pamięci Narodowej w zakresie edukacji najmłodszych mogą być takim przykładem.

Podobnie na plus ocenić można inicjatywę wysyłania okolicznościowych kartek z życzeniami, podjętą przez Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.**

--* pamiec.plHistoria w kolorach — Polskie symbole narodowe © IPN, 2012** muzeumpilsudski.pl
Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku — Mamy NiepodległąProjekty kartek: Piotr Młodożeniec, Andrzej Pągowski, Józef Wilkoń
[P] 5.11.2013

Faux pas

Spotkanie Prezydenta RP z Premierem Izraela

Jerozolima, Izrael

4 listopada 2013 r.

Z informacji prasowej KPRP:

Prezydent Bronisław Komorowski i premier Izraela Benjamin Netanjahu rozmawiali w poniedziałek w Jerozolimie m.in. o bezpieczeństwie w regionie Bliskiego Wschodu. Polska ma nadzieję, że rozmowy pokojowe w różnych formułach przyniosą efekty.*

Komentarz:

Wyrazem szacunku dla gościa jest właściwe oznaczenie jego tożsamości — udostępnienie prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej pulpitu oznakowanego godłem państwowym Izraela jest przykładowym uchybieniem protokołu dyplomatycznego.

--* prezydent.plFoto: Łukasz Kamiński © KPRP
[P] 5.11.2013

„Wywijanie orła” — czyli godło państwowe między sacrum a profanum

Prezentacja tematyczna

Aleksander Bąk

Panel „Design Narodowy”

Targi Wiedzy Graficznej

27 października 2013 r.

Skrótowe podsumowanie problemu użytkowania godła państwowego w przestrzeni publicznej. Pełna prezentacja w terminie późniejszym.

--Aleksander Bąk © 2013Wizerunek Orła Białego na pieczęci majestatowej Przemysła II, 1295 r.Trawestacja karykatury S. Wyspiańskiego — Bitwa pod Grunwaldem Jana Matejki
[P] 30.10.2013

O „wywijaniu orła” w Warszawie

„Design narodowy” — panel dyskusyjny

Targi Wiedzy Graficznej 2013 „Future in Design”

27 października 2013, Warszawa

Centrum Sztuki Fort Sokolnickiego, ul. Stefana Czarnieckiego 51

Organizator: Stowarzyszenie Twórców Grafiki Użytkowej (STGU)

Wydawałoby się, że wygląd godła państwowego jest oczywisty, jednak urzędowa praktyka stosowania jego wizerunku przypomina przysłowiowe „wywijanie orła”.

Temat symboli wizerunkowych państwa polskiego omówiony zostanie 27 października (niedziela — godz. 11:00) w ramach otwartego panelu dyskusyjnego „Design Narodowy” na Targach Wiedzy Graficznej „Future in Design”, organizowanych przez Stowarzyszenie Twórców Grafiki Użytkowej w Warszawie.

W panelu uczestniczyć będą m.in. Andrzej Heidrich — projektant polskiego godła państwowego, Tom Dorresteijn — Studio Dumbar (Holandia), Leszek Bielski — projektant, Janusz Sibora — historyk, badacz dziejów dyplomacji i protokołu dyplomatycznego, Piotr VaGla Waglowski — prawnik, Andrzej-Ludwik Włoszczyński — projektant oraz Aleksander Bąk.*

--* www.stgu.plZestawienie znaków urzędów administracji państwowej: Aleksander Bąk

Nowe godło państwowe?

Oficjalny znaczek delegacji państwowej RP

Wizyta zagraniczna w Korei Południowej

21-23 października 2013 r.

Z informacji medialnej:

Prezydent Bronisław Komorowski rozpoczął w poniedziałek oficjalną wizytę w Korei Południowej. Główne tematy jego rozmów w Seulu to współpraca gospodarcza, inwestycje oraz sytuacja na Półwyspie Koreańskim. Prezydentowi towarzyszą Małżonka Anna Komorowska, a także wicepremier i minister gospodarki Janusz Piechociński oraz około czterdziestu przedstawicieli polskiego biznesu.*

Komentarz:

W klapach marynarek i żakietów przedstawicieli polskiej delegacji państwowej pojawił się znaczek z wizerunkiem orła. Można by to uznać za chwalebny przykład wizerunkowego użycia polskiego symbolu narodowego, podkreślającego ich tożsamość gdyby nie całkiem niemałe „ale”…

Drobnostką wydaje się być fakt, iż znaczek ma kształt zdecydowanie odbiegający od przyjętego dla wizerunku godła państwowego RP wzoru ustawowego. Tarcza ustawowego herbu Rzeczypospolitej Polskiej jest zmodyfikowaną wersją tzw. tarczy francuskiej nowoczesnej.

W znaczku delegacji zastosowano kształt heraldycznej tarczy wczesnogotyckiej, który używany jest w identyfikacji wizualnej administracji federalnej Szwajcarii.

Twórca znaczka wprowadził jednak w obręb „godłopodobnejprzypinki dodatkowe novum. Na przedstawieniu orła umieszczono dwie flagi — południowo-koreańską oraz polską.

Najwyraźniej specjaliści od „nowocześniejszego” patriotyzmu w Kancelarii Prezydenta nie zamierzają się ograniczać i rozwijają skrzydła…

--* prezydent.pl / PAPmg.gov.plFoto: © Ministerstwo Gospodarki
[P] 23.10.2013

Google a godło Polski

Hasło: „godło Polski”

Wyszukiwanie treści i obrazu

Przeglądarka: Google Chrome

Dane z 21 października 2013 r.

Wyniki wyszukiwania hasła: „godło Polski”: W przypadku wyszukiwania treści algorytm Google wyświetla w wynikach uzupełnienia: sklep, cdr oraz krótka historia.

Oznacza to, że polscy internauci poszukują przede wszystkim informacji o możliwości zakupu wizerunku godła państwowego, pozyskania użytkowego pliku elektronicznego w wersji wektorowej oraz źródeł informacji o jego historii.

W przypadku wyszukiwania grafiki na pierwszych miejscach ukazywane są:

  • wzór godła państwowego z załącznika do ustawy o godle — Wikipedia;

  • wersja herbu polskiego opracowana w formacie wektorowym — Wikipedia;

  • edukacyjna kolorowanka dla dzieci — miastodzieci.pl;

  • odlew orła z mosiądzowanego aluminium — flagi24.pl;

  • haftowana naszywka — sklep.naszywki.com.pl;

  • godło kolorowanka z portalu „Włącz Polskę” dla dzieci uczących się za granicą Ministerstwa Edukacji Narodowej.

--google.pl
[P] 21.10.2013

Made by Black Eagle

„Made in Poland”

Kampania promocyjna Marki Polskiej

Ministerstwo Gospodarki RP

Wdrożenie: 14.10.2013 r.

Z informacji na stronie ministerstwa:

„Made in Poland” rusza w świat. — W ramach kampanii „Made in Poland“ będziemy zachęcać m.in. biznes z Czech, Niemiec, Ukrainy, Chin oraz Rosji do nawiązywania relacji handlowych z polskimi przedsiębiorcami — powiedział wicepremier, minister gospodarki Janusz Piechociński podczas inauguracji projektu. Konferencja odbyła się 14 października 2013 r. w MG. Wicepremier Piechociński podkreślił, że głównym celem kampanii „Made in Poland“ jest wzmocnienie wizerunku Polski wśród zagranicznych inwestorów. — Chcemy akcentować naszą obecność na rynku czeskim, niemieckim, ukraińskim, chińskim i rosyjskim m.in. poprzez reklamę w prasie, internecie, outdoor, a także działania PR.*

Komentarz:

Powtórzmy pytanie: — Czy jest prawdą, że promocja polskiej gospodarki, podejmowana „pod czarnymi skrzydłami”, obliczona jest na wywołanie wśród potencjalnych kontrahentów przekonania, iż mają do czynienia z niemieckim przedstawicielstwem?

Skandalem jest — bo tylko tak już można nazwać — stosowanie karykatury wizerunku konstytucyjnego symbolu państwowego przez ministerstwo Rzeczypospolitej, nie tylko w kraju, ale na arenie międzynarodowej.

Pomimo wielokrotnego wskazywania na jego ustawową niewłaściwość Ministerstwo Gospodarki RP sygnuje promocję polskiej gospodarki wizerunkiem czarnego orła.

Proceder naruszania przez Ministerstwo Gospodarki ustawowego wizerunku godła trwa od 2 lat. Wedle kuriozalnej interpretacji urzędu „symbol orła w logotypie MG stanowi wierne odwzorowanie znaku orła z godła państwowego”.

W maju 2012 roku, w reakcji na stawiane zarzuty, dokonano rozpaczliwej zamiany grafiki orła umieszczonego na winiecie strony internetowej ministerstwa. Jednakże w oficjalnych publikacjach, prezentacjach, na billboardach, plakatach, ulotkach i oraz innych formach komunikacji wizualnej, ministerstwo nadal używa inkryminowanego wizerunku czarnego orła.

--* mg.gov.pl
[P] 20.10.2013

Orzeł Biały znów zrobiony na szaro

Informator Statystyczny Wymiaru Sprawiedliwości

Ministerstwo Sprawiedliwości

Wdrożenie: 2 października 2013 r.

Z informacji na stronie ministerstwa:

Informujemy, że od dziś (2 października 2013 r.) Ministerstwo Sprawiedliwości uruchomiło nowy portal — Informator Statystyczny Wymiaru Sprawiedliwości, za pomocą którego każdy będzie mógł zapoznać się z danymi statystycznymi dotyczącymi funkcjonowania polskiego systemu wymiaru sprawiedliwości. Na portalu (pod adresem www.isws.ms.gov.pl) prezentowane są m.in. wybrane dobre praktyki wdrażane w wymiarze sprawiedliwości, wskaźniki, które pozwalają na szybkie, wizualne rankingowanie pracy sądów w poszczególnych obszarach apelacyjnych, a także dane umożliwiające porównanie działalności sądownictwa polskiego na tle innych krajów Unii Europejskiej.*

Komentarz:

Kolejne ministerstwo, w ramach swoiście rozumianych dobrych praktyk, dokonuje przebarwienia kolorystyki orła. Niezrozumiała jest uporczywa rezygnacja z ustawowego prawa-przywileju stosowania wizerunku godła państwowego dla identyfikacji urzędów centralnych.

Przypomnijmy: ustawowym wizerunkiem godła państwowego jest orzeł biały na czerwonym polu tarczy.

--* ms.gov.plisws.ms.gov.pll
[P] 19.10.2013

Srutu-tutu — orzeł z drutu (3)

Wzory graficzne winiet dzienników urzędowych

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów

8 czerwca 2012 r.

Wdrożenie: 1 stycznia 2013 r.

Z rozporządzenia z dnia 4 czerwca 2012 r. w sprawie określenia wzorów graficznych winiet dzienników urzędowych:

„Na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wzory graficzne winiet:

  1. Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej;

  2. Dziennika Urzędowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;

  3. dziennika urzędowego ministra kierującego działem administracji rządowej;

  4. dziennika urzędowego urzędu centralnego;

  5. wspólnego dziennika urzędowego dwóch lub więcej ministrów kierujących działami administracji rządowej;

  6. wspólnego dziennika urzędowego urzędów centralnych podległych Prezesowi Rady Ministrów;

  7. wspólnego dziennika urzędowego ministra kierującego działem administracji rządowej i urzędu centralnego przez niego nadzorowanego;

  8. wojewódzkiego dziennika urzędowego.

§ 2. Winiety dzienników urzędowych wymienionych w § 1 obejmują:

  1. nazwę dziennika urzędowego;

  2. wizerunek orła w koronie;

  3. oznaczenie miejsca i dnia ogłoszenia aktu prawnego;

  4. oznaczenie numeru pozycji aktu prawnego, określonego na podstawie kolejności ogłaszania aktów prawnych w danym roku kalendarzowym.” *

Komentarz:

Próba ujednolicenia wizerunku rządowej administracji — w małym, ale zawsze — zakresie graficznego wzoru winiet dzienników winna cieszyć, jako krok we właściwym kierunku.

Cóż jednak, gdy nawet tak prosta rzecz, jak dopilnowanie odpowiedniego — pionowego — ustawienia orła stanowi problem. Nie wszystkim bowiem wiadomo, że wizerunek orła z wersji pieczętnej, nie jest symetryczny i „poziomowanie” górnych krawędzi skrzydeł skutkuje odchyleniem go od pionu.

Ogłoszone w sierpniu 2012 roku rozporządzenie „pracuje” formalnie od stycznia tego roku. Okazuje się jednak, że dla niektórych jest to za krótki czas na wprowadzenie zmian.

Anonsowane w kwietniu — pod hasłem „Srutu-tutu — orzeł z drutu” — przykłady radosnej twórczości urzędów centralnych w stosowaniu wizerunku orła, trwają do dziś.

Z czystym sumieniem ujawnić można zatem sygnujące się „tym-czymś” podmioty.

--* Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa, 8.06.2012 r. poz. 639Dziennik Urzędowy MON, Warszawa, 17.10.2013 r. poz. 267Dziennik Urzędowy MPiPS, Warszawa, 4.10.2013 r. poz. 32Dziennik Urzędowy MTBiGM, Warszawa, 10.10.2013 r. poz 66Dziennik Urzędowy UPRP, Warszawa, 25.06.2013 r. poz. 1
[P] 17.10.2013

— … przepraszam, ja w sprawie Orła

Wizerunek symboli narodowych

Inicjatywa obywatelska

Aleksander Bąk

2008-2013

Chronologiczny przegląd indywidualnych działań dotyczących symboli państwowych:

2008

  • Projekt stylizacji godła państwowego — ujednolicenie tożsamości wizualnej rządu RP — konkurs na logo MSWiA — adresat: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji (sierpień 2008).

  • Wywijanie orła — orzeł jaki jest nie każdy minister widzi — artykuł na temat tożsamości wizualnej rządu RP (wrzesień 2008).*

2009

  • Wniosek o umieszczenie wizerunku głównego godła państwowego — herbu RP — na oficjalnej stronie prezydent.pl — adresat: Kancelaria Prezydenta RP (sierpień 2009).

  • Standaryzacja wizerunku godła i herbu państwowego — projekt użytkowy dla potrzeb administracji rządowej — adresat: Prezydent RP, Premier RP, Marszałek Sejmu RP, Marszałek Senatu RP (listopad 2009).

2010

  • Projekt stylizacji godła państwowego — znak graficzny Sejmu RP — konkurs na logo Sejmu RP — adresat: Kancelaria Sejmu RP (marzec 2010).

  • Petycja w sprawie standaryzacji wizerunku graficznego godła państwowego — adresat: Senat RP (czerwiec 2010).**

2011

  • JakiZnakTwoj.pl — witryna internetowa z omówieniem symboli narodowych oraz ich stosowania w przestrzeni publicznej, ze szczególnym uwzględnieniem administracji państwowej (czerwiec 2011).

  • Twoje pytanie do Prezydenta: Jaki znak Twój? — obrazowe pytanie zadane na prezydenckim portalu na YouTube z prezentacją wizerunków herbu i godła państwowego niezgodnych z ustawą o godle — adresat: Prezydent RP (czerwiec 2011).

  • Stop wywijaniu orła! — inicjatywa monitoringu wizerunku godła na tablicach urzędowych (czerwiec 2011).***

  • Wniosek o wyjaśnienie stosowania przez ambasadę RP wizerunku czarnego orła, niezgodnego z załącznikiem do ustawy o godle — adresat: ambasada RP w Buenos Aires (październik 2011).

  • Odmowa udziału w konkursie na logo Prezydenta RP, Kancelarii Prezydenta RP i Centrum Obsługi Kancelarii Prezydenta RP — uzasadnienie: brak uprzedniego uporządkowania tożsamości wizualnej państwa — adresat: Gabinet Prezydenta RP (listopad 2011).

  • Kokarda Narodowa — wzór użytkowy weksylium z właściwym heraldycznie układem barw — adresat: Prezydent RP, Premier RP, Marszałek Sejmu RP, Marszałek Senatu RP (listopad 2011).

2011/2013

  • JakiZnakTwoj.pl/Aktualności — monitoring użytkowania wizerunku symboli państwowych w przestrzeni publicznej.

  • Wnioski o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wizerunku godła używanego przez urzędy administracji publicznej na winietach oficjalnych stron internetowych — adresaci: Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji RP, Urząd ds Kombatantów i Osób Represjonowanych, Komenda Główna Policji RP, Dolnośląski Urząd Wojewódzki.

  • Mównica Prezydenta RP — pismo w sprawie wizerunku herbu państwowego na mównicy prezydenckiej, używanej w czasie oficjalnych wystąpień Głowy Państwa — adresat: Kancelaria Prezydenta RP (lipiec 2013).

Pamięć żywa

Akcja „Flaga na Wembley”

Mecz Polska-Anglia, Wembley

15 października 2013 r.

Autor: Hurricane of Hearts

Z informacji prasowej:

Aby dodać naszym piłkarzom otuchy i zagrzać ich do boju, organizacja Hurricane of Hearts przygotowała inicjatywę, do której będą mogli przyłączyć się widzowie. Będzie ona polegać na rozwinięciu w trakcie meczu flagi z nadrukiem biało-czerwonej szachownicy. Ten znak znajdujący się na samolotach polskich dywizjonów lotniczych walczących w Bitwie o Anglię w 1940 roku, to dla nas dziś przede wszystkim symbol bliskości, przyjaźni Polski i Wielkiej Brytanii sprzed lat, który warto przypomnieć.*

Ze strony internetowej Hurricane of Hearts:

HoH to organizacja charytatywna, której celem jest zbieranie pieniędzy na wyposażenie szpitalne, ratujące zdrowie i życie dzieci. […] Nazwa „Hurricane of Hearts” ma swoje żródło w nazwie brytyjskich myśliwców Hawker Hurricane, które były używane przez polskich lotników podczas bitwy o Anglię w czasie II wojny światowej w 1940 roku.[…]**

Komentarz:

Gratulacje dla przykładowej akcji obywatelskiej i konsekwencji w działaniu — prywatna inicjatywa przetrwała wszelkie trudności i po półrocznej pracy jej efekt mogły oglądać miliony.

--Flaga na Wembley* www.mojawyspa.cu.uk** hurricaneofhearts.compolandenglandtogether.co.uk
Foto: © tvp.pl
[P] 16.10.2013

Ars heraldica — czyli „sztuczka” heraldyka '2

Herb gminy Laszki

Autor: Centrum Heraldyki Polskiej

Wdrożenie: 2000

„Przepis” na nowy herb w 7 krokach:

  1. Z herbu Rossosza pobrać wizerunek orła.

  2. Z herbu Horodyszcza wyciąć wizerunek snopków.

  3. Dokonać transformacji orła w jastrzębia — sylwetkę zmniejszyć i spłaszczyć.

  4. Ze snopków usunąć sierp, odwrócić je lustrzanie i powiększyć.

  5. Osadzić jastrzębia na snopkach.

  6. Nadać jastrzębiowi i snopkom naturalną barwę.

  7. Całość wstawić w autorską tarczę herbową.

--Przedstawienia herbów miast: Rossosz, Horodyszcze — Miasta Polskie w Tysiącleciu, T I, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1965Wizerunek herbu Gminy Laszki — Uchwała Nr X/57/03 z dnia 28 sierpnia 2003 r. w sprawie Statutu Gminy Laszki
[P] 12.10.2013

!Przypomnienie!

Mównica Prezydenta RP

Wdrożenie: 23 grudnia 2005

Dokładnie za miesiąc — 11 listopada — odbędą się kolejne państwowe uroczystości z udziałem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Będzie okazja do sprawdzenia, czy odpowiednie służby wykorzystały czas od sierpniowego święta na poprawienie krzywo zawieszonego herbu państwowego na mównicy prezydenckiej.

Wbrew lipcowym zapewnieniom Kancelarii Prezydenta o niepotwierdzeniu się niewłaściwego zawieszenia herbu,* stan ten trwa niezmiennie od… 2005 roku (!).

--Obchody Dnia Wojska Polskiego — 15 sierpnia 2013 r. — Warszawa
Foto: © KPRM 2013www.premier.gov.pl
* Pismo Kancelarii Prezydenta z 31 lipca 2013 r.
[P] 11.10.2013

Proud To Be Polish

76th annual Pulaski Day Parade

October 6, 2013

Fifth Avenue, New York City, USA

Pod hasłem „Marsz, marsz Polonia, marsz dzielny narodzie” przez 5 Aleję w Nowym Jorku przeszła 76 Polska Parada Pułaskiego.

Komentarz:

Informacji o paradzie Pułaskiego na stronach internetowych polskich placówek dyplomatycznych w USA nie ma. Ambasadora ani konsula Rzeczypospolitej Polskiej na paradzie też nie było…

--pulaskiparade.org
Zdjęcia: © polonia.net / Salon Nowojorski / Flickr
[P] 07.10.2013

Ars heraldica — czyli „sztuczka” heraldyka '1

Herb gminy Kcynia

Autor: Centrum Heraldyki Polskiej

Wdrożenie: 2001

Formuła magiczna nowego orła na herb czyniąca:

Aby uczynić wizerunek orła w herbie miasta weźmij z różnych orłów jedną głowę z szyją, tułów i dwa skrzydła, dwa odnóża, pięć piór z ogona i koronę.

Następnie weź wizerunek burmistrza tegoż miasta, a naznaczywszy 12 kółek na jego czole, palcem środkowym w lewo kręconych, wymów zaklęcie:

Kuku na muniu, mumu na kuma,

niech tu się woda zrobi z rozuma.

Drutem do wełny nr 375 wywierć dziurę w czole na obrazie burmistrza. Utocz zeń 1,5 kwarty wody do kociołka wstawionego na żywy ogień.

Gdy woda wrzeć zacznie wrzuć kolejno części orła — najsampierw głowę z szyją, zaczem tułów i skrzydła, poczem łapy i pięć piór z ogona, a na ostatek złotą koronę.

Zamieszaj dziewięć razy w lewo wypowiadając zaklęcie:

Z ćwiartek ptaków, z mózgu wody,

niech się stanie orzeł młody.

Nakryj kociołek pokrywą i powtarzając po sześciokroć:

Każdy orze jak może!

obróć się trzykrotnie wokół w prawo i spluń raz za siebie przez lewe ramię.

Otwórz kociołek i za pomocą sita uplecionego z włosów z pleców kapitana Jacka Sparrow'a wydobądź z wrzątku gotowego orła. Zawrzyj go czem prędzej w przygotowanej tarczy, aby nie zmienił uczynionej postaci.

Na koniec wlej wodę, póki gorąca, w przygotowane dokumenta.

Ostrzeżenie: ubocznym efektem źle wypowiedzianej formuły zaklęcia lub splunięcia w niewłaściwą stronę bywa nieprzewidziana deformacja wizerunku orła — na przykład małpie ogony przydane mu w nietypowych miejscach.

--Przedstawienia orłów z herbów miast: Stawiszyn, Wiżajny, Kcynia — Miasta Polskie w Tysiącleciu, T I, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1965Wizerunek herbu Gminy Kcynia — Uchwała Nr XXII/235/2001 Rady Miejskiej w Kcyni z dnia 23 lutego 2001 r.
[P] 05.10.2013

Hej Orle Biały!

Hymn bojowy Armii Polskiej

Inicjatywy obywatelskie

Słowa i muzyka: Ignacy J. Paderewski

1917

Hej, Orle Biały pierzchły dziejów mroki,

Leć dziś wspaniały hen, na lot wysoki,

Nad pola chwały, nad niebios obłoki,

Ponad świat cały, wielki i szeroki.


Hej, Orle Biały ongi tak zraniony,

Zbyt długo brzmiały pogrzebowe dzwony.

Rozpaczne szały i żałosne tony,

Rozpaczne szały i żałosne tony,

Wiedź nas na śmiały czyn nieustraszony.


Hej na bój! Na bój! Gdzie wolności zorza.

Hej na bój! Na bój za polski brzeg morza.

Za Polskę wolną od tyrańskich tronów.

Za Polskę dawną Piastów, Jagiellonów.


Hej na bój! Na bój! Taka wola Boża.

Hej na bój! Na bój! Za Gdańsk i brzeg morza.

Za ziemię całą, tę rodzoną naszą.

Za wolność wszystkich, za naszą i waszą!

Hej na bój! Hej na bój! Na bój, na bój, na bój, na bój! Na bój!

--Wydawnictwo Nut "Echo z Ziemi Rodzinnej"Thaddeus Wronski, New York © 1918Materiał archiwalny © Biblioteka Narodowa
[P] 03.10.2013

Orzeł „cywil” w MON

Ministerstwo Obrony Narodowej

Nowa strona internetowa

Wdrożenie: 11 września 2013 r.

Z informacji na stronie internetowej MON:

Portal internetowy Ministerstwa Obrony Narodowej prezentuje najważniejsze zagadnienia związane z polską polityką obronną i bezpieczeństwem. Znajdziecie na nim Państwo informacje o pracach kierownictwa ministerstwa oraz, o tym co dzieje się w Siłach Zbrojnych RP. Informacje przekazujemy na bieżąco, przez 7 dni tygodniu.

Komentarz:

Zastąpienie przez „administracyjne” godło państwowe dotychczasowego „wojskowego” symbolu MON, może z jednej strony świadczyć o próbie wdrożenia ujednoliconego wizerunku rządowego, a z drugiej o podkreśleniu konstytucyjnie zagwarantowanej „cywilnej i demokratycznej kontroli” nad Siłami Zbrojnymi RP.

Nie zmienia to jednak faktu, że stosowany „linearny” wzór godła nadal ujawnia swoje mankamenty użytkowe. Dodać też należy, że ustawowym wzorem najwyższego godła państwowego jest wizerunek herbu Rzeczypospolitej Polskiej.

--www.mon.gov.pl
[P] 01.10.2013 r.

Orzeł w sejfie

Narodowy Bank Polski

Nowa identyfikacja wizualna

Autor: INNO Projekt / NP Design

Projekt konkursowy wybrany 30 października 2012 r.

Wdrożenie: 1 września 2013 r.

Komentarz:

Wygląda na to, że wizerunek orła nie wróci na strony Narodowego Banku Polskiego.

Jeśli wynika to z poglądu „podzielanego przez cały rząd, że do godła państwowego powinno podchodzić się z najwyższym szacunkiem, chroniąc je także przed nadużywaniem”* to faktycznie najlepszym miejscem chronionym dla orła w banku jest sejf.

--www.nbp.pl* wypowiedź ministra kultury i dziedzictwa narodowego z 1 lutego 2013 r.
[P] 18.09.2013 r.

„Republikamerykański” bielik ukoronowany

TV Republika

Telewizja Niezależna S.A.

2 września 2013 r.

Ze strony internetowej TV Republika:

Pakiet sympatyka TV Republika. W ekskluzywnym, limitowanym zestawie znajdzie się nie tylko Karta Klubu Telewizji Republika, upoważniająca do odbioru telewizji przez 12 miesięcy ale także cały komplet naszych oryginalnych gadgetów![…]*

Komentarz:

Po 4 miesiącach od startu Telewizja Republika zmieniła wizerunek „republikańskiego” orła, widniejący na Karcie Klubowej. Jeśli majowy komentarz dotarł do właściwych oczu/uszu, wygląda na to, że sugestia posługiwania się heraldycznym wizerunkiem polskiego symbolu została nie do końca właściwie zrozumiana.

Wyjaśnijmy więc ponownie — „faunistyczne” obrazowanie sfery symbolicznej jest błędem, a „photoshopowe” przydanie bielikowi amerykańskiemu korony wygląda niestety komicznie.

Właściwe posługiwanie się symbolem Res Publica Polona, czyli Rzeczypospolitej Polskiej — jakim jest „Orzeł Biały” — dokonywane winno być z użyciem formy graficznej stylizacji. TV Republika naprawdę jest tego warta.

--* www.telewizjarepublika.pl© Telewizja Republika
[P] 16.09.2013

Herb Rzeczypospolitej Polskiej AD 1998

Akt nadania statusu powiatu

Rada Ministrów RP

23 listopada 1998 r.

Z aktu nadania:

Dla poświadczenia, iż Rzeczpospolita Polska przyznała, począwszy od 1 stycznia 1999 r. wspólnocie samorządowej i władzom […] Akt niniejszy w dniu 23 listopada 1998 r. na Zamku Królewskim w Warszawie wręczono […]

Pieczęć Rady Ministrów — Dr Aleksander Proksa, Sekretarz Rady Ministrów (podpis nieczytelny)

W dziewiątym roku odzyskanej suwerenności Rzeczypospolitej Polskiej

Gdy Prezesem Rady Ministrów był Jerzy Buzek

Prezydentem RP Aleksander Kwaśniewski

Marszałkiem Sejmu Maciej Płażyński

Marszałkiem Senatu Alicja Grześkowiak

Wicepremierem i Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji Janusz Tomaszewski

Wicepremierem i Ministrem Finansów Leszek Balcerowicz

Pełnomocnikiem Rządu ds. Reform Ustrojowych Państwa Michał Kulesza”

Komentarz:

W rzeczy samej — kuriozum. Mimo upływu lat warto takie przykłady pokazywać, gdyż stanową dowód braku odpowiedzialności za wizerunek symboli narodowych na najwyższych szczeblach administracji państwowej.

Dla porównania akt nadania ziemi dla osadników wojskowych, wystawiony przez przedwojenny Powiatowy Komitet Nadawczy w 1926 roku.

--© Urząd Miasta Świnoujście — www.swinoujscie.pl© Starostwo powiatowe w Szamotułach — www.powiat-szamotuly.pl© Stowarzyszenie Rodzin Osadników Wojskowych i Cywilnych Kresów Wschodnich — www.osadnicy.org
[P] 12.09.2013

Brutal but sexy…

„Kunsthalle Wien” — Wiedeń, Austria

Identyfikacja wizualna

Autor: Boy Vereecken

Wdrożenie: 21 marca 2013 r.

Z notki prasowej:

Brutalna, ale seksowna — tak dyrektor Kunsthalle Wien, Nicolaus Schafhausen, określił koncepcję nowego wizerunku wiedeńskiej galerii sztuki współczesnej — nowe CI odpowiada ściśle temu, co będzie się działo w Kunsthalle w ciągu najbliższych kilku lat: kreowanie stylu, dyskursywność, prowokacja, ale również — i to jest dla mnie bardzo ważne — dużo autoironii i zabawy.

Nowy corporate design Kunsthalle Wien zaprojektował belgijski projektant Boy Vereecken. Koncepcja łączy dwa bardzo różne elementy związane z miastem: graficzny wzór estetycznego stylu „Wiener Werkstätte” oraz wizerunek orła z herbu federalnej stolicy Austrii. Nowe logo Kunsthalle Wien łączy graficzno-treściowe założenie z ironiczno-zabawną realizacją, a tym samym wystawia rachunek instytucji, która sama siebie kwestionuje, eksperymentuje i zmienia.*

Komentarz:

Brutalnie powiedziawszy prawdziwą autoironią byłoby stworzenie dla galerii sztuki współczesnej w Wiedniu znaku, który prowokacyjnie łączyłby wizerunek orła III Rzeszy z monogramem „Wiener Werkstätte”.

Adolf Hitler był przecież nie tylko Austriakiem, ale i malarzem.

Echt brutalsexy-und-bunt Logo… — nicht wahr?**

Odnieść można wrażenie, że cały ów „brutalizm” kreowania stylu, prowokacji i zabawy w wizerunku wiedeńskiej galerii polega raczej na zwyczajnym naruszeniu cudzej własności intelektualnej.

Boy Verleecken, autor „żywego CI” Kunsthalle Wien, w ramach swojej „seksownej” idei, zamiast jednego, stałego znaku graficznego, użył różnego rodzaju orlich wizerunków — w tym m.in. herbów województwa mazowieckiego i opolskiego.

Wygląda na to, że w błędnym przekonaniu belgijskiego artysty herby polskich jednostek samorządowych, a w szczególności ich integralna postać graficzna, nie podlegają ochronie prawnej.

Może być to jednak pomyłka kosztowna finansowo, a już na pewno wizerunkowo.

--* Kunsthalle Wien — Pressetex: Adler spielt mit Wiener Werkstätte — Das neue Corporate Design der Kunsthalle Wienwww.kunsthallewien.at** bunt (niem.) — wielobarwny
Zdjęcia: © 2013 Kunsthalle Wien — facebook.com/kunsthallewienWystawa „Salon der Angst”Viennese Salon — Art Basel 2013 — wallpaper © Boy Vereecken
[P] 09.09.2013

Orzeł Biały za... 53 136 000 zł

Orzeł Biały S.A.

Znak towarowy

Umowa znacząca na przeniesienie majątkowych praw autorskich

26 lipca 2013 r.

Z raportu spółki:

W dniu 26.07.2013 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników spółki Helidor uchwaliło zgodę na zawarcie umowy przeniesienia majątkowych praw autorskich do znaku towarowego „Orzeł Biały” pomiędzy Helidor, a spółką IP Lead Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna. Tego samego dnia zawarto umowę przeniesienia praw autorskich do znaku towarowego „Orzeł Biały” pomiędzy IP Lead Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna a Helidor, na podstawie której spółka IP Lead Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna przeniosła na rzecz Helidor majątkowe prawa autorskie do znaku towarowego „Orzeł Biały” w zamian za wynagrodzenie w wysokości netto 43.200.000,00 zł, tj. brutto (z uwzględnieniem podatku od towarów i usług według właściwej stawki) 53.136.000,00 zł.*

Komentarz:

Wartość estetyczna znaku zdecydowanie nie nadąża za jego wartością księgową. Pomijając kwestie kreatywności w projektowaniu i księgowości, autor znaku powinien się cieszyć, gdyż zgodnie z zapisami art. 44 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

  • W razie rażącej dysproporcji między wynagrodzeniem twórcy a korzyściami nabywcy autorskich praw majątkowych lub licencjobiorcy, twórca może żądać stosownego podwyższenia wynagrodzenia przez sąd.**

--* Raport nr 17/2013www.orzel-bialy.com.pl** Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 nr 90 poz. 631)
[P] 08.09.2013

No es Alemania? Carràmba! Che sorpresa…

Ministerstwo Gospodarki RP

Dzień Hiszpański

Program

30 września 2013 r.

Z informacji na stronie ministerstwa:

Zapraszamy na „Dzień Hiszpański” w MG. Prezentacja atutów gospodarczych Polski i Hiszpanii, możliwości współpracy w ramach infrastruktury, odnawialnych źródeł energii i turystyki to główne tematy Dnia Hiszpańskiego w Ministerstwie Gospodarki (MG). Wydarzenie z udziałem wicepremiera, ministra gospodarki Janusza Piechocińskiego i przedstawiciela ministra gospodarki i konkurencyjności Hiszpanii odbędzie się 30 września 2013 r. w MG.*

Komentarz:

Ministerstwo Gospodarki nadal z uporem sygnuje swoje działania wizerunkiem czarnego orła. W kontekście konsekwentnego działania wizerunkowego wydaje się być uzasadnionym zadanie w interesie społecznym pytania:

  • Czy jest prawdą, że promocja polskiej gospodarki, podejmowana „pod czarnymi skrzydłami”, obliczona jest na wywołanie wśród potencjalnych kontrahentów przekonania, iż mają do czynienia z niemieckim ministerstwem?

--www.mg.gov.pl
[P] 08.09.2013

„Polski Duch” na polski kryzys

Superbohater „Polski Duch”

Komiks

Autorzy: NN

Wdrożenie: październik 2013

Z opisu postaci:

„Karol to typowy sfrustrowany inteligent przed trzydziestką. Mieszka z rodzicami, ma beznadziejną pracę i w ogóle ciężko mu żyć w jego ukochanym, aczkolwiek do szpiku kości absurdalnym kraju. Kiedy wydaje się, że w jego życiu nic już się nie zmieni, zostaje wciągnięty w kryminalną intrygę na wielką skalę. Byłoby to jeszcze do przyjęcia, gdyby nie pojawiający się gdzieś w oddali cień niezwykłej postaci, którą z Karolem łączy nadzwyczajna więź…” *

Komentarz:

Na nic zapewnienia premiera, że kryzys mija, choć zdaniem prezesa rady ministrów wcale go u nas nie było. Jedynym lekiem na całe zło i wszelakiej maści absurdy polskiej rzeczywistości może być tylko superbohater — kolejny — tym razem jest nim „Polski Duch”.

Czy „Biały Orzeł” powinien obawiać się konkurencji? Raczej nie, bo jednego można być pewnym — polskich problemów starczy na niejednego herosa.

--* Polski Duch © polskiduchkomiks.blogspot.comfacebook.com/PolskiDuchKomiks
[P] 04.09.2013

Na urzędnicze oko orzeł jest OK…

Mównica Prezydenta RP

Święto Wojska Polskiego

Warszawa

15 sierpnia 2013 r.

Z pisma do Szefa Kancelarii Prezydenta RP z dn. 15.07.2013 r.:

„Pozwalam sobie skierować do Pana informację, dotyczącą kwestii wizerunkowej, związanej z publicznymi wystąpieniami Pana Prezydenta.

Przy okazji obchodów świąt narodowych Głowa Państwa wygłasza przemówienia z wykorzystaniem mównicy. Użytkowana od grudnia 2005 roku mównica prezydencka zawiera na froncie herb państwowy. Niestety widniejący na niej wizerunek herbu jest krzywo zawieszony. Uważam za słuszne zainteresowanie odpowiednich służb zajmujących się przygotowaniem oprawy państwowych uroczystości tą kwestią, celem zadbania o właściwy wygląd miejsca wystąpień Prezydenta RP.

Według mojej najlepszej wiedzy, w czasie uroczystości 3 Majowych, użytkowana mównica nadal posiadała wskazaną wadę. Do obchodów kolejnego państwowego święta — Dnia Wojska Polskiego — pozostał miesiąc. Wydaje się, że jest to wystarczający czas, aby podjąć odpowiednie działania.”

Z odpowiedzi Kancelarii Prezydenta RP z dn. 31.07.2013 r.:

„[…] Odnosząc się do poruszonej kwestii pragniemy wyjaśnić, że Prezydent RP korzysta z wielu mównic z wizerunkiem godła państwowego. Zapewniamy, że Kancelaria Prezydenta RP z najwyższą starannością przygotowuje uroczystości z udziałem Głowy Państwa. Chcielibyśmy jednocześnie nadmienić, że posiadana przez Biuro Prasowe Kancelarii dokumentacja fotograficzna i filmowa wystąpień Prezydenta RP — także wskazanego w liście wystąpienia, które miało miejsce podczas tegorocznego Święta Narodowego 3 Maja — nie potwierdza Pana zarzutów dotyczących nieprawidłowego umieszczenia godła państwowego na mównicy”.

Komentarz:

Zawarta w piśmie uwaga (nie zarzuty, bo piszący nie jest prokuratorem) była jedna: herb na mównicy jest krzywo zawieszony.

Wygląda na to, że zbyt duża ilość mównic nie pozwala zweryfikować stanu tej wskazanej — szczególnie gdy oceny dokonuje się zza biurka — a wartość dokumentacji fotograficznej, będącej w dyspozycji Kancelarii Prezydenta, wyraźnie przegrywa z dokumentacją Kancelarii Premiera.

Jeśli jednak właściwy urzędnik dokona osobiście badania organoleptycznego mównicy to jest szansa, że do 11 listopada uda się herb wyprostować. Czego Polsce, Prezydentowi i sobie życzę…

--Obchody Dnia Wojska Polskiego — 15 sierpnia 2013 r. — Warszawa
Foto: © KPRM 2013
www.premier.gov.pl

Orli lot czerwonej rewolucji

„Goniec Czerwony” N° 8

Polska Socjalistyczna Republika Rad

PolRewKom, Białystok

15 sierpnia 1920 r.

Z artykułu w „Gońcu Czerwonym”:

„Polska proletariacka a rewolucja europejska.

«Polska jest przedmurzem Europy», «Polska jest ostatnim szańcem przeciw bolszewizmowi» — twierdzili Piłsudski i Daszyński. Mieli słuszność. Zaprzedana władcom kapitału, zamieniona na koszary i kaźnie, «najjaśniejsza Rzeczpospolita» jaśniepańska miała być i była ostoją kontrrewolucji europejskiej. Polska robotnicza jest placówką ważną międzynarodowego proletariatu rewolucyjnego — powiadamy my. Na ziemi polskiej rozgrywa się obecnie jeden z najważniejszych aktów wielkiego dramatu dziejowego, tu zapadnie decyzja, czy orli lot rewolucji niepowstrzymanym pędem pójdzie dalej, czy rewolucja ogarnie niezwłocznie całą Europę, czy też nastanie okres zastoju, kontrrewolucji i barbarzyństwa. […]” *

--* „Goniec Czerwony” — organ prasowy Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski © Podlaska Biblioteka Cyfrowa„Narody całego świata witają czerwoną armię pracy”, plakat propagandowy Rosyjskiej Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Sowieckiej 1919 © Uniwersytet Technologiczny Nanyang
[P] 14.08.2013 r.

Okładka „na 3róję”

Kancelaria Prezydenta RP

Publikacja okazjonalna

Bronisław Komorowski — Prezydent RP

„Trzy lata prezydentury”

6 sierpnia 2013 r.

Z informacji na stronie prezydent.pl:

„6 sierpnia 2013 r. mijają trzy lata od złożenia przez Bronisława Komorowskiego wobec Zgromadzenia Narodowego przysięgi i objęcia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Kancelaria Prezydenta przygotowała publikację, która zawiera podstawowe informacje dotyczące aktywności Prezydenta RP w tym okresie (patrz: Trzy lata prezydentury).

Układ treści odzwierciedla najważniejsze, zdefiniowane przez Konstytucję RP, zadania i powinności Prezydenta RP.

Z mocy ustawy zasadniczej Prezydent Rzeczypospolitej czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji, stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności jego terytorium.”

Komentarz:

Ktoś powie — to drobiazg — ale wydaje się, że Strażnik Konstytucji, wydając publikację z okazji trzechlecia pełnienia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej, winien stosować właściwy, ustawowy wzór najwyższego godła narodowego — herbu państwowego „Orzeł Biały” — czyli wizerunek białego orła na czerwonym polu tarczy.

Podobnie rzecz tyczy się witryny internetowej prezydent.pl.

--www.prezydent.pl
[P] 9.08.2013 r.

Dawnych „Orłów” czar

„Orzełek sportowy”

Stroje reprezentacji Polski

Okres 1918-1939

--Zdjęcia ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego © nac.gov.pl
od lewej: Stanisław Kłosowicz — kolarz (1932), Henryk Szamota — kolarz (1935), Janusz Kusociński — lekkoatleta (1932)Reprezentacja Polski na Piłkarski Puchar Europy Środkowej (1929)Reprezentacja Polski (1924)
[P] 09.08.2013 r.

A co Państwu do tego?

Symbole państwowe w przestrzeni publicznej

Prawo, praktyka, argumentacja

Z zapisów ustawy:

Na budynkach siedzib podmiotów, o których mowa w art. 2a, umieszcza się urzędowe tablice z godłem Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzędowe tablice z napisem nazwy tego podmiotu.

Urzędowa tablica z godłem ma kształt owalny w układzie pionowym, obwódkę biało-czerwoną i tło szare, na którym znajduje się godło Rzeczypospolitej Polskiej. Urzędowa tablica z napisem jest prostokątna w układzie poziomym, ma tło czerwone, a litery napisu białe.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory oraz wymiary urzędowych tablic z godłem Rzeczypospolitej Polskiej i napisem, a także sposób ich umieszczania na budynkach siedzib podmiotów, o których mowa w art. 2a, biorąc pod uwagę czytelność i estetykę tablic oraz funkcjonalność ich umieszczania.

Akty prawne wydane w celu wykonania dekretu, o którym mowa w art. 3, zachowują moc do czasu wydania rozporządzeń wymaganych przez ustawę, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.1

Komentarz:

Od sławnego raportu NIK z kwietnia 2005 roku, w którym negatywnie oceniono sposób używania symboli państwowych przez organy administracji publicznej, minęło ponad 8 lat.

We wnioskach uznano za niezbędne jednoznaczne uregulowanie kwestii użytkowania oraz wizerunku symboli narodowych na poziomie ustawowym. Zdaniem NIK organem odpowiedzialnym za podjęcie takiej inicjatywy winien być Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, któremu jako organowi administracji publicznej winna być przypisana odpowiedzialność za nadzór nad przestrzeganiem ustawy o godle.

Co działo się przez kolejne lata?

Tablice urzędowe nie doczekały się właściwego rozporządzenia i obowiązującym jest nadal wzór z załącznika do dekretu z 1955 roku — wymagający wprowadzenia wizerunku aktualnego herbu — zgodnie z nowelizacją ustawy o godle z 2005 roku.

Brak jest także precyzyjnych regulacji dotyczących zasad stosowania głównego symbolu państwowego przez jednostki administracji państwowej. Dla potrzeb identyfikacji używany jest na zmianę raz herb państwowy, raz samo godło.

Dodatkowo, brak graficznych standardów stosowania herbu i godła, sprzyja nieuporządkowanej, a przez to nieprofesjonalnej i nielicującej z powagą instytucji państwowych, komunikacji wizualnej.

Zarówno herb jak i godło, umieszczane są w przeróżnych konfiguracjach, w różnej kolorystyce, na różnorodnych tłach. Nie są stosowane pola ochronne, a dodatkowo widoczny jest brak jest spójnej typografii.

W codziennej praktyce — szczególnie w korespondencji — urzędy stosują lineraną wersję godła, bazującą na wizerunku przygotowanym dla pieczęci państwowych.

Ponieważ brak jest wektorowej wersji elektronicznej, użytkowany jest najczęściej skan wzoru pieczętnego uzupełniony przypadkowym liternictwem. Dla tzw. potrzeb „promocyjnych” — w postaci znaków patronackich — urzędy stosują nieautoryzowane wersje godła powstałe przez „przetworzenie” barwnego wzoru ustawowego do formatu wektorowego.

Wyraźne jest nie tylko nieprzywiązywanie wagi do formalnego statusu tych wizerunków, ale także ewidentny brak wyczucia estetycznego.

Równolegle nastąpiła „ucieczka” od symbolu państwowego użytkowanego w przestrzeni mediów elektronicznych — szczególnie na oficjalnych witrynach internetowych.

Jako pierwsze zastosowało logo zamiast herbu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w 2004 roku — zmieniając je w 2011 — oraz Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w 2005 roku.

Kolejnymi były ministerstwa Środowiska, Sportu i Turystyki oraz Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które także zmieniły swój znak dwukrotnie w ciągu ostatnich lat.

W 2011 roku zamiany godła na logo dokonało Ministerstwo Edukacji Narodowej, a w 2013 Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwo Finansów.

W 2011 roku „artystycznie przetworzoną” stylizację godła, autorstwa agencji Mamastudio — w postaci czarnego „logorła” — zafundowało sobie Ministerstwo Gospodarki, w ekwilibrystyczny sposób uzasadniając później jego wierność z ustawowym wizerunkiem godła państwowego.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych w poufnym trybie konkursowym wybrało linearny wizerunek orła, autorstwa Jerzego Janiszewskiego, po zleceniu mu wcześniej projektu logo Polskiej Prezydencji.

Nowo powstałe Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji wymieniało wizerunek orła na swojej stronie 3 krotnie na przestrzeni kolejnych 12 miesięcy — co raz to na gorsze — poczynając od zzieleniałej wersji „logorła”, ukradzionego Ministerstwu Gospodarki.

W 2008 roku podjęto poszukiwania znaku Służby Więziennej, który „winien być graficznym odzwierciedleniem miejsca, roli i zadań wypełnianych przez ten organ wykonawczy wymiaru sprawiedliwości.

Poprzez swą prostotę, syntezę symboli, odwołań do cytatów pojęciowych winien powodować możliwość utożsamiania go ze Służbą Więzienną, wyrażać jej charakter i znaczenie”.

Efekt w postaci projektu Alicji Ozaist przeszedł najśmielsze oczekiwania.

Podobnie MON, pragnąc budować wizerunek armii na miarę XXI wieku, zamówiło w 2009 roku u Andrzeja Pągowskiego logo — znak firmowy. Założeniem było stworzenie powszechnie rozpoznawalnego symbolu „jak Coca-Cola czy Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy”.

Autor chciał „stworzyć łagodne i przyjazne dla oka logo, które nie kojarzyłoby się z militarnymi zadaniami armii”.

Wyszło jak wyszło — strażnicy i żołnierze zaciskają zęby, ale ostatecznie z logo przecież się nie strzela.

A Państwo z urzędu na to tak:

Z posiedzenia Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji celem rozpatrzenie petycji dotyczącej podjęcia inicjatywy ustawodawczej w sprawie standaryzacji wizerunku graficznego godła państwowego z dn 1.07.2010 r.:

Kierownik Działu Petycji i Korespondencji w Biurze Komunikacji Społecznej w Kancelarii Senatu Danuta Antoszkiewicz:

Jest to petycja indywidualna, wniósł ją pan Aleksander Bąk z Poznania. Tak jak przedstawił pan senator przewodniczący, autor petycji prosi, aby rozważyć możliwość doprecyzowania wzoru godła państwowego, tak aby to opracowanie było zgodne z nowoczesnymi standardami używanymi w poligrafii i grafice komputerowej. […] Chcę powiedzieć, że należy przyznać zasadność wnioskom, z którymi zwrócił się do komisji autor tejże petycji. Chcę też jednak podkreślić, że znajomość naszego działu tak w odniesieniu do możliwości poligrafii, jak i technik komputerowych nie jest zbyt wielka. […]

Przewodniczący Stanisław Piotrowicz:

Zatem nieprawidłowości, jakie stwierdza NIK, korespondują z uwagami zawartymi w petycji. Tak?

Kierownik Działu Petycji:

Tak, korespondują. Trzeba to potwierdzić.

Przewodniczący:

W związku z tym myślę, że jest temat. Jest teraz kwestia tego rodzaju. Załącznik jest integralną częścią ustawy. Tak?

Kierownik Działu Petycji:

Tak, załącznik jest integralną częścią ustawy.

[…]

Przewodniczący:

Jest kwestia tego rodzaju. Czy na podstawie parametrów, które są określone w ustawie, można wykonać różne wzorce?

Kierownik Działu Petycji:

Tak, można wykonać różne wzorce.

Przewodniczący:

Jeżeli można wykonać różne wzorce, to teraz, dysponując nowszą wiedzą, trzeba by było doprecyzować zapis ustawowy. Powstaje pytanie, w jaki sposób doprecyzować zapis ustawowy, żebyśmy zawsze mówili o jednym wzorcu, żeby nie można było produkować różnych wzorców. Proszę bardzo, Panie Senatorze.

Senator Piotr Wach:

To się da zrobić, ale moim zdaniem jest to niepotrzebne. To się da zrobić, na takiej zasadzie, jak obecnie określa się cechy biometryczne. To się da zrobić. Ponieważ prawie wszędzie wykorzystuje się metodę cyfrową, to można cyfrowo określić barwę, można opisać każdy piksel, można powiedzieć, że tych pikseli ma być tyle i tyle, i każdy można zdefiniować. Tylko po co? To jest szczęśliwy naród, który się tym zajmuje. Pewna drobna swoboda, która jest tu demonstrowana, chyba w niczym nie przeszkadza. No można to zrobić, ale po co.

Przewodniczący:

Ja osobiście myślę, że większym problemem jest to, gdy ktoś kompletnie nie trzyma się tych standardów, które są określone. Powiedziałbym, że to jest większy problem.

Głos z sali: To jest łamanie prawa.

[…]

Przewodniczący:

Czy Najwyższa Izba Kontroli zwraca uwagę na to, że nie stosujemy się do istniejącego prawa, czy też zwraca uwagę na potrzebę doprecyzowania prawa?

Kierownik Działu Petycji:

Zwraca uwagę na duży zakres interpretacji.

Przewodniczący:

Jeśli zwraca uwagę na niedobry, duży zakres interpretacji, to powinniśmy zawęzić pole do interpretacji. Bardzo proszę, Panie Senatorze.

Senator Piotr Wach:

To jest kłopotliwa sprawa i lepiej się w to za bardzo nie wdawać. Można zdefiniować jakiś wzorzec, ale potem są jego różne wykonania, wykonania niekoniecznie cyfrowe, tylko materialne. Problem mógłby zostać rozwiązany. Mogą być różne wymiary, nie proporcje, lecz wymiary godła państwowego. Wygląda to tak, że właściwie trzeba by ustanowić jednostkę certyfikacyjną. Tak prawdę powiedziawszy, jeżeli to jest wykorzystywane jako znaczek w klapie, do różnych spraw w biurach, w urzędach, to na pewno są to formy niecyfrowe. Formę cyfrową da się ustalić, tak jak wzorzec metra w Sèvres pod Paryżem. Tak byłoby nawet dobrze. Jednak wtedy jest potrzebna jednostka certyfikacyjna, czyli ktoś, kto ocenia, czy wykonanie nie odbiega za daleko od wzorca, bo jeden znak jest mały, drugi duży, jeden na takim materiale, drugi na innym. To brzmi dość beznadziejnie. Oczywiście godła państwowego nie można naruszać, nie można go zniekształcać. Kiedyś wielu ludzi zwracało uwagę na to, czy orzeł jest w koronie, czy nie. Nastąpiła taka zmiana i ludzie zwracali na to uwagę. Ja byłbym przeciwny jakiemuś daleko idącemu precyzowaniu, bo doprowadzi to do tego, że będzie musiała istnieć instancja certyfikująca czy wydająca opinie w stosunku do poszczególnych wykonań praktycznych, które są w handlu i których się używa.

[…]

Przewodniczący:

Z tego, co rozumiem, tak wynika z przebiegu dyskusji, nie ma woli nowelizacji prawa w tym zakresie. Jeżeli nie usłyszę głosów sprzeciwu, to uznam, że tak jest. Nie słyszę głosów sprzeciwu. Wobec wyczerpania porządku obrad dzisiejszego posiedzenia zamykam posiedzenie Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji. Wszystkim uczestniczącym serdecznie dziękuję.” 2

Komentarz:

Czytając stenogram z posiedzenia komisji można odnieść nieodparte wrażenie, że procedujący nie do końca wiedzą z jakim problemem mają do czynienia. Kuriozalna wypowiedź senatora Piotra Wacha podważa zaufanie do kompetencji sprawujących w imieniu wyborców władzę ustawodawczą.

Patrząc na „wikipedyjny” wizerunek herbu państwowego na oficjalnej stronie internetowej senatora, należy stwierdzić, że „Senator Rzeczpospolitej Polskiej” rzeczywiście nie wie „po co” ustawa posiada załącznik z przedstawieniem obowiązującego symbolu.

Z odpowiedzi ministra kultury i dziedzictwa narodowego z dn. 1.02.2012 r. na interpelację poselską w sprawie usuwania polskich symboli narodowych z przestrzeni publicznej z dn. 16.12.2011 r.:

„Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, w związku z interpelacją posła Marka Polaka, przesłaną w piśmie o sygn. SPS-023-530/11, w sprawie usuwania polskich symboli narodowych z przestrzeni publicznej uprzejmie informuję, że w zakresie ochrony i obecności symboli narodowych w przestrzeni publicznej za wystarczające w chwili obecnej uznaję zapisy ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (t.j. Dz. U z 2005 r. Nr 235, poz. 2000, z późn. zm.) precyzujące art. 28 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w połączeniu z art. 137 § 1 Kodeksu karnego. Odnośnie do szczegółowych kwestii poruszonych przez pana posła chciałbym przekazać poniższe wyjaśnienia.

Minister nauki i szkolnictwa wyższego poinformowała ze swej strony, że w rozporządzeniu ministra nauki i szkolnictwa wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów, warunków wydawania oraz niezbędnych elementów dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz wzoru suplementu do dyplomu (Dz. U. Nr 196, poz. 1167) zostały określone jedynie niezbędne elementy dyplomu, takie jak zapis o wydaniu dyplomu w Rzeczypospolitej Polskiej oraz godło uczelni, co ma służyć zróżnicowaniu uczelni i ich indywidualizacji, także ze względu na dbałość o jakość kształcenia. Umieszczenie godła uczelni na dyplomie ukończenia studiów może pomóc w budowie marki uczelni, rozpoznawalnej przede wszystkim przez pracodawców.

Minister nauki i szkolnictwa wyższego poinformowała również, że uczelnie działają w Polsce na zasadach autonomii i w ich gestii pozostaje umieszczanie na dyplomie godła państwowego. Z treści przywołanego powyżej rozporządzenia wynika, że nie ma zakazu umieszczania godła państwowego na dyplomie - godło państwowe może, ale nie musi być istotnym elementem dyplomu. […]

W przekonaniu minister nauki i szkolnictwa wyższego, podzielanym przez cały rząd, do godła państwowego powinno podchodzić się z najwyższym szacunkiem, chroniąc je także przed nadużywaniem, a obecne regulacje dają taką gwarancję.

Odnosząc się do kwestii związanej z obecnością godła narodowego na ważnych dokumentach, minister edukacji narodowej poinformowała, że wszystkie wzory świadectw i dyplomów wydawane przez szkoły lub inne powołane do tego organy, określone w rozporządzeniu ministra edukacji narodowej z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych (Dz. U. Nr 97, poz. 624), są opatrzone wizerunkiem orła ustalonego dla godła Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z ustawą z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 235, poz. 2000, z późn. zm.).

Minister sportu i turystyki poinformowała, że w następstwie podjętej przez Polski Związek Piłki Nożnej decyzji o rezygnacji z przywileju używania w stroju reprezentacji wizerunku godła narodowego rozpoczęto w Polsce debatę publiczną nad zmianami legislacyjnymi regulującymi kwestię używania symboli narodowych w strojach reprezentacji kraju bądź reprezentacji olimpijskiej. W dniu 7 grudnia 2011 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej pan Bronisław Komorowski przedstawił projekt ustawy o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych i ustawy o sporcie. Zaproponowane w projekcie nowelizacji przepisy mają na celu wprowadzenie obowiązku używania godła Rzeczypospolitej Polskiej w stroju reprezentacji kraju bądź reprezentacji olimpijskiej, o ile przepisy międzynarodowej organizacji sportowej działającej w danym sporcie, do której należy polski związek sportowy, lub przepisy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego nie przewidują używania w stroju reprezentacji kraju lub reprezentacji olimpijskiej innych symboli narodowych. W takim przypadku zawarte w projekcie nowelizacji przepisy przewidują używanie barw Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister sportu i turystyki podziela pogląd, że uregulowanie powyższych kwestii konieczne jest ze względu na wieloletnią tradycję używania symboliki narodowej w strojach sportowców oraz doniosłe znaczenie używania symboli narodowych dla obywateli RP, a obligatoryjność używania godła Rzeczypospolitej Polskiej w strojach reprezentacji narodowej stanowić będzie istotny element identyfikacji z państwem. W związku z powyższym minister sportu i turystyki aktywnie uczestniczy w pracach nad opisanymi zmianami legislacyjnymi, popierając przedstawione przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej propozycje.

Minister obrony narodowej poinformował, że symbole narodowe stanowią o tożsamości państwa, narodu i obywateli. Są wyrazem czci, szacunku i wartości narodowych. Ich dzieje to także część historii Polski. Symbole Rzeczypospolitej Polskiej uosabiają majestat państwa, wyrażają najwyższe patriotyczne wartości, tradycje oręża polskiego, a także wierność, honor i męstwo, których ojczyzna wymaga od swych żołnierzy. Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, służąc ochronie niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium, stoją na straży honoru jego symboli. Obowiązkiem każdego żołnierza jest dbałość o symbole Rzeczypospolitej Polskiej i otaczanie ich szczególną czcią oraz szacunkiem. […] Zasady właściwego zachowania się żołnierzy podczas uroczystości państwowych reguluje ˝Ceremoniał wojskowy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej˝, który czerpiąc swe źródła z chlubnych tradycji Wojska Polskiego, zapewnia szacunek symbolom narodowym.

Minister spraw wewnętrznych w zakresie swojej właściwości poinformował, że symbole Rzeczypospolitej Polskiej w postaci godła są umieszczane na dokumentach potwierdzających tożsamość i obywatelstwo polskie, tj. dowodzie osobistym i dokumentach paszportowych. Wzór dowodu osobistego został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich unieważniania, wymiany, zwrotu lub utraty (Dz. U. Nr 47, poz. 384, z późn. zm.). We wzorze dowodu osobistego, stanowiącego załącznik nr 3 do ww. rozporządzenia, godło państwowe zostało zamieszczone w kilku miejscach szaty graficznej dokumentu (dwukrotnie na awersie i raz na rewersie dowodu). […]

Na zakończenie uprzejmie informuję, że w przeciwieństwie do pana posła nie dostrzegam tendencji do ograniczania obecności symboli narodowych w przestrzeni publicznej. Przytoczone w interpelacji przykłady - w liczbie trzech - zostały, jak ufam, wystarczająco omówione w niniejszej odpowiedzi. Rząd będzie na bieżąco analizował i w razie potrzeby reagował na ewentualne inne tego rodzaju przypadki. […]

Należy pamiętać, że nie zawsze mnożenie miejsc eksponowania symboli narodowych automatycznie sprzyja jednoczeniu narodu, budowaniu jego tożsamości, krzewieniu patriotyzmu wśród młodego pokolenia, lecz czasem może wywołać efekt wręcz odwrotny do zamierzonego.” 3

Z odpowiedzi ministra kultury i dziedzictwa narodowego z dn. 17.10.2012 r. na interpelację poselską w sprawie obowiązku umieszczania godła RP na stronach internetowych instytucji publicznych dnia 25.09.2012 r.:

„Obowiązujące regulacje prawne nie określają zasad używania wizerunku orła ustalonego dla godła na pismach urzędowych oraz witrynach internetowych urzędów, czego konsekwencją jest niejednolita praktyka w tym zakresie. Brak jednolitych zasad dotyczących zamieszczania godła odnosi się również do witryn internetowych urzędów administracji publicznej, w tym stron biuletynu informacji publicznej. Niektóre urzędy nie umieszczają na nich godła bądź przedstawiają je w wersjach odbiegających od wzoru ustawowego. Zgodnie z art. 2a ustawy wyszczególnione tam instytucje państwowe i samorządowe mogą używać wizerunku orła ustalonego dla godła. Za wizerunek orła ustalony dla godła należy uznać dokładne, zgodne z załącznikiem nr 1 do ustawy odwzorowanie orła. W konsekwencji literalna wykładnia komentowanego przepisu wskazuje, iż różnica pomiędzy samym godłem a wizerunkiem orła ustalonym dla godła polega na istnieniu (w pierwszym przypadku) bądź nie (w drugim) tła w postaci ˝czerwonej, lekko zwężającej się ku dołowi tarczy herbowej˝. Art. 2a będący z pewnością przejawem uwzględnienia przez ustawodawcę uwarunkowań praktycznych pozwala na oznaczanie przez organ wizerunkiem orła obiektów przez niego wytworzonych czy też go określających we wszystkich sytuacjach, gdy użycie godła Rzeczypospolitej Polskiej jest niemożliwe, utrudnione bądź też niepotrzebne.

Brak jest normy prawnej wyłączającej możliwość wykorzystania kompetencji do użycia wizerunku orła ustalonego dla godła w Internecie, np. na stronie internetowej, w korespondencji internetowej.

Taki stan prawny, jakkolwiek prowadzi do daleko idącej dowolności, posiada również walory praktyczne. Obowiązujące regulacje prawne nie określają wizerunku orła ustalonego dla godła na pismach urzędowych oraz witrynach internetowych urzędów, czego konsekwencją - zgodnie z ˝Informacją o wynikach kontroli używania symboli państwowych przez organy administracji publicznej˝ (Warszawa, kwiecień 2005, nr D/04/505) - jest niejednolita praktyka w tym zakresie.

Z aktualnych norm prawnych dotyczących godła i samego wizerunku orła ustalonego dla godła z pewnością wyinterpretować można, iż wszelkie odstępstwa w zakresie odwzorowania orła będą miały charakter bezprawny. Tym niemniej już kwestia umieszczenia orła w dowolnym tle w kontekście braku jakichkolwiek ograniczeń dla twórcy konkretnego zestawienia rodzi wątpliwości w zakresie oceny zgodności takiego projektu z prawem. Z racji powołanej na wstępie klauzuli generalnej zawartej w art. 1 ust. 2 ustawy należałoby zalecać daleko idącą powściągliwość w wykorzystywaniu wizerunku orła w połączeniu z tłem koloru innego niż barwy narodowe. Niemniej jednak norm ściśle regulujących powyższą kwestię, a zatem określających, jaka jest granica zgodnego z prawem wykorzystania wizerunku orła przez organy państwowe, brak, a w konsekwencji ewentualna weryfikacja w tym zakresie odnosić się musi do subiektywnych opinii o charakterze ocennym odnoszących się do konkretnego przypadku.

W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 3 ustawy godło Rzeczypospolitej Polskiej umieszcza się w szczególności w pomieszczeniach urzędowych i salach posiedzeń, salach wykładowych i lekcyjnych, na budynkach. Godło można również umieszczać w innych miejscach niż wymienione, w tym również na witrynach internetowych. Niemniej jednak nie ma obowiązku ustawowego umieszczania godła na stronach internetowych urzędów obsługujących centralne organy administracji rządowej. […]” 4

Z uchwały Komisji Heraldycznej z dn. 18.01.2013 r. w sprawie obecności Orła Białego na stronach internetowych podmiotów uprawnionych do używania jego wizerunku:

„Komisja Heraldyczna z ubolewaniem stwierdza, że symbole Rzeczypospolitej Polskiej nie są należycie eksponowane w przestrzeni publicznej. […] Wydaje się, że przepisy prawa nie regulują powyższej tematyki w wyczerpujący i satysfakcjonujący sposób. Zdziwienie może budzić fakt, że choć ustawa, dodanym niedawno art. 3a, przesądza o obecności godła państwowego [recte: herbu] na strojach polskich sportowców, to brak w niej zobowiązania, by Orzeł Biały pojawił się na stronach urzędów państwowych.

Należy jednak pamiętać, że choć ustawa nie zawiera takiego zobowiązania, to stosownie do jej art. 3 ust. 2, godło Rzeczypospolitej Polskiej umieszczać można w innych miejscach niż wymienione w ust. 1, a więc także na stronach internetowych podmiotów uprawnionych do używania wizerunku godła ustalonego dla godła.

Niezależnie od tego czy kwestia symboli Rzeczypospolitej Polskiej doczeka się nowej, kompleksowej regulacji w randze ustawy, Komisja Heraldyczna stoi na stanowisku, że herb Rzeczypospolitej Polskiej — Jej i wszystkich Polaków naczelny i najważniejszy symbol — winien widnieć na stronach internetowych ministerstw i innych instytucji państwowych, tak jak winien widnieć na tablicach urzędowych umieszczonych na budynkach siedzib tych podmiotów, w pomieszczeniach urzędowych, salach obrad, salach wykładowych i lekcyjnych.

Komisja Heraldyczna zwraca się z apelem do tych podmiotów — w tym przede wszystkim organów władzy państwowej i administracji rządowej, samorządu terytorialnego, władzy sądowniczej, Wojska Polskiego i innych służb mundurowych, szkół publicznych i niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych oraz państwowych i niepaństwowych szkół wyższych — które z przysługującego im przywileju posługiwania się Orłem Białym jeszcze nie skorzystały, by uczyniły to bez zbędnej zwłoki.” 5

Z listu Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22.03.2013 r. do rektorów uczelni wyższych:

„Uprzejmie informuję, że Komisja Heraldyczna, organ opiniodawczo-doradczy Ministra Administracji i Cyfryzacji, podjęła uchwałę w sprawie obecności Orła Białego na stronach internetowych podmiotów uprawnionych do używania jego wizerunku. […]

Przekazując treść uchwały Komisji z dnia 18 stycznia 2013 r. zwracam się do Magnificencji z uprzejmą prośbą o zapoznanie się z jej treścią i wykorzystanie zaleceń zawartych w stanowisku Komisji Heraldycznej.” 6

Z wypowiedzi medialnej premiera rządu RP z dn. 22.02.2013 r.:

„Nie mam w zwyczaju surfować po stronach ministerstw, bo mam kontakt z ministrami, więc nie zwracam uwagi na logotypy w poszczególnych resortach na ich stronach, ale generalnie uważam tego typu decyzje za być może uzasadnione artystycznie, ale nieuzasadnione z punktu widzenia takiej rangi, powagi urzędu. Rozumiem wymogi nowoczesności, modernizacji stron internetowych. Orzeł nie musi być wszędzie, ale jak już jest, to żeby nie znikał.7

--1) Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 2005 nr 172 poz. 1439)Wzór tablicy urzędowej z godłem z dekretu z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowychWzór tablicy urzędowej z godłem zgodny z ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej — archiwum własnePrzykłady tablic urzędowych instytucji państwowych z Poznania — patrz: galeria akcji STOP Wywijaniu Orła z czerwca 2011 rokuWinieta internetowa senatora Piotra Wacha — www.piotrwach.org.pl2) 184. posiedzenie Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji w dniu 1 lipca 2010 r. — patrz: Petycja
Foto: Maciej Śmiarowski © KPRM
3) Odpowiedź ministra kultury i dziedzictwa narodowego — z upoważnienia prezesa Rady Ministrów — na interpelację nr 530 w sprawie usuwania polskich symboli narodowych z przestrzeni publicznej4) Odpowiedź ministra kultury i dziedzictwa narodowego na interpelację nr 9504 w sprawie obowiązku umieszczania godła RP na stronach internetowych instytucji publicznych dnia 17.10.2012 r.5) Stanowisko Komisji Heraldycznej w sprawie obecności Orła Białego na stronach internetowych podmiotów uprawnionych do używania jego wizerunku6) List Minister szkolnictwa wyższego z dnia 22.03.2013 r. do rektorów uczelni wyższych
Foto: Maciej Śmiarowski © KPRM
7) Polska Agencja Prasowa, 22.02.2013 r.
[P] 04.08.2013

Biały Orzeł to… HEROS?

Polski Superbohater „Biały Orzeł”

Wydawnictwo Wizuale

Autorzy: Maciej Kmiołek / Adam Kmiołek

Wdrożenie: grudzień 2011

Z opisu postaci:

Aleks Poniatowski wypadł z biurowca. Nie miał prawa przeżyć. Złamał nie tylko większość kości w swoim ciele ale i podstawową zasadę życia — uciekł z objęć śmierci. Cztery lata później, dzięki specjalnej surowicy powraca jako superbohater, Biały Orzeł. Nie pamiętając szczegółów wypadku, poszukuje swojego zaginionego ojca, osób które usiłowały go zgładzić oraz... ukochanej żony. W walce z niebezpieczeństwami, które grożą Polsce, korporacją Techcorp, oraz jego dawnym przyjacielem Wiktorem Rossem, wspiera go młody geniusz i wynalazca — Hudini.”*

Komentarz:

Wydaje się, że nigdy dość pozytywnych bohaterów — szczególnie w przestrzeni tzw. „kultury masowej”. Komiks, wbrew przewidywaniom, nie stał się przeszłością i choć może nie stanowi już tak silnego medium to z powodzeniem może kierować się do znaczącej grupy odbiorców.

Pytanie jednak — z czym do ludzi? Odnieść można wrażenie, że podjęta próba, zarówno w warstwie formalnej, jak i treściowej, nie wzbiła się ponad sztampowy poziom. Można by powiedzieć — klasyka marvelowska.

„Kapitan Ameryka”, powołany do życia w 1941 roku przez Wydawnictwo Marvel Comics, odpowiadał na ówczesne zapotrzebowanie propagandowe w toczącej się światowej wojnie.

Komiksowy przekaz miał za zadanie budować morale i budzić nadzieję na lepsze jutro. Zło było zdefiniowane, a bohater jednoznacznie pozytywny.

Odnieść jednak można wrażenie, że cała późniejsza marvelowska komunikacja — z powstałym panteonem herosów — mimo ambicji nawiązywania do tradycji mitycznych narracji, utkwiła w formule prostackiej „nawalanki”.

Do tworzenia postaci — a szczególnie narodowego herosa — trzeba mieć wizję wykraczającą poza to, co lęgnie się w popkulturze. W kontekście polskiego sierpnia — powstańczego i solidarnościowego — można powiedzieć: orła wychować nie jest łatwo, a co dopiero herosa. A nazwa zobowiązuje…

I taki cytat z przeszłości:

„Jesteście pokoleniem milenijnym, przełomowym, które żyje na grani dwóch Tysiącleci. Wiecie jak trudno jest utrzymać się na grani. Wieją tam potężne wichry i szaleją burze... Trzeba mocno trzymać się „pazurami” rodzimej skały, aby nie spaść na dno przepaści.

Trzeba nie lada wysiłku i bohaterskiego męstwa, aby się ostać... Tylko orły szybują nad graniami i nie lękają się przepaści, wichrów i burz. Musicie mieć w sobie coś z orłów! — serce orle i wzrok orli ku przyszłości.

Musicie ducha hartować i wznosić, aby móc jak orły przelatywać nad graniami w przyszłość naszej Ojczyzny. Będziecie wtedy mogli jak orły przebić się przez wszystkie dziejowe przełomy, wichry i burze, nie dając się spętać żadną niewolą.

Pamiętajcie — orły to wolne ptaki, bo szybują wysoko. […] Pamiętajcie, że i Wy jesteście z pokolenia orłów. Niech to będzie dla Was znakiem, programem i ukazaniem drogi. „Wylęgajcie się” wszyscy na ziemi polskiej, która jest „gniazdem orłów” dla wszystkich pokoleń.”

— kto to powiedział?

--* wizuale.com © 2011Captain America — © Marvel Comics — Grand Comics DatabaseMarvel Heroes © wallchips.com
[P] 03.08.2013

Orzeł Biały to… ORLICA!*

Sejm RP

Projekt ustawy o uzgodnieniu płci

Klub Poselski Ruch Palikota

3 stycznia 2013 r.

Z projektu ustawy o uzgodnieniu płci:

Ilekroć w ustawie jest mowa o […] tożsamości płciowej — rozumie się przez to utrwalone, intensywnie odczuwane doświadczanie i przeżywanie własnej płciowości, która odpowiada lub nie płci metrykalnej.**

Komentarz:

To, że masz „ptaszka” jeszcze o niczym nie świadczy — zdaje się mowić poselski projekt ustawy o uzgodnieniu płci.

Per analogiam — to, że mamy ptaszka w herbie od z górą 700 lat nie oznacza wcale, że jest nim orzeł — samiec. Co na to tradycja?

Wydaje się, że nie bez przyczyny bestiarium heraldyczne nie tylko z samej nazwy jest rodzaju męskiego. Godła przedstawiane w pozie bojowej, prezentując dumnie swoje naturalne oręże, nie pozostawiają złudzeń, co do ich męskości.

Takie są zatem gryfy, lwy, lamparty, jednorożce, tury, niedźwiedzie, jelenie, konie, kozły, wilki, dziki, lisy — no może nie zające, ale od nich trudno wymagać eksponowania szczegółów postawy bojowej.

Natomiast z określeniem płci ptaków — a w szczególności tego królewskiego — jest pewna trudność.

Toczące się w przestrzeni publicznej dyskusje na temat wizerunku polskiego orła heraldycznego są niezwykle intrygujące i pouczające. Ba! — nawet więcej — niekiedy potrafią rozbawić do łez lub wprawić w stupor.

Tematyka toczonych dyskusji wymaga niekiedy nabrania sporego dystansu, gdyż bywa że ociera się czasem o absurd. Trzeba przyznać, że w ożywionej dyskusji dotyczącej polskiego godła nie pojawił się jeszcze wątek płci.

Podniosę go zatem jako pierwszy — a co tam…

Co tam bowiem dyskusje o:

  • eklektycznej stylistyce aktualnego wzoru polskiego godła

  • statusie korony — być albo nie być, czyli monarchia czy republika — i jej kształcie — otwarta czy zamknięta — niezależność czy podległość.

  • koronie z krzyżem czy bez — z liliami czy kwiatonami

  • głowie orła — uniesionej w górę czy skierowanej na bok

  • wyrazie orlego spojrzenia — ludzkim czy ptasim — okiem z błyskiem czy bez

  • dziobie — zamkniętym czy otwartym z agresywnie wystawionym językiem

  • przepasce — złotej czy białej, tylko na skrzydłach czy poprzez pierś — zwieńczonej pięcioramiennymi gwiazdkami dystynkcyjnymi czy masońsko-bolszewickimi (a jeśli o przepasce zwieńczonej trójlistnie to liliami czy koniczynami)

  • o łapach-szponach — białych czy złotych, opierzonych czy nagich.

Bo jak nagich to bielik. A bielik, bo biały. A jak bielik to… NIE ORZEŁ! — to orłan!

Źle to wygląda, a brzmi jeszcze gorzej.

Z równie humorystycznych rozważań przemknęły gdzieś w sieci dylematy pewnego orlogera, dywagującego nad wielkością orlej głowy w wizerunku aktualnego godła — jej powiększone proporcje uzasadniał docelowym zawieszaniem herbu powyżej linii wzroku patrzących.

Pozostawiając na uboczu główne nurty dyskusyjne, zajmijmy się krótko — zgodnie z mainstreamowym trendem — orlim „genderem”.

Postawmy zatem tezę, że godłem w herbie Polski nie jest orzeł, lecz… ORLICA.

W aktualnym kontekście „genderologii stosowanej”, teza taka wydaje się być nad wyraz poważna. Skoro grupa posłów parlamentu Rzeczypospolitej wnosi o ustawowe zapewnienie wolności wyboru płci — niezależnie od jej biologicznych uwarunkowań — to dlaczego nie zapytać o „utrwalone i intensywne odczuwanie płci” państwowego symbolu?

Z ornitologiczno-metrykalnego punktu widzenia to orlica pełni główne funkcje społeczne, trzymając pieczę nad gniazdem — nie mówiąc o tym, że jest fizycznie większa.

Dlaczego zatem nazwą symbolu ma być honorowany samiec? Przecież nawet państwowy urzędnik oczekuje zwracania się doń per: ministra. Co stoi na przeszkodzie, by godłem Polski nie miałaby być orlica?

Całkiem niedawno — w 2007 roku — szwedzkie wojskowe feministki wykastrowały heraldycznego lwa w odznace Nordyckiej Grupy Bojowej. Na nic zdały się protesty heraldyków, wskazujących, że trzebione lwy przydawano w herbach zdrajcom ojczyzny.

Skandynawskim żołnierzycom z narzędziem gwałtu na ramieniu było nie po drodze. Taki gender, panie…

Czy można znaleźć heraldyczne podstawy dla określenia płci orła? Istnieją przedstawienia orła z głową wilka i kozła oraz wizerunki godła uszczerbionego, dla których powstały osobne określenia — bezgłowy „szaszor”, pozbawiony oręża (dzioba i szponów) „alerion”, czy też „połuorzeł”.

Z jednoznacznie kobiecych przedstawień orła w heraldyce istnieje wizerunek zwany „Jungfrauenadler” (Panieński orzeł). Jest to harpia — hybryda, czyli orzeł z ukoronowaną kobiecą głową, a w niektórych przedstawieniach także z nadobnie wyeksponowanymi piersiami.

Okazuje się, że heraldyczny dymorfizm płciowy królewskiego ptaka jest obecny w czeskiej heraldyce, która wizerunek orła jednogłowego określa żeńskim mianem „ORLICE”, a orła dwugłowego definiuje rodzajem męskim „OREL”.

Jednogłowy wizerunek polskiego godła wskazuje, że symbol akwilarny nie zawędrował do Polski drogą wschodnią, fundując nam dwugłowego orła bizantyńskiego, lecz raczej południową.

Czy stało się to dzięki małżeństwu Mieszka I z czeską Dobrawą, który przyjął znak z dobrodziejstwem inwentarza — tego wprost powiedzieć nie można, ale pewne jest, że związki polsko-czeskie na przełomie pierwszego tysiąclecia były ściślejsze niż się zwykle wydaje.

To nie tylko legenda o wspólnych praojcach-założycielach Lechu i Czechu (o Kraku i Kroku nie wspominając), czy też podobieństwo państwowych mitów założycielskich — o Piaście Kołodzieju i Przemyśle Oraczu.

Silne przenikanie się wpływów kulturowych i politycznych — niekiedy bardzo bolesne — oraz skoligacenie rodów Piastów i Przemyślidów formalnymi związkami, może być podstawą dla wnioskowania o wspólnych korzeniach heraldycznej symboliki.

W okresie kształtowania się zarówno polskiej, jak i czeskiej państwowości, obecne w przedheraldycznych przedstawieniach orły są podobne. Przykładem mogą być ich wizerunki umieszczone na monetach — na czeskich denarach Sobiesława Sławnikowca (990) i Bolesława II (995) oraz polskim Bolesława Chrobrego (1000).

Jednym z najwcześniejszych wizerunków heraldycznych czeskiego księstwa jest „Płomienista Orlica” — herb dynastii Przemyślidów. Jej pojawienie się związane jest z księciem Wacławem I Świętym (908-928/935).

W pierwotnej formie przedstawiona na monecie księcia Bedřicha z 1179-1181 roku oraz na pieczęci konnej Przemysła Otokara I.

Późniejsze, bo z początków XIV wieku (1313-1321), barwne przedstawienie „Płomienistej Orlicy” w pasjonale Kunegundy Czeskiej — byłej żony Bolesława Mazowieckiego — ukazuje na złotej tarczy czarnego jednogłowego orła okolonego czerwonymi płomieniami.

Wizerunek orlicy, wprowadzony w XII wieku do czeskiej heraldyki, zastąpiony następnie heraldycznym lwem, przetrwał we współczesnych herbach Moraw oraz Śląska.

Wydaje się, że okres 300 lat — od roku 900 po 1200 — będąc późną recepcją wizerunku cesarskiego orła Karola Wielkiego, był czasem „wylęgania się” orłów na heraldycznych symbolach sąsiadujących ze sobą ziem.

Z uwagi na to, że do braci Czechów zdecydowanie nam bliżej to — parafrazując piwnego klasyka — można śmiało powiedzieć: Polska orlice pochází z Česka. A że była samicą — to tylko przydaje piękna polskiemu godłu.

I to by było na tyle. 8-) **

--* aquila f (łac.) — orzeł** Poselski projekt ustawy o uzgodnieniu płci z dn. 3 styczna 2013 r. — Klub Poselski Ruch Palikota
Foto: Rafał Zambrzycki © Kancelaria Sejmu RPSeria znaczków pocztowych „Historia Orła Białego” 1992 — proj. H. Chyliński © Poczta PolskaZwornik z katedry na Wawelu © Muzeum Narodowe w KrakowieHarpia — wizerunek heraldyczny © Leksykon MeyersaMonety z aukcji numizmatycznych © Aurea NumismaticaKarta Pasjonału Kunegundy Czeskiej © Czeska Biblioteka Narodowa*** Formuła zamykająca wykład mniemanologii stosowanej prof. Jana Tadeusza Stanisławskiego
[P] 01.08.2013

Godło kłamstwa założycielskiego PRL

Manifest PKWN

Moskwa

21 lipca 1944

Z treści plakatu Manifestu:

„DEKRET Krajowej Rady Narodowej o utworzeniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Rozpoczęły się decydujące walki o wypędzenie z Polski niemieckich najeźdźców. W obliczu tych historycznych wydarzeń KRAJOWA RADA NARODOWA powołuje POLSKI KOMITET WYZWOLENIA NARODOWEGO jako tymczasową władzę wykonawczą dla kierowania walką wyzwoleńczą narodu, zdobycia niepodległości i odbudowy państwowości polskiej.[…] Krajowa Rada Narodowa, Warszawa, 21 lipca 1944 r.

MANIFEST Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.

[…] Naród walczący z okupantem niemieckim o wolność i niepodległość stworzył swą reprezentację, swój podziemny parlament - Krajową Radę Narodową. Weszli do Krajowej Rady Narodowej reprezentanci stronnictw demokratycznych - ludowcy, demokraci, socjaliści, członkowie PPR i innych organizacji. Podporządkowały się Krajowej Radzie Narodowej organizacje Polonii zagranicznej i w pierwszym rzędzie Związek Patriotów Polskich i stworzona przezeń Armia.

Krajowa Rada Narodowa, powołana przez walczący naród, jest jedynym legalnym źródłem władzy w Polsce.

Emigracyjny „rząd" w Londynie i jego delegatura w Kraju jest władzą samozwańczą, władzą nielegalną. Opiera się na bezprawnej faszystowskiej konstytucji z kwietnia 1935 roku. „Rząd" ten hamował walkę z okupantem hitlerowskim, swą awanturniczą polityką pchał Polskę ku nowej katastrofie. W chwili wyzwolenia Polski, w chwili gdy sojusznicza Armia Czerwona i wraz z nią Wojsko Polskie wypędzając okupanta z Kraju, w tym momencie musi powstać legalny ośrodek władzy, który pokieruje walką narodu o ostateczne wyzwolenie.

Dlatego Krajowa Rada Narodowa, tymczasowy parlament narodu polskiego, powołała Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego jako legalną tymczasową władzę wykonawczą dla kierowania walką wyzwoleńczą narodu, zdobycia niepodległości i odbudowy państwowości polskiej.[…]” *

Komentarz:

Na podstawie fikcyjnego dekretu niekonstytucyjnej — niewybranej przez naród — tzw. Krajowej Rady Narodowej utworzono samozwańczy PKWN. Obwieszczenie dekretu, opublikowanego na tzw. „ozdobnym” plakacie Manifestu, datowane jest na 21 lipca 1944 r., a miejscem jego ogłoszenia jest Warszawa.

Zgodnie z faktami instalacja PKWN nastąpiła 21 lipca w Moskwie bez powiadomienia KRN. „Oficjalna” informacja podana została 22 lipca przez polskojęzyczną rozgłośnię Radia Moskwa i wskazywała Chełm za miejsce jego powołania.

Rozplakatowanie wydrukowanego w Moskwie „Manifestu PKWN” dokonane zostało w Chełmie dopiero 23 lipca. Tam też opublikowano w pierwszym numerze „Rzeczpospolitej” — oficjalnym tytule PKWN — treść dekretu.

„Dekret” KRN z 22 lipca nabył moc ustawową na podstawie Ustawy o tymczasowym wydawaniu dekretów z mocą ustawy, opublikowanej w zawłaszczonym przez komunistów Dzienniku Ustaw nr 1 z dn. 15 sierpnia 1944 roku.

Sfałszowane regulacje prawne stały się podstawą legitymizującą komunistyczną władzę PRL.

Wygląda na to, że moment powstania PKWN był moskiewską reakcją na działania Delegatury Rządu na Kraj, podejmowane na podstawie dekretów Prezydenta RP z kwietnia 1944 roku, ogłoszonych Dziennikiem Ustaw Nr 1 w Warszawie 20 lipca 1944 roku.

Świadczy o tym pośpieszne ustanowienie PKWN dokonane poza granicami Polski oraz radiowe obwieszczenie o jego powołaniu.

Kuriozalnym jest fakt, że w oficjalnym wykazie polskich aktów prawnych z roku 1944, umieszczonych w zasobach Sejmu RP oraz publikowanych przez Rządowe Centrum Legislacji, nie figurują Dzienniki Ustaw ówczesnego legalnego Rządu Rzeczypospolitej — w tym i Dz. U. Nr 1 z 20 lipca 1944 roku, wydany w Warszawie, dekretujący przywrócenie administracji państwowej — są natomiast opublikowane przez komunistyczną KRN — m.in. Dziennik Ustaw Nr 1 z 15 sierpnia 1944 roku, wydany w Lublinie.

Przypomnieć należy, że uchwałą z dnia 16 kwietnia 1998 roku Senat RP uznał państwo utworzone w wyniku II wojny światowej na ziemiach polskich i funkcjonujące w latach 1944–1989 za niedemokratyczne państwo o totalitarnym systemie władzy, będące elementem światowego systemu komunistycznego, pozbawione suwerenności i nie realizujące zasady zwierzchnictwa Narodu.

Tym samym uznana została ciągłość prawną II i III Rzeczypospolitej Polskiej, wyrażającą się w ich suwerennym i niepodległym bycie. Senat stwierdził, że akty normatywne stanowione przez niesuwerennego prawodawcę w latach 1944–1989 pozbawione są mocy prawnej.**

Wizerunek orła, widniejący na „ozdobym” wydaniu „Manifestu”, bazuje na wzorze orła przyjętym dla jednostek 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki, utworzonych w 1943 roku w ZSRR.

Jego ideowo „piastowska” stylizacja przygotowana została przez Janinę Broniewską, na zlecenie moskiewskiego Związku Patriotów Polskich. Podstawą opracowania było przedstawienie orła z sarkofagu Władysława Hermana, znajdującego się w katedrze płockiej.

--* Manifest PKWN — Ustawa z dnia 21 lipca 1944 r. o utworzeniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (Dz.U. 1944 nr 1 poz. 1)** Uchwała Senatu RP z dn. 16 kwietnia 1998 roku (M.P. z 1998 nr 12 poz. 200)
Źródła: Inwentarz Archiwalny IPNDziennik Ustaw RP Nr 1, Warszawa 20 lipca 1944 r. — Mazowiecka Biblioteka CyfrowaDziennik Ustaw RP Nr 1, Lublin 15 sierpnia 1944 r. — Internetowy System Aktów Prawnych
Foto: orzełek kościuszkowski / orzeł z sarkofagu Władysława Hermana — Wikipedia[P] 21.07.2013

!Przypomnienie!

Mównica Prezydenta RP

Wdrożenie: 23 grudnia 2005

Komentarz:

Dokładnie za miesiąc — 15 sierpnia — odbędą się kolejne państwowe uroczystości z udziałem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Będzie okazja do sprawdzenia, czy odpowiednie służby wykorzystały czas od majowego święta na poprawienie krzywo zawieszonego herbu państwowego na mównicy prezydenckiej.

Przypomnijmy, że stan ten trwa niezmiennie od… 2005 roku (!).

Przechylony herb na froncie mównicy prezydenckiej widnieje od prawie 8 lat. Przez cały ten okres nikt nie dokonał odpowiedniej naprawy. W ostatnim czasie jedynym sposobem mediów na uniknięcie prezentacji Prezydenta, przemawiającego znad krzywego herbu, jest stosowanie przez operatorów kamer telewizyjnych odległych planów, a przez fotografików odpowiedniego kadrowania lub przechylonego ujęcia.

Foto: 15.08.2012 Warszawa — Święto Wojska Polskiego z udziałem Prezydenta RP© Łukasz Kamiński\KPRP
[P] 14.07.2013

„Orzeł Biały” nie w pełni prawem chroniony

Herb Rzeczypospolitej Polskiej

Wdrożenie: 22 lutego 1990 roku

Opracowanie: Andrzej Heidrich

według wzoru Zygmunta Kamińskiego z 1927 roku

Art. 137 kodeks karnego RP: „Przestępstwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej”

  • § 1. Kto publicznie znieważa, niszczy, uszkadza lub usuwa godło, sztandar, chorągiew, banderę, flagę lub inny znak państwowy, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

  • § 2. Tej samej karze podlega, kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znieważa, niszczy, uszkadza lub usuwa godło, sztandar, chorągiew, banderę, flagę lub inny znak państwa obcego, wystawione publicznie przez przedstawicielstwo tego państwa lub na zarządzenie polskiego organu władzy.

Art. 49 kodeksu wykroczeń RP: „Wykroczenia przeciwko porządkowi i spokojowi publicznemu”

  • § 1. Kto w miejscu publicznym demonstracyjnie okazuje lekceważenie Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej lub jej konstytucyjnym organom,podlega karze aresztu albo grzywny.

  • § 2. Tej samej karze podlega, kto narusza przepisy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz:

Aktualny herb państwowy Rzeczypospolitej Polskiej przyjęty został przez prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego, na podstawie ustawy o zmianie przepisów o godle hymnie i barwach RP 9 lutego 1990 roku. Zgodnie z wprowadzonymi zmianami:

  • Godłem Rzeczypospolitej Polskiej jest wizerunek orła białego ze złotą koroną na głowie zwróconej w prawo z rozwiniętymi skrzydłami, z dziobem i szponami złotymi, umieszczony w czerwonym polu tarczy.

Postać graficzną godła opracował Andrzej Heidrich na podstawie herbu państwowego II RP, zaprojektowanego przez Zygmunta Kamińskiego w 1927 roku. Zapisy ustawy wprowadzały zmianę herbu PRL — godłu państwowemu przywrócono koronę — oraz flagi państwowej z herbem.

Zapisem art. 2a ustawy o godle użytkowanie wizerunku orła ustanowionego dla godła, zastrzeżone zostało dla administracji państwowej i innych podmiotów, jeżeli przepisy szczególne uprawniają je do używania jego wizerunku, natomiast zgodnie z art. 16 tej ustawy

  1. Symbole Rzeczypospolitej Polskiej nie mogą być umieszczane na przedmiotach przeznaczonych do obrotu handlowego.

  2. Dozwolone jest umieszczanie na przedmiotach przeznaczonych do obrotu handlowego godła lub barw Rzeczypospolitej Polskiej w formie stylizowanej lub artystycznie przetworzonej.

Jak widać — prawo swoje, a życie swoje. Nie tylko prywatne podmioty komercyjne, ale także najwyższe urzędy państwowe po swojemu interpretują zapisy ustawowe. Zamiast stosować przynależny im symbol zamieszczają jego substytuty lub zamieniają na „nowoczesne” logo.

Ministerstwo Gospodarki uzasadniało wprowadzenie czarnego orła do swojego wizerunku dopuszczalną ustawowo stylizacją. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, po wyodrębnieniu z MSWiA, zapożyczyło sobie „logorła” od Ministerstwa Gospodarki, dwukrotnie go potem zmieniając — ostatecznie na gorsze.

Ministra Sportu zamieniła herb na stylizowaną zielono-czerwoną muchę, co wywołało na tyle duży szum medialny, że sam premier rządu wskazał na niestosowność usuwania symboli ze stron ministerstw.

Minister Kultury bronił się przed przywróceniem herbu twierdząc, że nie jest zobligowany prawnie od używania wizerunku symbolu państwowego na oficjalnej witrynie internetowej ministerstwa.

Brak precyzyjnego określenia granic owej „stylizacji” lub „artystycznego przetworzenia” doprowadził do wylęgu godłopodobnych orłów nie tylko w identyfikacji urzędowej, ale także na tzw. gadżetach narodowych.

Widowiskowy doping kibiców w czasie zawodów sportowych, jest również okazją do zaobserwowania form wspólnotowej manifestacji z wykorzystaniem symboliki narodowej.

Poza oficjalnymi flagami w barwach narodowych w użyciu pojawiają się także „para-flagi” z herbem, omijające wzór zastrzeżony wyłącznie dla zagranicznych przedstawicielstw rządowych.

Na wybór takiego „przetworzenia” miało oczywiście wpływ obchodzenie przez producentów przepisów zabraniających używania wizerunku symboli państwowych dla celów komercyjnych.

Rażącymi przykładami wykorzystywania chronionych prawem symboli są, podejmowane w imię pseudoartystycznej wolności wypowiedzi, działania mediów obliczone na zwiększenie poczytności, oglądalności lub „klikalności”.

Być może przydałby się jednak zapis o zagrożonym karą „łudzącym podobieństwie”, obecny w niemieckim prawodawstwie.

--Wizerunek herbu RP — załącznik do ustawy o godle, barwach i hymnie RP oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U. z 2005 Nr 235, poz. 2000)
Herby: 1927, 1955, 1980, 1990
[P] 14.07.2013

Orzeł godłem w symbolach państwowych

Stan: 13 lipca 2013 roku

Od lewej:

  • Albania, Armenia, Austria, Czarnogóra, Czechy,

  • Egipt, Indonezja, Irak, Jemen, Jordania,

  • Kirgistan, Kuwejt, Liechtenstein, Mali, Meksyk,

  • Mołdawia, Niemcy, Polska, Południowa Afryka, Rosja,

  • Rumunia, Serbia, Sudan, Sudan Południowy, Syria,

  • Tajlandia, USA, Uzbekistan, Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Komentarz:

Wizerunek orła obecny jest w symbolach 29 państw ze 194 oficjalnie uznanych. Jako symbol ma odzwierciedlać idee i wartości, z którymi ich obywatele chcą się utożsamiać.

Jego forma graficzna zależna jest od miejscowej tradycji lub też stylistyki okresu powstawania symbolu.

--Źródło: wizerunki herbów z zasobów Wikipedii
[P] 13.07.2013

Orzeł federalny chroniony z urzędu

Herb Republiki Federalnej Niemiec

Wdrożenie: 20 stycznia 1950 roku

Autor: Karl-Tobias Schwab

§ 124 ustawy o przekroczeniach porządkowych RFN: „Stosowanie herbu lub flagi urzędowej.

(1) Wykroczenie administracyjne popełnia ten, kto bez zezwolenia używa

  1. herbu federalnego lub kraju związkowego lub wizerunku orła federalnego, albo odpowiedniej części herbu kraju związkowego lub

  2. wykorzystuje federalną flagę urzędową lub kraju związkowego.

(2) Wymienionym w ust 1 herbom, flagom i godłom odpowiadają także te, które są łudząco do nich podobne.

(3) Wykroczenie jest zagrożone karą grzywny.” *

Komentarz:

Wizerunek herbu państwowego Republiki Federalnej Niemiec, przyjęty został rozporządzeniem prezydenta Theodora Heussa w 1950 roku początkowo w formie opisowej:

  • Na podstawie decyzji rządu federalnego, niniejszym ogłaszam, że herb federalny stanowi w złoto-żółtym polu jednogłowy czarny orzeł, z głową zwróconą w prawo, rozwartymi skrzydłami, ale piórami złożonymi, dziób, język i szpony barwy czerwonej.**

Oficjalny heraldyczny wizerunek państwowego symbolu opublikowany został w rozporządzeniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych RFN z 4 lipca 1952 roku i bazował na wzorze herbu Rzeszy Niemieckiej z roku 1926, autorstwa Tobiasa Schwaba.

Według wytycznych Federalnego Urzędu Administracyjnego możliwość używania herbu bez wymaganego zezwolenia dotyczy zastosowań wizerunku orła federalnego dla celów artystycznych, sztuki użytkowej i heraldyczno-naukowych. W przypadku dzieła sztuki, ocena zależy od ogólnego wrażenia.

Wszelkie inne użycie orła i herbu federalnego dozwolone jest tylko za zgodą Federalnego Urzędu Administracyjnego, udzielaną na pisemny wniosek z załączonym projektem proponowanej prezentacji godła.***

Ale od czego marketingowa kreatywność — orzeł w wydaniu promocyjnym może przybrać formę na tyle odległą od pierwowzoru, żeby urząd federalny nie odniósł wrażenia „łudzącego podobieństwa” do zastrzeżonego godła.

Przykładem była promocja oprogramowania szyfrującego firmy Secusmart dla telefonu Blackberry, ofiarowanego kanclerz Angeli Merkel na otwarciu targów CeBit 2013.

Herb jako najwyższe insygnium państwowe podlega prawnej ochronie zapisami § 90 kodeksu karnego RFN — „Znieważanie państwa i jego symboli”.

Użytkowanie oficjalnych symboli państwa Niemieckiego, a także poszczególnych krajów związkowych, zarezerwowane jest wyłącznie dla celów służbowych organów administracji rządowej oraz odpowiednich urzędów i służb.

Zabronione jest stosowanie przez osoby prywatne herbu lub flagi urzędowej na budynkach, sugerujące siedzibę służb federalnych.

Zgodnie z rozporządzeniem prezydenta Niemiec z 1996 roku, rozróżniane są — poza proporcem prezydenta — dwie flagi: flaga federalna (państwowa) Niemiec oraz flaga służb federalnych (urzędowa).

Pierwszą stanowi płat z układem niemieckich barw (w odwzorowaniu heraldycznym: górny pas czarny, środkowy czerwony, dolny złoty), a drugą wizerunek emblematu służb federalnych położony na barwach.

Ponieważ potrzeba jest matką wynalazków, pragnący manifestować swoją narodową tożsamość pod flagą z orłem, niemieccy kibice zaczęli masowo używać flag z herbem państwowym, omijając formalny zakaz korzystania z flagi służb federalnych.

Postawione przed faktem dokonanym niemieckie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ogłosiło, że tolerowane jest to wyłącznie w przypadkach użytku prywatnego przy okazji wielkich wydarzeń — np. imprez sportowych — w ramach okazywania „solidarności narodowej”.****

Jednakże żadne prawo nie ochroni godła przed poszukiwaczami ukrytych znaczeń zawartych w oficjalnych symbolach państwowych. Łowcy tajemnic nie byliby sobą, gdyby także w wizerunku niemieckiego godła nie doszukali się symboli astrologicznych, runicznych, kabalistycznych…*****

W odróżnieniu od niemieckiego, polski orzeł miał to szczęście, że przypisano mu „tylko” obecność masońskich gwiazd ukrytych pod pięciolistnymi zwieńczeniami przepaski.

--Herb RFN z obwieszczenia ministra spraw wewnętrznych „O barwnym wizerunku herbu federalnego”, 4 lipca 1952, Bundesanzeiger Nr. 169, 1952 © dokunentarchiv.de* Gesetz über Ordnungswidrigkeiten, 1974 (tłumaczenie własne)** Obwieszczenie dotyczące herbu federalnego oraz orła federalnego, 20 stycznia 1950 (tłumaczenie własne)*** Autoryzacja wykorzystania wizerunku orła federalnego — Federalny Urząd Administracyjny**** „Flaga z herbem” jako dekoracja domu — Ministerstwo Spraw Wewnętrznych RFN***** unglaublichkeiten.com
Materiały prasowe © 2013 Secusmart
Foto: © 2013 REUTERS/Fabrizio Bensch
[P] 12.07.2013

Orzeł państwowy pod ścisłą ochroną

Godło Stanów Zjednoczonych Ameryki

Wdrożenie: 20 lipca 1782 roku

Autor: Charles Thomson

§ 713. Kodeksu Karnego Stanów Zjednoczonych: „Korzystanie z wizerunku Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych, Pieczęci Prezydenta i Wiceprezydenta, Pieczęci Senatu Stanów Zjednoczonych, Pieczęci Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych i Pieczęć Kongresu Stanów Zjednoczonych.

(a) Ktokolwiek świadomie eksponuje wydrukowany lub przedstawiony w innej formie wizerunek Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych, lub Pieczęci Prezydenta lub Wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, albo Pieczęci Senatu Stanów Zjednoczonych, albo Pieczęci Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, albo Pieczęci Kongresu Stanów Zjednoczonych, lub dowolną jej podobiznę, w — lub w połączeniu z — każdej reklamie, plakacie, ulotce, książce, broszurze lub innych publikacjach, publicznych spotkaniach, imprezach, filmie, programie telewizyjnym, lub innej produkcji, lub na budynku, pomniku czy papeterii, w celu komunikacji lub w racjonalnej argumentacji, obliczonej na wywarcie błędnego przekonania o sponsorowaniu lub akceptacji przez rząd Stanów Zjednoczonych lub przez jego departament, agencję lub ich współpracy przy tych czynnościach, podlega karze grzywny na podstawie niniejszego artykułu lub pozbawienia wolności nie więcej niż sześć miesięcy, lub obu.” *

Komentarz:

Wizerunek Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych został przyjęty ustawą Kongresu Kontynentalnego 20 czerwca 1782 roku. Zgodnie z ówczesnym opisem awers pieczęci przedstawiał:

  • Herb: W tarczy dzielonej w słup na 13 srebrnych i czerwonych części, głowica błękitna; tarcza na piersi amerykańskiego bielika o barwach naturalnych, w prawym szponie gałązka oliwna, w lewym pęk 13 strzał, wszystko w barwach naturalnych, w dziobie zwój z mottem: „E pluribus unum”.

  • Klejnot: Powyżej głowy orła widocznej znad tarczy, wyłaniający się z chmury złoty nimb, który otacza 13 gwiazd tworzących srebrną konstelację na błękitnym polu.”**

13 czerwca 1782 roku komitet Kongresu Kontynentalnego zwrócił się do Charlesa Thomsona — Sekretarza Kongresu, z propozycją opracowana projektu Wielkiej Pieczęci. Na jego ręce przekazano 3 wersje wykonane w latach 1776-1782.

Thomson przygotował czwarty projekt, łączący symboliczne elementy zaproponowane w poprzednich opracowaniach. Przedstawiony pisemny opis jego wersji z wyjaśnieniem symboliki Kongres zatwierdził w dniu 20 czerwca 1782 roku.

Na bazie tego projektu ostateczny wizerunek Wielkiej Pieczęci — zgodny z zasadami heraldyki — opracował William Burton.

Użytkowanie wizerunku orła z awersu Wielkiej Pieczęci, pełniącej rolę amerykańskiego godła państwowego, przynależne jest wyłącznie organom władzy Stanów Zjednoczonych.

Restrykcyjna ochrona skutecznie chroni amerykański symbol tożsamościowy przed niekontrolowanymi zastosowaniami komercyjnymi i pseudoartystycznymi, tak częstymi w przypadku polskiego symbolu państwowego (patrz: JakiZnakTwój Obywatelu RP?).

Najciekawszym przykładem twórczego wykorzystania wizerunku Wielkiej Pieczęci było tzw. „COŚ”. W sierpniu 1945 roku ambasador Stanów Zjednoczonych w Moskwie otrzymał w prezencie od radzieckich dzieci drewnianą płaskorzeźbę Wielkiej Pieczęci.

„Dzieło sztuki” wisiało w biurze moskiewskiej willi ambasadora do czasu, gdy w 1952 roku specjaliści Departamentu Stanu odkryli, że wewnątrz znajduje się genialny w swojej prostocie podsłuch. Nazwali go „The Thing”.***

--Uwaga: Informacja z zamieszczonym wizerunkiem Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych ma charakter informacyjny i wyraża wyłącznie własne poglądy autora, które nie odzwierciedlają oficjalnej strategii ani stanowiska rządu Stanów Zjednoczonych.
Ilustracje: Awers Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych — The Great Seal of the United States, United States Department of State, Burreau of Public Affairs, Washington, September 1996Opis WIelkiej Pieczęci — Continental Congress’ 1782 report on the Great Seal, National ArchivesSzkic Wielkiej Pieczęci — Charles Thomson, National Archives
* United States Code, 2006 Edition, Supplement 5, Title 18 — Crimes and criminal procedure (tłumaczenie własne)** Opis Wielkiej Pieczęci zatwierdzony przez Kongres Stanów Zjednoczonych 20 lipca 1782 roku (blazon w tlumaczeniu własnym)*** Cold War: Great Seal Exhibit, National Cryptologic Museum, 2004
Foto: © National Security Agency
[P] 12.07.2013

Orzeł ustawowy, ale nie standardowy

Herb Federacji Rosyjskiej

Wdrożenie: 30 listopada 1993 r.

Autor: Jewgienij Ilicz Uchnaliow

Z art. 1 ustawy o herbie państwowym Federacji Rosyjskiej:

Herb państwowy Rosyjskiej Federacji przedstawia prostokątną czerwoną tarczę heraldyczną z zaokrąglonymi dolnymi narożnikami, zakończoną szpicem, ze złotym dwugłowym orłem unoszącym w górę rozpostarte skrzydła. Orzeł zwieńczony dwiema małymi koronami i — nad nimi — jedną dużą koroną, połączonymi wstęgą. W prawej łapie orła — berło, w lewej — jabłko. Na piersi orła w czerwonej tarczy — srebrny jeździec w niebieskim płaszczu na srebrnym koniu, godzący srebrną włócznią w czarnego smoka, leżącego na plecach pod depczącym go koniem.*

Komentarz:

Powrót orła, jako rosyjskiego symbolu państwowego, dokonał się równolegle z przywróceniem ukoronowanego orła w polskim herbie — z tą różnicą, że prace nad jego wdrożeniem trwały 3 lata.

Dwugłowy orzeł był już obecny w rosyjskiej symbolice od czasów księstw ruskich, choć jego pojawienie się w dominującej formie wiązane jest z poślubieniem w 1472 roku przez Iwana III księżniczki Zofii z bizantyńskiej dynastii Paleologów, sygnujących się tym symbolem.

Fakt przyjęcia tego godła w rosyjskiej heraldyce państwowej odczytywany jest jako zaznaczenie pozycji cara Wszechrusi, suwerena równorzędnego niemieckiemu Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu (także używającego symbolu dwugłowego orła) i służył budowie idei III Rzymu — carskiej Rosji, spadkobiercy Cesarstwa Bizantyńskiego.

Postać rycerza „Pogromcy smoka” — niekoniecznie tożsama ze św. Jerzym, a będąca pierwotnie alegorią księcia — pochodzi z czasów księstwa moskiewskiego i do dzisiaj jest symbolem Moskwy i obwodu moskiewskiego.

W roku 1990 malarz Jewgienij Uchnaliow przygotował kilkanaście projektów herbu państwowego z wizerunkiem dwugłowego orła. Prezydentowi Borysowi Jelcynowi przedstawiono finalnie dwie propozycje, z których jedna nawiązywała do wizerunku heraldycznego dwugłowego złotego orła na czerwonej tarczy z okresu rosyjskiego carstwa XVII wieku, a druga do XIX wiecznego, imperialnego wzoru — dwugłowego czarnego orła na złotej tarczy.

Oba miały umieszczony na piersi — zgodnie z tradycją rosyjskiej heraldyki — tzw. herb św. Jerzego. Komisja powołana przez prezydenta Rosji w listopadzie 1993 roku, w ciągu 2 tygodni zatwierdziła ostateczny wzór herbu.

Państwowy symbol został wprowadzony prezydenckim dekretem z dn. 30 listopada. Wizerunek oraz opis herbu doprecyzowany został w uchwalonej przez prezydenta Władimira Putina „Ustawie o herbie państwowym Federacji Rosyjskiej” z dn. 8 grudnia 2000 roku.

Trzeba przyznać, że wizerunek rosyjskiego herbu emanuje imperialnym charakterem, choć — tak na oko — można odnieść nieodparte wrażenie, że spojrzenie w orlim „fisis” jest nie tyle bizantyjskie, co raczej na wskroś azjatyckie.

Dodatkowo, projektowane do okręgu godło nie wypełnia heraldycznie tarczy, przez co — jako optycznie małe — „pływa” w jej polu.

Oficjalne symbole państwowe — herb i flaga oraz hymn — zaprezentowane są na stronie internetowej prezydenta** oraz rządu*** Federacji Rosyjskiej. Na stronie prezydenta zamieszczono skrócony opis zastosowań symboli oraz ich pliki elektroniczne.

Herb oraz samo godło dostępne są w wersji barwnej i czarnobiałej. Dla hymnu umieszczono nie tylko zapis tekstowy i nutowy i pliki dźwiękowe, ale także partytury dla orkiestry symfonicznej oraz orkiestry dętej.

Znamienne jest systemowe podejście w identyfikowaniu wizerunku rządowych ministerstw poprzez zastosowanie w nich godła państwowego. Symbole ministerstw w większości bazują na przedstawieniu dwugłowego orła z dodanym tożsamościowym emblematem, umieszczonym na piersi.

Zabieg ten jest typowy dla rosyjskiej tradycji heraldycznej. Ale i tu widać niekonsekwencję — w myśl artystycznej dowolności przedstawień, wizerunki orła różnią się między sobą nie tylko w detalach — rysunek głów, dziobów, ogonów, ale nawet w kolorystyce — np. Ministerstwo Sportu stosuje imperialną czarną barwę orła. Ministerstwa siłowe — Obrony i Spraw Wewnętrznych, używają wizerunku orła z rozłożonymi poziomo skrzydłami, a orzeł Ministerstwa Obrony Cywilnej ma skrzydła opuszczone.

Część z orłów utrzymała atrybuty państwowego godła — berło i jabłko — a część trzyma wyłącznie emblemat ministerialny.

Są też ministerstwa, które stosują formę „nowoczesnego” znaku graficznego zamiast tradycyjnego heraldycznego symbolu — np. Rolnictwa (skąd my to znamy), Rozwoju Dalekiego Wschodu, Przemysłu i Handlu, Środowiska, Rozwoju Regionalnego oraz Energetyki.

Jednakże niższe agendy oraz służby federalne, podległe odpowiednim ministerstwom, w większości stosują godło jako podstawę swojej tożsamości wizualnej.

Oficjalna strona prezydenta posługuje się wizerunkiem godła umieszczonym na jej winiecie. Zastosowane godło ma formę uprzestrzennioną i położone jest na niebieskim tle winiety.

Wizerunek prezydenckiego banera patronackiego jest udostępniony za pośrednictwem kodu. Oficjalna strona rządu federalnego stosuje natomiast ustawowy wizerunek godła w zestawieniu z pionowym dywizem w państwowych barwach.

Przypomina to rozwiązanie z wizualnej tożsamości niemieckiego rządu, lecz zastosowane w odwrotnym porządku i bez żelaznej systemowej konsekwencji.

Można zatem powiedzieć, że w zakresie samego symbolu rosyjski sposób na utrzymanie jednolitego wizerunku administracji rządowej w zasadzie zdaje egzamin.

Jednak — nie wszystko złoto, co się świeci — trzeba bowiem zauważyć, że wizerunek herbu udostępniony na oficjalnych portalach państwowych w formie użytkowych plików, różni się (podobnie jak w przypadku polskiego herbu na stronie prezydenta RP) od zamieszczonego w załączniku do ustawy o godle.

W odróżnieniu od dokumentu drukowanego, w plikach elektronicznych na stronie prezydenta złota bordiura tarczy heraldycznej ma czarny obrys, a jej barwy oraz tarczy sercowej mają różną wartość czerwieni.

Kolor oczu orła jest biały, a smok zamiast czarno-złotej ma barwę czarno-zieloną. Dodatkowo trzeba przyznać, że rysunek rycerza jest fatalnie wykonany. Pliki herbu przedstawione na stronie rządowej są wyłącznie bitmapowe, herb nie posiada złotej bordiury, a barwa godła imituje metaliczne złoto.

Вот небольшой бардак…

Kuriozalny jest natomiast zapis umieszczony przy prezentacji herbu na stronie prezydenckiej:

  • „Obraz stworzony przez Jewgienija Uhnaliowa stał się powszechnie używany. Mimo, że jest dołączony do ustawy nie stanowi obowiązkowego standardu. Artyści mogą tworzyć własne wersje zgodnie z oficjalnym opisem”. **

Wydawało by się, że oficjalny wzór państwowego symbolu — przygotowany w formie standaryzacji użytkowej — winien być stosowany przez wszystkie instytucje zobowiązane do tego ustawowo.

Na bazie takiego opracowania powinny powstawać kolejne wersje dedykowane — dla ministerstw, agend i służb administracji rządowej. Z prawnego punktu widzenia, żaden inny podmiot nie ma możliwości używania herbu państwowego w swoim wizerunku.

Jak widać jednak, otwarta formuła obrazowania heraldycznego blazonu, sprzyja „artystycznej” różnorodności wizerunków symboli tworzonych dla organów administracyjnych.

Z tej oficjalnej zachęty do tworzenia własnych wersji godła skorzystał zapewne niezależny projekt „RosPił”, monitorujący wydatki administracji publicznej w zakresie zamówień publicznych.****

--Tekst jest składową autorskiego opracowania porównawczego, opisującego symbole państwowe w użytkowaniu administracji rządowej
Źródło: Richard Pipes, Rosja carów, Warszawa 1990
* Ustawa „O herbie państwowym Federacji Rosyjskiej” z dn. 8.12.2000 r.** kremlin.ru — oficjalna witryna Prezydenta Federacji Rosyjskiej*** government.ru — oficjalna witryna Rządu Federacji Rosyjskiej**** rospil.info
Ilustracje: Załącznik nr 1 do ustawy Przykładowe herby ministerstw: Spraw Zagranicznych, Łączności, Sprawiedliwości, Kultury, Transportu, Sportu, Spraw Wewnętrznych i Obrony
[P] 06.07.2013

4 Lipca — 4 kółka — 4 łapy

Google Doodle

Dzień Niepodległości Stanów Zjednoczonych

4 lipca 2013 r.

Autor: Betsy Bauer

Z autorskiego opisu okazjonalnej ilustracji:

Sporą część mojego życia spędziłam w samochodach. Moja rodzina przeprowadziła się z Ohio do Wirginii, kiedy miałam 6 lat, z Wirginii do Indiany, gdy miałam 8 lat, a z powrotem do Ohio, gdy miałam 12 lat. Gdy poszłam do college'u na Florydzie podejmowałam 20-godzinną jazdę do domu co najmniej dwa razy w roku. Spędziłam 4 dni w samochodzie, kiedy przenosiłam się do Północnej Kalifornii. Życie w Stanach Zjednoczonych jest synonimem podróży samochodem. Ponieważ Stany Zjednoczone są krajem pełnym tak wielu różnych atrakcji, pomyślałam, że Doodle w stylu wycieczki samochodowej może być wspaniałą okazją do świętowania różnorodności geograficznej i kulturowej USA w Dzień Niepodległości. […] Zdecydowałam się narysować rodzinę psów z kilku powodów. Po pierwsze, idea psów jadących samochodem wydawała się być stworzona dla motywu podróży. Każdy widział szczęśliwego psa z głową wystawioną za oknem auta! Po drugie, psy są chyba najbardziej fizycznie zróżnicowanymi stworzeniami na tej planecie i dlatego dostarczają tyle możliwości graficznego projektowania. […] Niech żyją wycieczki autem, a co najważniejsze — happy birthday to the USA!*

Komentarz:

Rodzinne świętowanie Dnia Niepodległości samochodową wycieczką przez najwspanialszy kraj na świecie — super pomysł — szczególnie, gdy drogi są szerokie i bezpieczne, a paliwo tanie.

Ale czy z tej radości podróżowania czterema kółkami koniecznie trzeba utożsamiać się z czworonogami? Amerykańska infantylność? Nowoczesne „niepatetyczne” świętowanie? Odmienność kulturowa?

Niekoniecznie — ostatecznie polski doradca prezydenta ds historii i dziedzictwa narodowego też sugerował rodakom przedzieżgnięcie się na 11 Listopada w zająca z czerwonymi uszami i białym nosem lub na odwrót.

Wszystkiego Najlepszego, Ameryko!

Święto 4 Lipca w ilustracjach Google Doodle (2012-2000):

Dla porównania — ilustracje Doodle z okazji polskiego Święta Niepodległości 11 Listopada (2012-2008):

--* Betsy Bauer, Doodlergoogle.com/doodles
[P] 04.07.2013

TVN wdepnął w… Kubę

Wyrok Sądu Najwyższego

2 lipca 2013 r.

Sygnatura akt: III SK 42/12

Z informacji na stronie Sądu Najwyższego:

W dniu 2 lipca br. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną TVN S.A. w sprawie nałożenia przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji na stację kary za zachęcanie do znieważenia flagi państwowej.*

Komentarz:

Warto przypomnieć, że wyrok dotyczy programu „Kuba Wojewódzki” z roku 2008 r., w którym prowadzący zachęcał zaproszonych gości — Marka Raczkowskiego i Krzysztofa Stelmaszczyka — do wkładania miniaturek polskiej flagi w atrapy psich kup.

Należy mieć nadzieję, że podobne działania, podejmowane w ramach tzw. „wolności wypowiedzi”, zostaną ograniczone. Nałożona kara 471.000 zł nie jest ani adekwatna do wagi problemu, ani też wygórowana w kontekście przychodów generowanych przez program.

Trudno bowiem zestawiać wartość symbolu, za który oddawano życie, z cynicznym podbijaniem wyników oglądalności. Ciekawe czy opiniotwórcze medium telewizyjne uzna swoją winę, czy też „ambitnie” odwoła się do Strasburga...

A tak przy okazji — z całym szacunkiem — ale zarówno na oficjalnej witrynie internetowej Sądu RP, jak i w jego publikacjach, wypadałoby stosować wizerunek herbu państwowego, zgodny z załącznikiem do ustawy o godle.

--Informacja o działalności Sądu Najwyższego w roku 2012 — Sąd Najwyższy RP, Warszawa 2013* www.sn.pl
[P] 03.07.2013

W imię pluralizmu, tolerancji i otwartości…

Rzecznik Praw Obywatelskich

Wniosek do Trybunału Konstytucyjnego

26 czerwca 2013 r.

Sygnatura: RPO/722097/13/II/209 RZ

Z wniosku RPO:

Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147 ze zm.) wnoszę o stwierdzenie niezgodności art. 49 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2013 r., poz. 482) - z art. 54 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz z art. 10 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284).*

Komentarz:

Art. 49 § 1 Kodeksu wykroczeń stanowi: „Kto w miejscu publicznym demonstracyjnie okazuje lekceważenie Narodowi Polskiemu, Rzeczypospolitej Polskiej lub jej konstytucyjnym organom, podlega karze aresztu albo grzywny”.

Pytanie czy wniosek RPO jest podyktowany rzeczywistą troską o ochronę obywateli przed możliwością nadinterpretacji prawa przez organy ścigania, czy może próbą uchylenia furtki dla nieskrępowanej „wolności wypowiedzi” wszelkiej maści „artystów słowa i obrazu”, podjętą w imię politycznie poprawnych europejskich standardów.

Uzupełniając — z całym szacunkiem — ale czy Rzecznik Praw Obywatelskich, jako konstytucyjny organ państwowy, nie powinien sygnować się na swojej oficjalnej stronie internetowej wizerunkiem herbu państwowego, zgodnego z załącznikiem do ustawy o godle?

--www.brpo.gov.pl* Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26.06.2013 r.
[P] 03.07.2013

Orzeł „notarialnie zapożyczony”

Kancelaria notarialna Maria Hołysz

wdrożenie: styczeń 2013

Z zapisów ustawy:

„Notariusz w zakresie swoich uprawnień działa jako osoba zaufania publicznego, korzystając z ochrony przysługującej funkcjonariuszom publicznym. Czynności dokonane przez notariusza mają charakter dokumentu urzędowego. […] Notariusz używa pieczęci urzędowej z wizerunkiem orła”.*

Komentarz:

Notariusz to dość specyficzna profesja. Z jednej strony funkcjonariusz publiczny, a z drugiej prywatny podmiot prowadzący działalność na własny rachunek.

Dla swojej identyfikacji większość kancelarii używa wizerunku herbu państwowego, bądź też samego godła, bazującego na wzorze pieczętnym lub też sięgając do zasobów internetu.

Zapewne chcąc wyróżnić się spośród innych kancelaria szukała wyjątkowego wzorca. Ponieważ właściwe notariuszowi ministerstwo sprawiedliwości prezentuje na swojej stronie mało atrakcyjny (druciany) wizerunek godła, w tym przypadku kancelaria „pożyczyła” sobie wybieloną wersję „logorła” ministerstwa gospodarki.

Pozostawiając prawnikom kwestię praw autorskich — jedna uwaga: nie kładzie się „gołego” godła na barwach.

--http://www.notariusz-debno.pl* Art. 2 i Art. 8 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. 1991 Nr 22 poz. 91
[P] 20.06.2013

Orzeł ministerstwa nadal pracuje na czarno

„Nowa jakość promocji gospodarczej Polski”

Narada Radców Wydziałów Promocji Handlu i Inwestycji

Ministerstwo Gospodarki RP

11.06.2013 r.

Z informacji na stronie internetowej ministerstwa:

Dobry wizerunek Polski służy naszemu eksportowi, który jest głównym motorem wzrostu polskiego PKB. Dlatego tak ważne jest wzmocnienie działań Wydziałów Promocji Handlu i Inwestycji (WPHI) naszych ambasad na całym świecie – powiedział wicepremier, minister gospodarki Janusz Piechociński podczas konferencji prasowej. Spotkanie z okazji corocznej narady radców WPHI odbyło się 11 czerwca 2013 r. w MG.*

Komentarz:

Ofensywa promocyjna Ministerstwa Gospodarki RP wspierana jest od paru lat wizerunkiem czarnego orła. Pomimo wielokrotnego wskazywania na jego ustawową niewłaściwość ministerstwo uporczywie trzyma się stosowania przyjętego znaku. Dziwnie brzmią zatem deklaracje o „nowej jakości” w kontekście wizerunkowej niekompetencji.

Należy też dodać, że zarządzane przez ministerstwo Wydziały Promocji Handlu i Inwestycji, działające w ramach Ambasad i Konsulatów RP, stosują na swoich portalach wizerunek godła niezgodny z załącznikiem do ustawy o godle, „zapożyczony” z nieautoryzowanych zasobów internetowych.

--Foto: © Ministerstwo Gospodarki RP* www.mg.gov.plpolska.trade.gov.pl
[P] 12.06.2013

Czas siać… fasolę Niepodległości

„Polska Fasola z Orzełkiem”

Polski produkt tradycyjny — woj. małopolskie

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Rejestracja: 21.09.2010 r.

Z rejestrowego opisu:

Fasola karłowa, biała, gładka, podłużna, jednolita w kształcie, z ciemnym wiśniowo-czerwonym znamieniem, kształtem przypominającym orła.*

Komentarz:

Czasy nastały kryzysowe, więc może po wiosenno-letniej diecie szczawiowej warto pomyśleć także o czymś na okres jesienno-zimowy. Fasola od wieków była obecna w polskiej kuchni.

Do dziś w wielu domach — szczególnie w Polsce wschodniej — potrawą wigilijną jest barszcz z fasolą. Tradycja sięga czasów zaborów, gdzie — szczególnie w zaborze rosyjskim — wyrazem patriotyzmu, była uprawiana po kryjomu przed „Moskalem”, fasola z orzełkiem.

Staraniem pana Zenona Szewczyka z Podegrodzia w nowosądeckiem, w 2010 roku „patriotyczna” odmiana fasoli wpisana została przez ministerstwo rolnictwa na listę potraw tradycyjnych.

„Polska fasola z orzełkiem” może stać się zatem — na podobieństwo amerykańskiego indyka — składnikiem potraw przygotowywanych z okazji Dnia Niepodległości.

Specjaliści proponują m.in.: hummus z fasoli, orzechów i czosnku, sałatkę pomidorowo-fasolową, marynowane rydze z fasolą, uszka do czerwonego barszczu lub pierogi z fasolą.**

--Foto: © 2009 Leszek Hortwat / JM Media
* minrol.gov.pl** Źrodła: sądeczanin.info i potrawyregionalne.pl

Szacunek i wsparcie

Dzień Weterana Działań Poza Granicami Państwa

29 maja

Z Art. 15 ustawy o weteranach:

„Dzień 29 maja ustanawia się Dniem Weterana Działań poza Granicami” *

Komentarz:

Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, Zapomnij o mnie…**

--Ilustracja z kampanii „29 maja — Dzień Weterana. Szacunek i wsparcie”© dzien-weterana.pl* Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r.o weteranach działań poza granicami państwa (Dz.U. z 2011 nr 205 poz. 1203)** Dziady, Adam Mickiewicz

Orzeł weteranów

Stowarzyszenie Rannych i Poszkodowanych w Misjach poza Granicami Kraju

Wdrożenie: 2012 r.

Z informacji na stronie internetowej:

„Stowarzyszenie powstało z inicjatywy własnej żołnierzy w służbie czynnej oraz rezerwy, którzy służyli w misjach poza granicami kraju, zostali ranni, poszkodowani lub których problemy wynikają bezpośrednio z faktu pełnienia służby poza granicami państwa.”

Komentarz:

„Stylizacja” graficznego wizerunku orła w znaku stowarzyszenia wymaga zdecydowanej poprawy.

Policyjne logo

Komenda Główna Policji

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych RP

Wdrożenie: 24 maja 2013 r.

Projekt: Agata Korzeńska, Paweł Krzywda — IDEE Design, Bytom

Z informacji MSW z dn. 24.05.2013 r.:

Na konferencji w MSW zostało przedstawione nowe logo Policji. Konkurs na znak graficzny to jeden z etapów programu standaryzacji komend i komisariatów Policji. W ramach programu będą remontowane istniejące komendy i komisariaty oraz wybudowane zostaną nowe obiekty policyjne. Program będzie realizowany w latach 2013-15, a jego budżet wynosi około 1 mld zł.*

Z regulaminu konkursu:

Celem konkursu jest otrzymanie spójnego i profesjonalnie opracowanego projektu na logo (jednolity znak graficzny) i identyfikację wizualną komend Policji, który stanowić będzie wzorzec jednolitego oznaczenia wszystkich nowo budowanych i remontowanych jednostek Policji na terenie Polski.

Z Programu Standaryzacji Komend i Komisariatów Policji:

Celem jest także stworzenie jednolitego standardu komend i komisariatów w całym kraju, w szczególności w części odwiedzanej przez obywateli. Program będzie realizowany w latach 2013-2015 przez Komendę Główną Policji we współpracy z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych.**

Komentarz:

Chwalebna — wizerunkowa inicjatywa standaryzacyjna tożsamości wizualnej Policji na poziomie komend i komisariatów. Oby towarzyszyła standardowi wyposażenia służbowego policjantów oraz dbałości o ochronę obywateli.

Na poziomie centralnym — na winiecie oficjalnej strony internetowej Policji — widnieje encyklopedyczny przykład orła „nieustawowego” pochodzenia.

--Ilustracje z zasobów Komendy Głównej Policji* msw.gov.pl** mojakomenda.plspfp.org.plstgu.plpolicja.pl — projekt: JSK Internet, Warszawa

Si vis pacem…

Biała Księga Bezpieczeństwa Narodowego RP

Biuro Bezpieczeństwa Narodowego

Publikacja: 24 maja 2013 r.

Z informacji BBN:

Biała Księga Bezpieczeństwa Narodowego RP to efekt dwuletniej pracy prawie 200 ekspertów, przeprowadzonej na pol